صداهای بی جواب

دل نوشته های تنهایی

2011-06-17T07:30:00.000-07:00

دل نوشته های تنهایی

باز خوانی یاد ها

(1)

ایرج عبادی

برای تو که همچنان می خوانیم........

نمی دانم کی می سرایم و چه هنگام شعر مر ا می نویسد.

میدانی کسی نمی رود ، کسی که ماندگاری امید را در لاله های سرح قلبش همواره آبیاری می کند.چه کسی قر بانی ست ، اسماعیل ، عشق ، من ، تو یا کبوتری بنام شادی در بر هوتی بدون چشمه ی جوشان آزادی ، بدون حضور انسان ؟ یعنی والاترین گوهر هستی که بی او جهان معنایی پیدا نمی کند !

امروز کوه آبیدر تنها بود و من رنج خویش را با استقامت او تقسیم کردم. امیریه سه راهی سمنت ، آب و سبزی زیباتر شده است.آب بندهایش از سرشاری طروات بامدادن سخن می گوید . به اولین صخره که رسیدم ، شهر ذهن کوچه های فردا را پر کرده بود. در خیابان ها صدای پای گرانی ، درب خانه ها را بی محابا می کوبید . کسی که سفره می اندازد توان جمع کردن خرده های نان و خستگی را ندارد! تو گمشده ی دشتهای نا آشنای شهر های شعر من هستی !

صلابت کدام لبخند ، موسیقی یکی شدن احساس آدمی را در پشت بام های تنهایی تکرار خواهد کرد؟ اذان موذن نسیم ، گوش های لحظه را می آشوبد و آرامش به دلشوره ی نا باوری دل می بندد.واژه واژه ی شعر های دلم در پسکوچه های آنسوی پرچین بی صدا نشسته است. من رسم ابراهیم را دوست ندارم! نه به خاطر قربانی کردن اسماعیل و نه بخاطر کشتن گوسفندی از آن دست و نه بخاطر شکستن بت ها ، که او به جنگ آزادی رفت ! ما نه گوسفند قربانی که می توانیم عقابی باشیم در بلندی های شور و شعور! تلخ است تلخابه ی نشنیدن صدای آشنایی را در شگفتی بازی های بی انجام زمانه.بگاهی که باغچه چشم انتظار آبیاری کردن گل های عاطفه ست :

تا نخل انتظار

خر مای شیرین فردا را

در دهان صبح بگذارد

ایستاده ام

بر بلند یهای نخلستان شعر و چکامه

و قلم را نماز می گذارم .

2011-03-24T22:49:00.000-07:00

ایرج عبادی و دو کتاب تاره

بدنبال چاپ کتاب ها و مجموعه اشعار فارسی و کردی شاعر سنندجی ایرج عبادی بنام های:خنجری در زخم – تا عبور از خط آبی و آتش – زام و کانی . پرنده ها ، اکنون مجموعه اشعارتازه کردی وی بنام " نامناسیت " و کتاب مجموعه مقالاتش، همراه نقد و بررسی آثارشاعران کردو فارس وترجمه هایی در خور توجه به نام : "هه نگاوه کانی بێ وچان "در کتابفروشی های عمده شهرستان سنندج بنام : امیر کبیر واقع در خیابان فرح سابق و شهر کتاب واقع در مجتمع تجاری کردستان در دسترس ادب دوستان قرار دارد.

هر روزتان نوروز ، نورزتان پیروز

2011-01-25T05:19:00.000-08:00

تا خۆره تاوی شه و

ئیر ه ج عیبادی

هێرشی نم نمی
باران و گه شه ی پڕ له مه ترسی ته ما شاێک
ده نک ده نک فرینی که وتری به ر ف
که له ده ور چراکانی سه ر کۆلانی باوشێکدا ده سوورێته وه و
سێ خاڵی له به ر چاو و ئه ولاتر
که سه عاتی چاوه روانی نێوه شه و بانگ ده کا
یه که م ده رس " باران بارانه " ی ئه وینی تازه و
سازی نه براوه ی ئاوازی پێکه وه چوونی ئاواته کان
تا چاوانی به سه ر چاوه ی یه کا
به دڵم بگا
ئه و هه موو گه رما ، که له ده ستی چرکه کانا
درێژێته نێو ده سته چکۆله کانی رووباری خاتوونی شه و
به ره و ته وژومی هه ناسه ی دووری ده چێ
که تا چه ند سات له موو پێش دوو لێوله نێو چاویلکه ی ئاوینه دا
به یه ک گه یشتن
تا ئه بدیتی دڵ خۆر په ی میهره بانی تێک نه چێ
به شوێن هه وار گه ی تریفه ی ئه ستێره نیگا یك ده گه رم
ئه م ئاسمانه ی بێ بنه ، بۆ لا بردنی مانگ
تامه زروی دار رووته له کانی شه قام
هیچ لایه نی جیا له تاریکی رابردوو شار نانووسی
له شه م پڕ ترووسکه تر، له یاخی بوونی
هه نگارێکی ئه م لاتر
له گه ڵ پزیسکی نوی شه وێکی حه ز ئاوی دا
ده که ویته رێگا و چیرۆک ده پێوی
باران و به رف و شکۆ ی سمفۆنیای کچه " باران بارانه " ت
کۆکی په ر ده کانی ئه م شیعره بێ چه ترانه یه
که له گرینگ ترین کاتی بێ ئۆغره یی دا
دڵ ئداته هه رای بی خه ونی ماسییه کانی
بایخ داری به یانی
تا تۆ و خۆره تاوی شه و
له م ره سته ی ئاهه نگ داری خووساوی دا
بنه خشینی.
سنه - سه عاتی دووانزه ئه لاتر شه وی ساڵی تازه ی زاینی 2011

سنگسار کردن دعا سنگسار کردن بشریت است!

2007-05-25T02:23:00.000-07:00

> سنگسار کردن دعا سنگسار کردن بشریت است!
ایرج عبادی

دردی تازه در میانه ی آتش افروزهای

تروریست های ضد بشر در کردستان عراق

سنگسار کردن دعا دختر ایزدی به جرم دل بستن به یک مرد

مسلمان دبگر دیکتاتوری مدهبی و مرد سالار را تحت

هر نام و هر آیین رسوا کرد.

بار دیگر آیزدی ها مانند طالبان – و دیگر حکومت های

کوچک و بزرگ مدهبی جهان- تروریست های القاعد ه و

سایر رژیم های طرفدار آپارتاید جنسی نشان دادند

که فقط سیستمی زن ستیز دارندو علیه ساده ترین

حقوق اولیه انسان ها - باور های متفاوت بویژه زنان

یعنی انتخاب لباس و اعتقادشان بر خاسته اند. قوانین

طلمانه و قرون وسطی سنگسار نشانگر توحش انسان

قرن بیست و یکمی ست.

در جاییکه عشق ممنوع است و صیغه آزاد.

در جاییکه انتخاب انسانی با باورهای دیگر جرم است.

اعتراض علیه این بیدادگری ها فقط وظیفه ی زنان

آرایخواه جهان نیست، بلکه و طیفه تمامی احزاب-

سازمان ها و گروهایست که برای آزادی –

حقوق برابر و سر بلندی انسانی

و اسقرار بیانیه ی حقوق بشر در جهان می رزمند.

در حکومت دمکرانیک فدراتیو کردستان عراق -

احزاب آزاد هستندو باور های دینی هم آزاد -

ولی سو استفاده از این آزادی علیه زنان توسط

جماعتی بی فرهنگ ووحشی در زیر لوای دین

یا باور های دگر اندیشانه جرم است .

جهان آزاد از مجریان و مسوولین کردستان عراق می خواهد

که این ستمگران مرد نما را محاکمه نمایند.

و نشان دهند که آزادی تا آنجا قدرتمند است و

مجاز که کسی به حریم کسی دیگر دست اندازی نکند

و مخل نظم جامعه وحقوق حقه دیگران نگردد. اعتراف

باید کردکه جهان به یک نگرش نوین نیازمند است

و کهن اندیشان را جایگاهی در این جهان

پهن آور و نوین نیست.

آزادیخواهان جهان اعلام می کنند : سنگسار دعا و سایر قوانین

زنان ستیز را در هر کجای جهان محکوم می کنیم وخواهان محاکمه

عاملان این جنایت هولناک در کردستان عراق هستیم

بازنشسته ها نگاهی ست متفاوت به دوران بازنشستگی

2007-05-25T02:18:00.000-07:00

> بررسی کتابی تازه

بازنشسته ها نگاهی ست متفاوت به دوران بازنشستگی

نوشته محمد محمد علی

بررسی از ایرج عبادی

رنج باز نشسته ها در کشور ما کم نیست. آنان که روزگاری در مسند کار و فعالیت و خدمت به جامعه جوانی و نیروی هستی بخش خود را فدا کرده اند. فکر پیری انسان را منزوی و پیر می کند. روحیه پیری به خود گرفتن در جامعه ما درد ناک است. و کلمه باز نشسته در دیار ما مفهوم خانه نشینی هم نشینی با زن خانه را نیز دارد این هستی سوزان حالا بجای احترام و حرمت از طرف مقامات با بیرحمی مواجه می شوند. بر خورد نا پسند و ضد انسانی گارد و نیروی انتظامی با معلمان و بویژه معلمان باز نشسته در مقابل مجلس دیدگاه کار بدستان این کشور را در برابرقشر زحمت کش معلمان و بویژه کارمندان باز نشسته جدای از شعار های توخالی بروشنی آشکار نمود. قصه ی محمد محمد علی نویسنده خوب نسل پیش از انقلاب و بعد از انقلاب با کسب تجربه ای از تحولات اجتماعی دو دوره، برشی از زندگی پر مشقت یک کارمند باز نشسته ست که آدمی را بدنیای بیرحمی های انسان های اطراف ما می اندازد. روزگار این شخصیت واقعی ست. با گیر و گرفت های زندگی روزانه با مخارج کمر شکنش با ماجراهای پر فرازو نشیبش. محمد علی بسیار عینی کاراکتر خود را نقاشی کرده است. آرزوهای بدست نیامده و غصه های دورو دراز- قصه ی او را بسیار پرکشش و خواندنی کرده است. نثر رئالیستی هر چند زیبایی های نثر عاتفی و رومانتیکی را ندارد، اما خلق ماجراهای متنوع و فضا سازی های خوب توسط قلم محمد علی تا حدی این نقیصه را جبران کرده است. نق زدن های همسر و بچه ها و خواسته های غیر معقول مالی و در گیرهای عا تفی در میان خانواده ، همه و همه برشی از زندگی انسانی ست که زمانی خیلی ها به خاطر قدرت و کار بدستی و امکانات شغلی این شخصیت -او را مورد تمجید و احترام قرار می دادند. تجلیل از باز نشسته گان در کشور های پیشرفته بار دیگر تضاد حقوق بشری کشورمان را در مقایسه با کشور های پیشرفته نشان می دهد. پیدا کردن کار دوم برای ارتزاق و طی کردن پای لنگ زندگی امروزی این قشر دردمند را بیش از پیش آسیب پذیر ساخته است. کهولت سن استراحت و آرامش را می طلبد در حالی که به خاطرگرفتار های بی انتها -آتها ناچار به تلاش بیشتر برای کار بیشترو در آمد بیشتر و بخطر انداختن سلامتی خویش می باشند. قصه دارای اکسیون های جشمگیر و توصیف حالت های متفاوت کاراکتر های ست که بگونه یی با شخصیت اصلی داستان یعنی یک انسان باز نشسته در ارتباطند.

ادامه ی احضار قلم بدستان و روشنفکران کرد به دادگاه

2007-04-05T00:00:00.000-07:00

احضار ایرج عبادی روزنامه نگار کرد

برای بار سوم به شعبه یک دادگاه سنندج

نقل از وب لاگ ژانی گل http://www.zhanigal.blogspot.com

بر اساس اطلاعات در یافتی ایرج عبادی شاعر – نویسنده – مترجم و رورنامه نگار سنندجی و سر دبیر پیشین دو هفته نامه های ئاسو و کرفتو به شعبه ی یک دادگاه سنندج احضار گردید. نامبرده باید در در روز دوشنبه ساعت 9 صبح تاریخ 3/2/86 خود را به دادگاه معرفی نماید. اتهام نامبرده درج مطالب خلاف واقع علیه جمهوری اسلامی در رابطه با قتل های زنجیره ای مندرج در هفته نامه ی توقیف شده ی پیام مردم بوده است. عبادی در حال حاضر با وثیقه ی 5 ملیون تومانی و ضمانت یک کارمند رسمی آزاد شده و منتظر رای هیات نظارت مطبوعات و دادگاه سنندج می باشد.

ایرج عبادی و تنی چند از نویسندگان روز نامه پیام مردم. همگی تبرێه شدند.

بهاران خجسته باد

2007-03-10T00:52:00.000-08:00

دوستان و خوانندگان خوبم!

اگر مجال دیدار نیست ، اما دلم با شماست

پیشاپیش :

هر روزتان عید
هر عیدتان نوروز
و همواره لحظه هایتان پیروز و بهاران خجسته باد!

آتش سرکش فصلی نو با بانوی سبز پوش بهار
که کلاه رنگارنگی از امید در سر دارد ، از کوهساران بلند عشق
بسوی دریچه ی گشوده ی قلب های ما می آید.تا درخت گشن ارغوان همیشه سرخ دوستی را در باغچه ی نگاهای بی طاقتمان بکارد.آنگاه که آتش را به یاری پاکی می طلبیم . قلبها بدی را لعنت می کند.حالیا در نا ها و پرستو ها پرواز کنان باز آمده اند و در این نمایش بی نظیر سیره های خوش الحان دل صدایمان می زنند. نگاه کنید. باز بهار آمده است. راستی خانه تکانی باورهای کهنه را بسوی ایمان به تحولی تازه در احساس و اندیشه و فردای زاد گاه های خود داشته ایم.؟

اعتراض زنان

2007-03-06T00:21:00.000-08:00

گزارش تجمع امروز زنان در مقابل دادگاه انقلاب

از ساعات اولیه امروز(٨:٤٥) تعدادی از فعالین زنان در اعتراض به تبعیض جنسیتی در مقابل دادگاه انقلاب در تهران خیابان معلم تجمع اعتراضی برپا کردند. تجمع در ابتدا با تعداد اندکی در حدود ٢٠ نفر تشکیل شد که رفته رفته به تعداد تجمع کنندگان زن و مرد افزوده شد. در این تجمع تعدادی خبرنگاران خارجی نیز حضور داشتند. پلیس که منطقه را تحت کنترل داشت و به تعدادشان افزوده می شد، ظاهرا می خواستند پلیس زن هم بیاودند ولی تا ساعات اولیه هنوز اقدامی نکرده بودند.ولی دیری نگذشت که پلیس به مردم فشار می آورد که صحنه را ترک کنند و ماشین آوردند که حاضرین را دستگیر کنند.در همین حال اکیپ هایی از دانشجویان به جمع معترضین پیوستند ولی از طرفی نیروهای لباس شخصی وارد عمل شدند و تلاش می کردند تجمع کنندگان را وادار به ترک تجمع می کردند. نیروهای سرکوبگر یک زن مسن شرکت کننده در تجمع را هل دادند و او زمین خورد که این باعث اعتراض شدید و درگیری بین شرکت کنندگان و پلیس شد. سپس پلیس اتوبوسی آورد تا معترضین را دستگیر کنند. در ادامه پلیس با باتوم به تجمع کنندگان حمله و تعدادی از تجمع کنندگان را دستگیر می کند. ساعت ١٠:٤٥ تجمع به پایان می رسد. در حدود ٥٠ نفر را دستگیر کردند و ضاهرا به بازداشتگاه وزرا بردند.

http://marchtehranshargh.blogfa

ایالتی کردن ترکیه

2007-03-02T01:32:00.000-08:00

رئیس جمهور اسبق ترکیه بر سیستم ایالتی در ترکیه تاکید کرد

PUKmedia 2007.03.02 11:55

کنعان اورن رئیس جمهوری اسبق ترکیه جهت ثبات و کنترل کشوری همچون ترکیه تقسیم این کشور به 8 ایالت فدرال را پیشنهاد کرد.

کنعان اورن در شماره روز 28/فوریه در روزنامه صباح ترکی در گزارشی در مورد وضعیت کوردها پیشنهاد کرد که ترکیه به 8 ایالت فدرالی تقسیم گردد.

وی این ایالتها را اینگونه تقسیم بندی کرده است: ایالتهای آنکارا، استانبول، ازمیر، آدانا، ارزروم، دیاربکر، اسکندرون و ترابزون.

اورون در پاسخ به سوالات خبرنگار روزنامه "حریت" ترکیه بدنبال این گزارش اعلام کرد: این نظریه وی یک نظریه جدید نیست بلکه وی در اوایل سال 1980 نیز چنین نظری داشته است.

اورن در مورد پیدایش این اندیشه در وی گفت: زمانی که وی ریاست جمهوری ترکیه را برعهده داشته است به ایالت " باوریای " آلمان سفر کرده است و در آنجا که پرچم ایالت "بارویای" را در کنار پرچم آلمان مشاهده کرده است شیفته چنین نظامی برای دولت شده است.

وی با اشاره به موفقیت چنین سیستمی گفت چنین نظامی در آمریکا و پاکستان و شمار زیادی دیگر از کشورهای جهان برقرار است.

وی تاکید کرد زمانی که کنترل کشور با مشکل مواجه گردد باید ایالت بندی شود.

اورون تاکید کرد ممکن است ایجاد چنین نظامی در ترکیه 10 تا 50 سال طول بکشد اما ثبات و آرامی در کشور برقرار نخواهد شد مگر اینکه ترکیه چینین نظامی را در پیش گیرد.

همچنین آورون گفت: " پیشتر نیز ترکت اوزال چنین نظریه ای داشته است و اکنون من نیز پیشنهاد میکنم و ضررویست است همه به این شیوه باور داشته باشند.

"کنعان اورن" در مورد انتخابات نیز گفت: احزاب و گروههای شرکت کننده در انتخابات باید 10% از آ را کسب کنند که بتوانند وارد پارلمان شوند.

وی گفت: "با توجه به این قانون کوردها نمیتوانند وارد پارلمان شوند اما هدف از این قانون عدم حضور کوردها در پارلمان نبوده است بلکه بمنظور اینکه تشکیل ائتلاف و دسته بندی ثبات و امنیت را مختل نسازد تصویب شده است".

بیلید مریوان حلبچه ای را اعدام کنیم

2007-02-22T08:21:00.000-08:00

فتوای کشتن نویسنده ای ار سوی گروه های اسلامی عراق که خواستار آزادی وعدالت برای نصف جامعه ی انسانی یعنی زنان بود– این باور را در من تقویت می کند
که راه درازی تا رسیدنبه شعارهایی که در درون مایه ی خود عشق به آزادی – به میهن و عدالت را ندا می دهد
– در پیش رو داریم.هیچگاه عدالت و عشق کامل نمی شود اگر نیمه ای از مردم جامعه ی ما امکان آزادی و تحصیل را نداشته و در مقابل ستم های اجتماعی خفه شوند.
چه صحبت از حکومتی مستقل شود
و چه صحبت ازرستگاری و آزادی زنان
– هیچکدام از اهمیت دیگری
نمی کاهد. به اعتقاد من آنگاه که صحبت از ملتی
آزاد ومستقل می شد-
آزادی آن ملت کامل نیست
اگر نصف جمعیت آن در زیر چماق و سرکوب و
تبعیض مانده باشد.
این مسئله تعبیر این این نکته است که آزادی و
انقلاب ما تا کنون فقط برای نیمیاز مردم جامعه ما مثمر ثمر بوده است.
می گویند گویا مریوان حلبچه ای نویسنده ای کرد عراقی-
کتابی به نام " سکس و شریعت و زن در تاریخ اسلام " نوشته است.
متاسفانه من نه نویسنده را می شناسم
و نه کتاب او را خوانده ام. اما با احساس و درک زنانه خود
می توانم حد س بزنم که نویسنده در چه موردی سخن راند ه است.
بی شک او نمی گوید که زنان خود را لخت
کنند و در سر جاده ها بیایستند- نمی گوید که لخت شوند
و بدن خود را بدست کسی که
پول بیشتر می دهد بسپارند –
نمی گوید به زنان تا کنار خیابان ها با هر رهگذری هم
خوابه شوند و امور جنسی خود را عرضه کنند.
نمی گوید که زنان در یک زمان چهار
تا شوهر داشته باشند- نمی گوید بزنان که رای شما دونفر
در مقابل یک رای یک مرد
است آنگاه که در دادگاه شهادت می دهید.
نمی گوید از ارث پدری دو برای پسر و یک
برای دختر – نمی گوید بزنان
که شما وضوی مرد را باطل می کنید. نمی گوید آنچه
که وضو را باطل می کند – سگ و خر و زن است.
نمی گوید که شما مردان هرماه
که چند روز دچار حیض و خونریرزی می شوید –
بد نتان پاک نیست و نمی توانید
دست به قرآن بزنید یا نماز بخوانید.
به مردان نمی گوید که شما باید حجاب داشته
باشید. تا زنان شما را نبینند و نظر حرامی به شما نیفتد.
نه او این چیز ها رانمی گوید.

پس به نظر شما نویسنده آن کتاب چه حرف هایی ممکن است زده باشد ؟
چه چیزی که مریوان حلبچه یی را شایسته ی دستگیری
و کشتن و سنگسار می کند ؟
بیاید تا همگی ما مریوان حلبچه یی را سنگسار کنیم
و او را به دار بیاویزیم ! زیرا
جرمش بیا ن اندیشه های خویش است
تا جامعه ای را پاک و راستگو بر اساس حقوق
برابر زنان با مردان پایه ریزی کند !
ای زن ! فکر میکنی اگر مریوان کشته شود
تمامی درایت انسانی میمیرد و قلم ها شکسته می شود؟
به نظر می رسد – حکومت مذهب و عشیره دو قدرتند
که نمی توان در باره ی آنها
سخن گفت ! همانگونه که امروز در عراق ما نمی توانیم
از دولتی مسقل جدا از عراق سخن بگوییم !
گویا تابو ها زیاد شده است و می گویند که باد دمکراسی
وزیدن آغاز کرده است. راست
است که دانش مذهبی و عشیره ای ما هنوز کامل نشده است
تا به آرامی در آن مورد
بتوانیم کتابی را بخوانیم و نروند کنار جاده
و فتوایی دیگر را علیه ما سر ندهند!
عقلیت آیینی – مذهبی و عشایری آنقدر خشک و بیگانه و یکسو نگر است
که باوربه هیچ نوع تغیر انسانی در آن نیست.
و فکر نمی کنند که مریوان واقعیت را نمایانده
باشد. زیرا حکومت کردستان که بعد از هزار سال شکل واقعیت بخود می گیرد –
همان واقعیتی ست که مریوان هم بعد از هزاران سال به دنبال آن می گردد.
این بدان معنانیست که ما دهن خود را به بندیم
و از هیچ آشفتگی و بیعدالتی دم نزنیم 1 هر چند
بر این باورم که مشکل ما در تعبی
و دگرگون کردن نا راستی ها نیست بلکه مشکل
ما در عقلانیت و باورهای ست که تغیر نمی کنند
و اعتقادی به دگر گونی ندارند.
فاطمه مرسینی در یکی از کتابهایش به نام ( در ورای حجاب )
از ایدئو لوژی اسلام
گرا های تند رو انتقاد می کند و می گوید :
در یک جامعه ی اسلامی قدرت و دو
جنس یا دو نژاد از یکدیگر جدا هستند.
منظور این نیست که رستگاری زنان ماند
مردان نیست – بلکه آن جامعه زن یا مرد
هر یک را دشمن خود می داند. زما نیکه
مرزها و دیوارها ی زندگی اجتماعی آن سیستم فرو ریزد
آن زمان می دانند که آنها نتوانسته اند همراهی
و عشق و سکس را به یکدیگر هدیه نمایند. دراید ئولوژی
اسلامی که زن و مرد را دشمن می شمارد -
و یکی می کوشد تا آن دیگری را محو کند.
آن جامعه مردان را با سلاح موسسا ت یا
مراکز کاری مسلح می نماید تا بیشتر در
سرکوب کردن زنان زیر دست خود بکوشند.
یعنی که تجربه نشان داده است که
شریعت باوری به یکسانی مرد وزن نمی اندیشد
و زن را موجودی در اختیار و خدمت
مرد می داند و زیرا شریعت همانگونه که فاطمه ی مرسین
هم بدان اشاره دارد!"
دگر گونی را نمی پزیرد"
و در مقابل تمامی توانایی های آدمی می ایستد تا به رشد و
خلاقیت نرسد. چرا که به باورآنها شریعت هدیه ای خدایست
و قوانینش تغیر ناپذیراست. این نوع تفکر ضد تکامل -
پیشرفت اجتماعی ست و آمده است تا آدمی را قالب
دهد و چون سخنان فرود آمده تغیر نا پذیر است
پس ایین وشریعت هم دست به
دگرگونی انسان و اجتماعش نمی زند
آنچه را که می خواهم بگویم اینست
آنکس که قانون رانوشته است و شریعت را بر
اساس آن قانون اساسی قرار داده است و کشور عراق را بعد ازسا لها رنج و مبارزه دمکرایتک فدرایتو می داند که کردستان راهم بدان متصل کرده است آیا بر اساس همان قانون اساسی و شریعت می خواهد تعداد بیشتری همانند مریوان حلبچه ای را راهی زندان نماید ؟.
و جرم آنها فقط نوشتن است که می گویند چشم درمقابل چشم و دست در مقابل دست.
در حالیکه جواب کلمه و نوشتار فقط نوشتن است. که آنها جواب کلمه و نوشته را با خون می دهند.
آین کجا و آرزوهای رسیدن به آزادی و عدالت کجا ؟ آیا شعارها و ایدئولوژی های ما و باورها یمان فقط تا رسیدن به قدرت بود و بعد ...........؟
بیاید تا مریوان های دیگر را هم سنگسار کنیم .
اما یک سئوال ! آیا به نظر شماازاین پس در این جهان پیشرفته کسانی می توانند فکر و عقل را هم اعدام کنند ؟
1- این مقاله در روزنامه ئاسو در سلیمانه چاپ شده بود.
این مقاله عنوان اصلیش به نام " بیاید ونوس فایق را سنگسار کند " می باشد که من عنوان را تغبپیر دادم. اصل عنوان در مورد مرد عرب متعصبی ست که علیه فدرالیسم و فدرایتو در کردستان عراق در روزنامه های عرب زبان مطالب چاپ کرده بود که مورد انتقاد نویسندگان کرد قرار گرفت.
ضمنا" سران حکومت فدراتیو کردستان عراق فتوی اسلام گراها نپذیرفت ودر رسانه ها اظهار داشته بود :
درچار چوب قانون اگرمریوان حلبچه ی جرمی مرتکب یا اهانتی به کسی کرده باشد
دادگاه در مورد او تصمیم

اعتراض جمعی از نویسندگان کرد

2007-02-18T12:00:00.000-08:00

توجه

بیانیه ی جمعی از نویسندگان و شعرای کرد

تشکیل کانون نویسندگان و شعرای کرد

یک ضرورت تاریخی ست !

ملت شریف کردستان :

اخیرا" در گوشه وکنار استان کردستان شنیده شده است واعلام موجودیت آنها در وب لاگ ها نشان می دهد که افرادی که اکثریت آنها حتی با زبان و فرهنگ کردی آشنایی ندارند و فاقد و جاهت نویسندگی می باشند . با استفاده از بازار آشفته ی عدم امکان فعالیت قانونی نویسندگان و شعرای کردستان اقدام به تشکیل کانون خود خوانده ی نویسندگان کرد کرده اند . شایان ذکر است که کانون نویسندگان کرد سالهاست توسط نویسندگان پر توان کردستان، بطور غیر علنی و گاه پراکنده فعالیت داشته و بارنج بی شمار در آگاهی و رشد فرهنگ بالنده ی کردستان تحمل شداید فراوانی اعم از تبعید ، زندان و ممنوعیت از نوشتن را در کارنامه ی پر افتخار نویسندگی خود داشته و دارند. بیگمان تشکیل علنی چنین کانونی فقط توسط شخصیت های نام آور کردستان که سالها با نوشتن مقالات ارزنده و چاپ کتابهای گرانقدر که در عرصه فرهنگ – تاریخ و ادب کردستان وتسلط بر زبان ملی خود منشا اثر بوده اندو کتاب خانه های کردستان را بارور کرده اند، امکان پذیر می باشد. هر گونه سو استفاده به نام نویسندگان بزرگ کرد از طرف کسانی که احیانا بطور فرمایشی جمع و بعضی از آنها در گدشته کار نامه شان برای مردم ما روشن است و شایستگی این نام ارزشمند را ندارند، از سوی ملت کرد و اهل قلم رنج دیده و ستمدیده اش محکوم می باشد.

جمعی از نویسندگان و شعرای کردستان

۲۷/ ۱۱/ ۸۵ امضا

مصاحبه با ايرج عبادي

2007-02-01T01:07:00.000-08:00

مصاحبه ي روزنامه نگار مستقل و حبر نگار روزنامه هاي گوناگون فدراتيو عراق حالد محمد زاده
با ايرج عبادي

ئیره‌ج عیبادی‌:

"تا ئه‌م رێژیمه‌ وا هه‌بێ‌ وه‌زعی‌ بلاوكراوه‌ كوردییه‌كان باشتر نابن"

سازدانی‌ دیمانه‌: خالید محه‌ممه‌دزاده‌

هه‌ر ئێستا له‌ كوردستانی‌ ئێران زیاترله‌ ده‌ بلاوكراوه‌ی‌ جیاواز له‌ ئاستی‌ ناوچه‌یی‌ دا بلاوده‌بنه‌وه‌ كه‌ ره‌نگه‌ به‌شێكی‌ زۆریشیان هه‌تاكوو ئێستاش نه‌ناسراو بن‌و نه‌یانتوانی بێ‌ له‌ ئاستێكی‌ گشتی‌ دا سه‌رنجی‌ خوێنه‌ری‌ كورد بۆلای‌ خۆیان راكێشن، به‌لام لێدوانی‌ هه‌ر جاره‌ی‌ چالاكڤانێكی‌ ئه‌م بواره‌ ده‌توانێ‌ باشترئاشنامان بكا به‌ كوسپه‌كان‌و ده‌سكه‌وته‌كانی‌ كاری‌ رۆژنامه‌وانی‌ له‌ كوردستانی‌ ئێران‌وله‌ چاوپێكه‌وتنی‌ ئه‌مجاره‌م دا ئیره‌ج عیبادی سه‌رنوسه‌ری‌ پێشووی‌ حه‌وتوونامه‌ی‌"كه‌ره‌فتوو"م دواند كه‌ سه‌رنجتان بۆ خوێندنه‌وه‌ی‌ دیدگاكانی‌ له‌م باره‌یه‌وه‌ راده‌كێشم:
ئیره‌ج عیبادی‌ سه‌ره‌تا چۆنیه‌تی‌ ده‌ست به‌كاربوونی‌ خۆی‌ وه‌ك سه‌رنوسه‌ری‌ "كه‌ره‌فتوو" به‌مشێوه‌ ده‌خاته‌ روو:"رۆژێك له‌یلای‌ مه‌ده‌نی‌ كه‌ خاوه‌ن ئیمتیازه‌كه‌یه‌تی‌ ناردیه‌ شوینم. دیم بۆ خوی‌ توانایی‌ زۆری‌ نیه‌. به‌ داخه‌وه‌ ئیمتیازی‌ ده‌ركردنی‌ رۆژنامه‌ی‌ كوردی‌ به‌وانه‌ی‌ كه‌ توانایی‌ باش‌و هه‌ستی‌ كوردایه‌تیان هه‌یه‌ ناده‌ن كه‌ چالاكانه‌ رۆژنامه‌ ده‌ربكه‌ن، مه‌گه‌ر واسیته‌یه‌كت هه‌بێ‌، پالپشتییه‌كه‌ت هه‌بێ‌. ئه‌م خانمه‌ش خوی‌ "مدیریت"ی‌ خوێندوه‌‌و به‌راستی‌ ده‌سه‌لاتی‌ رۆژنامه‌نووسی‌ هه‌ر نیه‌. ئێتر منیش له‌ ژماره‌ی‌ 30 تا 39(تازه‌ترین ژماره‌) له‌گه‌لیان كار ده‌كه‌م. هه‌ولم داوه‌ كار بكه‌ین له‌باره‌ی‌ میللییه‌وه‌".
له‌ پێوه‌ندیی‌ له‌گه‌ل چونیه‌تی‌ بلاوبوونه‌وه‌ی‌ بلاوكراوه‌ی‌ كه‌ره‌فتوو گوتی‌:" كه‌ره‌فتوو ئیجازه‌ی‌ نه‌بوو له‌ هه‌موو ناوچه‌ كوردییه‌كان بلاوبێته‌وه‌‌و ده‌بوا ته‌نیا له‌ چوارچێوی‌ پارێزگای‌ كوردستان بوایه‌‌و به‌ زمانی‌ فارسیش ئیجازه‌ی‌ ده‌رچوونی‌ هه‌بوو، نه‌ك زمانی‌ كوردی‌، به‌لام ئه‌وه‌ چه‌ند ژماره‌یه‌كه‌ به‌ زمانی‌ كوردیش بابه‌ت بلاو ده‌كه‌ینه‌وه‌".
ئیره‌ج عیبادی‌ سه‌رنوسه‌ری‌ بلاوكراوه‌ی‌"كه‌ره‌فتوو" كه‌ له‌ كاتی‌ قسه‌كردن دا چه‌ندین جار ره‌خنه‌ی‌ توندی‌ له‌ به‌رپرسی‌ رۆژنامه‌كه‌ی‌ گرت، وێرای‌ ئه‌وه‌ی‌ كه‌ به‌"كوردی‌ نه‌زان" ناوی‌ ده‌با، ده‌لێ‌:" مودیر مه‌سئوولی‌"كه‌روقتو" به‌ منی‌ ده‌گوت له‌وه‌ته‌ی‌ تو بووی‌ به‌ سه‌رنوسه‌ری‌ "كه‌رفتوو" به‌رپرسانی‌ ئیتلاعات من بانگهێشتن ناكه‌ن بۆ كۆبوونه‌وه‌كانی‌ خۆیان. بۆیه‌ هه‌ر به‌م قسه‌یه‌ ده‌رده‌كه‌وێ‌ هێندێك به‌رپرسی‌ رۆژنامه‌كان ده‌عوه‌ت ده‌كرێن بۆ كۆبوونه‌وه‌كانی‌ ئیتلاعات". ئه‌و گوتی‌:" ئه‌م خانمه‌ی‌ كه‌ ئێستا خاوه‌ن ئیمتیازی‌ "كه‌ره‌فتوو"یه‌ باوكی‌ 10 ـ 15 ساله‌ نوێنه‌ری‌ رۆژنامه‌ی‌"اگلاعات"ه‌ له‌ كوردستان. ئه‌م خانمه‌(لیلا مدنی‌) ئه‌سله‌ن نازانێ‌ كاری‌ رۆژنامه‌وانی‌ چیه‌! به‌لام ئێستا ئیزنیان پێ‌ داوه‌ رۆژنامه‌ ده‌ربكا".
له‌ ئیره‌ج عیبادیم پرسی‌ له‌ كوردستان دا زیاتر ئیمتیازی‌ ده‌ركردنی‌ رۆژنامه‌‌و بلاوكراوه‌ به‌كێ‌ ده‌ده‌ن؟ ئه‌و ده‌لێ‌:"به‌ داخه‌وه‌ ئه‌گه‌ر عه‌داله‌تێك بوایه‌ ده‌بێ‌ بیاندایه‌ به‌وانه‌ی‌ كه‌ ده‌سه‌لاتیان زۆره‌ له‌و كاره‌. هه‌لوێستیان له‌ سه‌ر مه‌سه‌له‌ی‌ میللیی‌ هه‌یه‌. به‌ داخه‌وه‌ من خۆم 9 سال داواكاری‌ ده‌ركردنی‌ رۆژنامه‌یه‌ك بووم به‌ ناوی‌ "ئارێز" كه‌ به‌ منیان نه‌دا. كه‌سێك له‌ كوردستان رۆژنامه‌ وه‌رده‌گرێ‌ ده‌بێ‌ له‌ ناو سیسته‌م دا بێ‌، ئه‌شێ‌ نیزیك بێ‌‌و ئه‌شێ‌ سیسته‌م ئیحساسی‌ مه‌ترسی‌ لێ‌ نه‌كا، هه‌ر چه‌ند واسیته‌شت هه‌بێ‌ له‌ ناو سه‌ران‌و به‌رپرسانی‌ رێژیم ده‌توانی‌ رۆژنامه‌ش ده‌ربكه‌ی‌. به‌ داخه‌وه‌ بلاوكراوه‌ كوردییه‌كان جگه‌ له‌ گوڤاری‌"مهاباد" هه‌موو به‌رپرسه‌كانیان به‌ جۆرێك نوێنه‌ری‌ پارلمان بوون، ئاشنایه‌تییان هه‌بووه‌ له‌ گه‌ل به‌رپرسان وه‌ك ئاغای‌ سوهرابی‌ به‌رپرسی‌ "رۆژهه‌ڵات"، وه‌ك ئاغای‌ جه‌لالی‌ زاده‌ كه‌ "سیروان"ی‌ به‌رێوه‌ ده‌برد".
ئه‌و درێژه‌ ده‌دا‌و ده‌لێ‌:" ئێستا گۆمان له‌ سه‌ررۆژنامه‌كان هه‌یه‌‌و خه‌ڵكی‌ به‌ چاوی‌ حكوومه‌تی‌ بوون چاوله‌ رۆژنامه‌كان ده‌كه‌ن. ده‌لێن چون ئیجازه‌ به‌ تو ناده‌ن كه‌ نووسه‌ری‌‌و دیاریشی‌ رۆژنامه‌ ده‌ربكه‌ی‌ به‌ڵام به‌ فلان كه‌س ئیجازه‌ ده‌ده‌ن؟ كه‌واته‌ خه‌ڵك حه‌قی‌ هه‌یه‌ گۆمانی‌ هه‌بێ‌".
له‌ ئیره‌ج عیبادیم پرسی‌ باشه‌ ئه‌گه‌ر ئه‌مه‌ وه‌زعی‌ ده‌ركردنی‌ رۆژنامه‌یه‌ك له‌ كوردستان دا بێ‌، ئه‌م رۆژنامه‌یه‌ تا چه‌ند ده‌توانێ‌ له‌ راستای‌ كێشه‌ی‌ كوردا بێ‌؟ یا جێی‌ متمانه‌ی‌ خوێنه‌ری‌ كورد بێ‌؟ ئه‌و گوتی‌:" دیاره‌ له‌ چوارچێوه‌ی‌ یاسادا ئه‌گه‌ر له‌ هێله‌ سووره‌كان لا نه‌ده‌ی‌ ده‌توانی‌ كار بكه‌ی‌. بۆ نموونه‌ نابێ‌ له‌ هێزه‌كانی‌ سپا‌و ئێنتیزامی‌ نیزیك بیته‌وه‌، نابێ‌ له‌ رێبه‌ری‌ نیزیك بیته‌وه‌‌و نابێ‌ له‌ مه‌لاكان نیزیك بیته‌وه‌. به‌ هه‌رحال جۆرێك نه‌بێ‌ كه‌ سه‌ران به‌ریته‌ ژێر پرسیار ده‌توانی‌ رۆژنامه‌ ده‌ربكه‌ی‌. له‌ چوارچێوه‌ی‌ مه‌سائیلی‌ كوردیش دا مه‌سایلی‌ كوردستانی‌ باشوور هاتوته‌ ناو رۆژنامه‌كانه‌وه‌. ئه‌مانه‌ تا راده‌یه‌ك قبوولیان كردوه‌ كه‌ تو ده‌توانی‌ له‌ سه‌ركێشه‌ی‌ كورد بنووسی‌. ئێستا مه‌سه‌له‌ی‌ كورد له‌ ئێران تا راده‌یه‌ك بلاوده‌بێته‌وه‌. رۆژنامه‌ی‌ كوردی‌ تێكوشانی‌ ئه‌مه‌یه‌ كه‌ كێشه‌كانی‌ كورد بگه‌یه‌نێته‌ گوێی‌ به‌رپرسه‌كان. ئێستا یا چاره‌سه‌ری‌ ده‌كه‌ن یا نایكه‌ن. به‌ڵام ئێمه‌ خۆ له‌ فه‌زایه‌كی‌ دێموكراتیك دا نین تا بتوانین هه‌موو شتێكی‌ خۆمان باس بكه‌ین چونكه‌ رای‌ ده‌گرن. "پیام مردم" هات به‌ شێوه‌ی‌ توندتر باسی‌ له‌ كورد كرد رایانگرت، "سیروان"به‌ره‌و جه‌ریانی‌ چه‌پ حه‌ره‌كه‌تی‌ ده‌كرد گرت یان، قه‌له‌می‌ نوسه‌رانی‌ كورد به‌ راستی‌ به‌ستراوه‌. ته‌نانه‌ت ئێستاش وبلاگ نووسه‌كان فیلتیر ده‌كرێن. ئێستا 85% سایته‌كانی‌ جیهان له‌ ئێران دا به‌ستراون‌و داخراون. هه‌موووی‌ فیلتیر كراون به‌ نرخێكی‌ زۆر".
ئه‌و كه‌ ده‌لێ‌ "15 ساله‌ ئه‌زموونی‌ كاری‌ رۆژنامه‌وانیم هه‌یه‌"‌و"بۆ ماوه‌ی‌ دوو سال سه‌رنوسه‌ری‌ رۆژنامه‌ی‌ "ئاسۆ" له‌ كوردستانی‌ ئێرانیش بووه‌" بۆیه‌ هۆكاری‌ نه‌مانی‌ له‌ سه‌رنوسه‌ریی‌ "ئاسۆ"م لێ‌ پرسی‌، ئه‌ویش گوتی‌:"دیاره‌ حوسین ئه‌حمه‌دی‌ نیاز به‌رپرسی‌ "ئاسۆ" تێده‌كۆشا ببێ‌ به‌ نوێنه‌ری‌ پارلمان. فره‌یه‌ك له‌ مه‌سه‌له‌ میللییه‌كانی‌ خۆمانی‌ ده‌قرتاندو نه‌ی‌ ده‌هێشت كار بكه‌ین. من سه‌رنوسه‌ری‌ به‌شی‌ فارسی‌ بووم. ئیمكاناتی‌ مالیمان زۆر كه‌م بوو. ته‌نانه‌ت ئێمه‌ جێگه‌یه‌كمان بۆ تایپ نه‌بوو، به‌ بێ‌ ئه‌وه‌ی‌ قرانێك پاره‌ وه‌ربگرم. به‌ڵام له‌ كاتی‌ ده‌رچوونی‌ رۆژنامه‌كه‌ به‌رپرسه‌كه‌ ده‌هات‌و ته‌واوی‌ ئه‌و مه‌سه‌لانه‌ی‌ پێوه‌ندیی‌ به‌ كوردستانه‌وه‌ بوو ده‌قرتاند، ئه‌و به‌رپرسی‌ ئیداره‌ی‌ گه‌شت‌و گوزار بوو، كه‌مێك مه‌ترسی‌ هه‌بوو له‌ سه‌ر مه‌سایلی‌ سیاسی‌‌و من زۆرم پێ‌ ناخۆش بوو كه‌ خۆمان سانسۆر بكه‌ین. بۆیه‌ من نه‌متوانی‌ له‌گه‌لیان كار بكه‌م".
ئیره‌ج عیبادی‌ كه‌ مامۆستایه‌ له‌ زانكۆی‌ ئازادی‌ ئیسلامی‌، له‌م چاوپێكه‌وتنه‌ باس له‌ كارنامه‌ی‌ كاری‌ فه‌رهه‌نگیی‌ خوی‌ له‌ شاری‌ سنه‌ ده‌كا‌و ده‌لێ‌:"ماوه‌ی‌ نۆ سال به‌رپرسی‌ ئه‌نجومه‌نی‌ مه‌وله‌وی‌ سنه‌ بووم كه‌ له‌ سالی‌ 71 تا 79 له‌ قه‌یراناوی‌ ترین بارودوخی‌ ئێران دا كه‌ ئه‌و كات ده‌سه‌لاتی‌ جیناحی‌ راست بو‌و كۆرو كۆبوونه‌وه‌ قه‌ده‌غه‌ بوو ئێمه‌ ئه‌و كۆڕه‌مان به‌ پێشه‌وه‌ برد‌و گۆڤارێكمان هه‌بوو به‌ ناوی‌ "تاڤگه‌" كه‌ من به‌رپرسی‌ بووم‌و به‌ شێوه‌ی‌ وه‌رزنامه‌ 30 ژماره‌مان ده‌ركرد". ئه‌وكه‌ سالانێكه‌ له‌ به‌رپرسیاره‌تی‌ ئه‌م ئه‌نجومه‌نه‌ نه‌ماوه‌ له‌ هه‌مان كات پێی‌ وایه‌ ئێستا له‌ ته‌واوه‌تی‌ "كوردستانی‌ ئێران دا یه‌ك ئه‌نجوومه‌نی‌ ئه‌ده‌بی‌ بوونی‌ نیه‌"‌و ره‌خنه‌ی‌ توند له‌ به‌رپرسی‌ ئێستای‌ ئه‌نجوومه‌نی‌ مه‌وله‌وی‌ سنه‌ ده‌گرێ‌‌و ده‌لێ‌:" به‌ داخه‌وه‌ مامۆستا شه‌ریف به‌ خاتر برواگه‌لی‌ كۆن كه‌ بووی‌ فه‌قه‌ت كردی‌ به‌ كلاسی‌ كوردی‌‌و رێگه‌ی‌ نه‌دا به‌ نه‌قد‌و لێكۆلینه‌وه‌. بڕوای‌ وابوو هه‌ركه‌س نه‌قد‌و لێكولینه‌وه‌ پێشكه‌ش بكا عامیلی‌ سه‌هیونیسته‌. ئێستا كه‌ له‌ گه‌ل تو قسه‌ ده‌كه‌م یه‌ك ئه‌نجوومه‌نی‌ ئه‌ده‌بی‌‌و فه‌رهه‌نگی‌ له‌ كوردستانی‌ رۆژهه‌لات دا نیه‌. گه‌وره‌ترین كێشه‌، كێشه‌ی‌ ناو خۆی‌ خۆمانه‌‌و نه‌مانتوانیوه‌ یه‌كتر قبوول بكه‌ین".
پرسیارێك كه‌ لێره‌دا زه‌ق ده‌بێته‌وه‌ ئه‌وه‌یه‌ كه‌ له‌و چوارچێوه‌ش دا رۆژنامه‌نووسانی‌ كورد تا چ راده‌یه‌ك توانیویانه‌ به‌رپرسان بهێننه‌ وه‌لام له‌ پێوه‌ندیی‌ له‌ گه‌ل كێشه‌كانی‌ خه‌ڵكی‌ كورد له‌ ئێران دا؟ ئه‌و پێی‌ وایه‌:" تا راده‌یه‌كی‌ زۆر توانیویانه‌ ئه‌م كارانه‌ بكه‌ن. ئێستا له‌ كوردستان فه‌زای‌ ئه‌منییه‌تی‌ حاكمه‌. تا ئێستا كارخانه‌یه‌كمان نیه‌. ئه‌مه‌ نیشان ده‌دا خودی‌ ده‌وله‌ت تا ئێستا به‌ چاوی‌ نیزامی‌ ته‌ماشای‌ كوردستان ده‌كا. به‌ڵام ئه‌گه‌ر بلێین كه‌ نووسه‌رانی‌ ئێمه‌ ئازادانه‌ نووسیویانه‌ نا، به‌ڵام له‌ چوارچێوه‌ی‌ هێله‌ سووره‌كان كه‌ كێشه‌یان بۆ پێش نه‌یه‌ ئه‌م كاره‌ كراوه‌".
ئه‌و له‌ پێوه‌ندیی‌ له‌گه‌ل فرۆشی‌ بلاوكراوه‌ كوردییه‌كان ده‌لێ‌:" خوێنه‌ریان هه‌یه‌ به‌ڵام نه‌ك زۆر. هه‌ر چه‌ند ئه‌مه‌ش پێوه‌ندیی‌ به‌ جۆری‌ رۆژنامه‌كه‌وه‌ هه‌یه‌‌و ئه‌و رۆژنامه‌ بایه‌خ به‌ چی‌ ده‌دا. ئه‌مه‌ بۆ خوێنه‌ر گرنگه‌. مه‌سه‌له‌ن "سیروان" پێش ده‌ست به‌سه‌ردا گرتنی‌ توانیبووی‌ سه‌رنجی‌ خوێنه‌ر بۆ لای‌ خوی‌ راكێشی‌. به‌ تایبه‌ت هه‌والی‌ زۆر بوو. به‌ڵام ئێستا كه‌س نایخوێنێته‌وه‌. "روژهه‌ڵات" خراپ نیه‌، به‌لام چون تایبه‌ته‌‌و ژێستێكی‌ رۆشنبیرانه‌ به‌ خۆوه‌ ده‌گری‌ َهه‌موو كه‌س نایخوێنێته‌وه‌".
ئه‌و له‌ درێژه‌ی‌ لێدوانه‌كانی‌ نایشارێته‌وه‌ كه‌ رۆژنامه‌نوسی‌ كوردی‌ دوور له‌ چاوی‌ ده‌سه‌ڵاتیش كۆمه‌لێك كێشه‌ی‌ ناوخۆیی‌ هه‌یه‌ كه‌ ئه‌مه‌ش رۆڵی‌ نیگه‌تیڤی‌ هه‌بووه‌ له‌سه‌ر كاركردی‌ رۆژنامه‌كان‌و ده‌لێ‌:" باری‌ مالی‌ كێشه‌یه‌كه‌‌و هه‌روه‌ها نووسه‌ران بروایان به‌ یه‌ك نیه‌‌و هه‌موو كه‌س خۆی‌ به‌ "من" ده‌زانێ‌. پێكهاتنی‌ 10كه‌س له‌ كۆڕی‌ نوسه‌ران زۆر گرنكه‌. ئێمه‌ به‌ هۆی‌ ئه‌وه‌ی‌ ئه‌زموونی‌ دێموكراسیمان نه‌بووه‌ ته‌حه‌مولی‌ یه‌كترمان نیه‌. ئه‌گه‌ر به‌ره‌یه‌كی‌ كوردستانی‌ دابمه‌زرێ‌، ده‌توانێ‌ نوسه‌ران‌و رۆژنامه‌نووسان له‌ ده‌وری‌ یه‌ك كۆبكاته‌وه‌. ئێمه‌ ئه‌م كێشه‌شمان له‌ ئه‌نجومه‌نی‌ مه‌وله‌وی‌ بوو. هه‌ركه‌س ده‌هات ده‌یویست ئه‌م ئه‌نجوومه‌ به‌ لای‌ جه‌ریانێكی‌ سیاسی‌ ببات، منیش ده‌مگوت بابا ئه‌گه‌ر ئه‌م ئه‌نجوومه‌ به‌لای‌ جه‌ریانێكی‌ سیاسی‌ بروا پێمان داده‌خه‌ن، ناهیڵن كاربكا. دواتر ده‌بێته‌ كێشه‌ی‌ لایه‌نگرانی‌ هێزه‌كان. ده‌مگووت با ئێره‌ شوینی‌ هه‌موو جیاوازییه‌كان بێ‌. جا ئه‌مه‌ یه‌كێك له‌ كێشه‌كانی‌ رۆژنامه‌كانیشمانه‌. بۆیه‌ كاری‌ رۆژنامه‌وانی‌ لای‌ ئێمه‌ زیاتر مه‌حفه‌لین‌و ئه‌مه‌ش وای‌ كردوه‌ ئیزن نه‌درێ‌ زۆر كه‌س بنووسی‌ یا هاوكاری‌ بكا".
ئه‌و دواتر وتی‌:"ئێمه‌ له‌ پارێزگای‌ كوردستان دا یه‌ك چاپخانه‌مان نیه‌‌و رۆژنامه‌كان ده‌نێردرێن بۆ تاران‌و كرماشان‌و هه‌مه‌دان. كوردستان به‌راستی‌ مه‌حروومه‌. مه‌هاباد چاپخانه‌ی‌ نیه‌‌و سنه‌ش نیه‌تی‌."
ئیره‌ج عیبادی‌ پێیوایه‌ ئۆپۆزیسیونی‌ كوردی‌ بێ‌ رۆڵ نین له‌ ئاراسته‌ی‌ ئه‌و جه‌ریاناته‌ی‌ كه‌ له‌ ناوبلاوكراوه‌ كوردییه‌كان دا هه‌یه‌‌و له‌ هه‌مان كات دا ناكۆكی‌ نێوان ئۆپۆزیسیون به‌ زه‌ره‌رێك ده‌زانێ‌ بۆ ره‌وتی‌ كاری‌ رۆژنامه‌وانی‌ كوردی‌ له‌ ئێران‌و ده‌لێ‌:" به‌ داخه‌وه‌ چۆن به‌ربه‌ره‌كانی‌ له‌ ناو ئۆپۆزیسیون دا هه‌یه‌‌و لایه‌نگرانیان به‌و فه‌رهه‌نگه‌ نه‌گه‌یشتوون كه‌ ئیحساس بكه‌ن كه‌ ئه‌ویش هێزێكه‌ بۆ میلله‌ت كار ده‌كا‌و ئه‌میش هێزێكی‌ دیكه‌یه‌‌و هه‌موو هێزه‌كانی‌ ئۆپۆزیسون به‌ شوێن مافی‌ كورده‌وه‌ن. بۆیه‌ پێم وایه‌ هه‌ر چی‌ زووتر به‌ره‌یه‌ك له‌ ناو هێزه‌كان پێك بێ‌ باشتره‌و، زۆر مه‌سه‌له‌ی‌ كوردستانی‌ ئێرانیش چاره‌سه‌رده‌بێ‌. چونكه‌ لایه‌نگرانی‌ حیزبه‌كان یه‌كترقبوول ناكه‌ن‌و ئه‌مه‌ش كێشه‌ی‌ ناوه‌ته‌وه‌ له‌ ناوه‌نده‌كانی‌ رۆژنامه‌وانی‌. ئێستا كه‌ رۆژنامه‌یه‌ك دێته‌ بلاوكردنه‌وه‌ هێندێك جه‌ریان هه‌وڵ ده‌ده‌ن كه‌ بێن داگیری‌ بكه‌ن تا تێی‌ دا قسه‌كانی‌ خوی‌ بكا. هه‌رچه‌ند من پێموایه‌ رۆژنامه‌نووس ده‌بێ‌ لایه‌نگری‌ گه‌له‌كه‌ی‌ بێ‌".
ئه‌و ده‌لێ‌:" هێندێك رۆژنامه‌ لایه‌نگری‌ له‌ مه‌سه‌له‌ی‌ میللیی‌ ده‌كا بێ‌ ئه‌وه‌ی‌ پێوه‌ندییان له‌ گه‌ل ئۆپۆزیسیون دا هه‌بێ‌. هه‌روه‌ها هێندێك له‌ نووسه‌رانی‌ ئێمه‌ سه‌ربه‌ ئۆپۆزیسیونن".
ئیره‌ج عیبادی‌ كه‌ ئه‌زموونی‌ رۆژنامه‌وانی‌ خۆی‌ ده‌گه‌رێنێته‌وه‌ بۆ پێش هاتنه‌ سه‌ركاری‌ كۆماری‌ ئیسلامی‌‌و ده‌لێ‌ :"له‌ گه‌ل گۆڤاری‌ "فردوسی‌" هاوكاریم كردوه‌" به‌ بوونی‌ كۆماری‌ ئیسلامی‌ هیچ خۆش بین نیه‌ به‌وه‌ی‌ بارودوخی‌ رۆژنامه‌وانی‌ له‌ كوردستانی‌ ئێران دا به‌ره‌و باشتر بروات‌و ده‌لێ‌:"من پێم وابێ‌ تا ئه‌م رێژیمه‌ بێ‌ وه‌زعی‌ چاپه‌مه‌نییه‌ كوردییه‌كان رۆژ به‌ رۆژ خرابتر ده‌بن‌و فه‌زاكه‌ زۆر خراپه‌. ئئَستا ئه‌گه‌ر رێژیم رووبه‌رووی‌ گۆرانكاری‌ بێ‌ من پێموابێ‌ رۆژنامه‌وانی‌ په‌ره‌ی‌ پێ‌ ده‌درێ‌ چونكه‌ رۆژنامه‌وانی‌ نیازی‌ رۆژه‌".
به‌لام ئه‌م راستیشه‌ ناشاردرێته‌وه‌ كه‌ هاوكات له‌ گه‌ل له‌ بلاوكردنه‌وه‌ی‌ بلاوكراوه‌ كوردییه‌كان له‌ هه‌مان كات زۆرجار شاهیدی‌ داخستنی‌ ئه‌و بلاوكراوانه‌و زیندانی‌ كردنی‌ رۆژنامه‌نوسان بووین، به‌لام زۆربه‌ی‌ ئه‌مانه‌ له‌ بایكونی‌ خه‌به‌ری‌ دا راگیراون‌و كه‌متر ده‌نگدانه‌وه‌ی‌ هه‌بووه‌. عیبادی‌ هۆكاره‌كه‌ی‌ به‌مشێوه‌ باس ده‌كا:""پێوه‌ندیی‌ ئێمه‌ له‌ گه‌ل میدیاكان دا لاوازه‌. لای‌ ئێمه‌ تازه‌ خه‌ریكه‌ په‌ره‌ به‌ سایت‌و ئه‌نتێرنێت ده‌درێ‌. تازه‌ رۆژنامه‌نووسه‌كانمان به‌و قه‌ناعه‌ته‌ گه‌یشتوون كه‌ ده‌بێ‌ پێوه‌ندییه‌كانیان جیهانی‌ بكه‌نه‌وه‌".

زندگی با ازدحام دستها زیباست

2007-01-05T11:36:00.000-08:00

گفتی :عکس ها قدرت کلام را می گیرند!

گفتم گاهی یک عکس خود مضمون می شود و خود کلام!

گفتی گاهی نوشته ای خود تصویر سازی می کند!

خود عکس می شود!

کفتم راست است!

گفتی خسته ام -

خسته می خواهم از این زندگی پر از کسالت خود را

برهانم! اینهمه نامردمی !

اینهمه شکست!

تحمل می خواهد - نه ؟

نوشته ات را خواندم. دلم کمی گرفت.

کفتم کارد ی- یانه شمشیری می خواهی بتو بدهم

تا خودتت را نفله کنی!

با تعجب گفت: یعنی برای تو مهم نیست که من خودم را بکشم!

گفتم نه!

گفت یعنی تا این حد بی احساسی؟

گفتم بر عکس!

من کسی را دوست دارم که زنده و سر زنده بماند

نه آنکه از روی ترس از واقعیت بگریزد و

خودرا در خاک مخفی کند.

ترسو ها همیشه کم می آورند!

اگر رنج هست - مبارزه می طلبد

تا آنرا از میان بر داشت.اگر راست میگویی و

عاشقی باید بمانی تا باهم جهانی سر شار از مهر بانی

و عشق و عدالت را بنا نهیم.

در غیر اینصورت من تر سوها را دوست ندارم!

ایهنم چاقویی تیزو بران ببینم

گل ها را میکشی یا گل امیدی تازه را میکاری!

ماکسیم گورکی نویسنده بزرگ روسی یک روز نوشت :

در هر لحظه از زندگی باید امید تازه ای داشت.

اکنون می توانی برایم بنویسی تا

در کنار هم و باهم جهانی نو بسازیم!

که میدانی یک دست بی صداست!

ای مرغ های توفان

2007-01-05T11:35:00.000-08:00

ای مرغ های طوفان

پرواز تان بلند

آرامش گلوله ی سربی را اینگونه عاشقانه

پذیرفتید

این گونه سر فراز ا- سایه

در کنار این همه گل واژ ه ی مهربانی بدی جا می ماندو انحصار طلبی و زور گویی به سطل اشغال روانه می شود! من دلم می خواهد با نسترن لب هایت شعری را در رسای آزادی انسان بخوانی!

و با شقایق یادهایت برایم از نسیم بنویسی که چه دردی از نا بکار یهای ستم گران زمانه دیدند.آنان که شادی و عاتفه ودوستی را نفهمیدند. ستم و غم های گران را برای مردمان خانه کردند.از نرگس بگویم که تنها ماند و عشق را که در تازه ترین بهار خود در کنار گلهای باغچه اعدام کردند.و یاس را که به داس کشیدند. شاپرک بال ها ی ما را که شکستند! به من بگویید این پروانه ها ی شیرین رخسارکدام دشت را دوست دارند؟ کدام آبی صداقت را ؟ وقتی شقایق را پر پر می کردند من می گریستم و با لا له ی اشکهایم برایت از صاعقه و تند باد ی نا خواسته مینوشتم!

برا ی اینکه بال به بال هم بگذاریم یک آسمان جا داریم.یک دشت پراز نم نم خاطره این انتظار بزرگی نیست. عدالت و آزادی و سر فرازی این محبوب فراموش شده صدایمان می زند.با این همه گل های همیشه بهار و مرغ های عاشق شایسته نیست که ما در اسارت و تنها و دور از هم ثانیه های فرو رفتن عمر را بشماریم!

منهم نسل سوخته ی این جهنم سوزانم

2007-01-05T11:32:00.000-08:00

هم نفس – هم خون- هم باور – یاور!

سال ها ست دیگر درمیا ن ابرهای سترون آسمان چشم به نم نم بارانی ندارم. درآن آبی های شفاف دوست داشتنی که همواره سمبل عشق بوده است نه درختی – نه باغی و نه باغچه ای سر سبز. حتی پرندگان دیگر طعم بی نظیر آزادی را در پهندشت بی امید ش به طیران نمی گذارند.برهوتی خالی خالی بی حضور من و تو!بی حضور چشمه ی جوشان امیدی! خوردک شرری یا جرعه مهری!

من چراغم در کوچه پس کوچه های سر زمینم می سوزد. من دل به رودخانه های واقعی ملتم بسته ام. آنان که رمز بایسته ی بودن انسان و ارزش های والای او در زمین هستند. که ساده دلانه دل به وعده های نیامده و نبوده خوش کرده اند. ممری برای آنانند که بر سادگی ساده دلان می خندند تا بار قدرت خود را مستحکم تر نمایند!

سالهاست اینجا شب است. کور سوی امیدی ما را به حجله گاه عشق نمی برد. وقتی که می نویسی دلت سر شار از تمامی غمهای جهان است. دلم می گیرد درست مانند شکست های دیرو دور تو!اینهمه پاییز- اینهم زمستان و اینهمه ترس!

و شب - شب این هیولای وحشتناک امانمان نمی دهد. سالهاست دل به دریچه ای خوش کرده ام . سالهاست می دانی! تا من و تو بتوانیم با هم راحت حرف بزنیم. ما در چنگال عادت های نخواسته اسیریم. ما مقهور دست واپسگرایی افکار کهنه شده ایم و نمی خواهیم خود را نجات دهیم!

ما روز را باور نداریم! حتی خود مان را که نیرومند ترین قدرت جهانیم. من چشم به آن دریچه دارم که صبح را به دنبال دارد! نگاهی کوتاه- امیدی تازه و آنچه که عشق بما هدیه داده است. و تو هنوز از دیدار روز می ترسی!

و نمیی دانی اگز عاشق باشی فقط عاشق......ستون بدی را می لرزانی!

جانت را در گرو دیدار می گذاری از پنهان سرای خود بدر می آیی!

و میماند آنچه که باید بگویی تا فصل شگفتن آغاز شود.

سالهاست اینجا شب است

2007-01-05T11:31:00.000-08:00

سالهاست اینجا شب است. کور سوی امیدی ما را به حجله گاه عشق نمی برد. وقتی که می نویسی دلت سر شار از تمامی غمهای جهان است. دلم می گیرد درست مانند شکست های دیرو دور تو!اینهمه پاییز- اینهم زمستان و اینهمه ترس!

و شب - شب این هیولای وحشتناک امانمان نمی دهد. سالهاست دل به دریچه ای خوش کرده ام . سالهاست می دانی! تا من و تو بتوانیم با هم راحت حرف بزنیم. ما در چنگال عادت های نخواسته اسیریم. ما مقهور دست واپسگرایی افکار کهنه شده ایم و نمی خواهیم خود را نجات دهیم!

ما روز را باور نداریم! حتی خود مان را که نیرومند ترین قدرت جهانیم. من چشم به آن دریچه دارم که صبح را به دنبال دارد! نگاهی کوتاه- امیدی تازه و آنچه که عشق بما هدیه داده است. و تو هنوز از دیدار روز می ترسی!

و نمیی دانی اگز عاشق باشی فقط عاشق......ستون بدی را می لرزانی!

جانت را در گرو دیدار می گذاری از پنهان سرای خود بدر می آیی!

و میماند آنچه که باید بگویی تا فصل شگفتن آغاز شود.

روزگار غریبی ست نازنین

2007-01-05T11:30:00.000-08:00

روزگار غریبی ست نازنین

دهانت را می بویند

مبادا گفته باشی دوست می دارم

عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد !

احمد شاملو

- ایست!

- کارت ماشین

:بفرمایید!

- کند میرانی ؟

: با جاده حرف می زد م

- با جاده ؟

- جریمه می شوی!

: چقدر برای عشق منظور کرده اید؟

: دستهایم را دادم که ببندد

ترشروی آژیر کشید ورفت !

یاوران - دوستان و عزیزانم

به پیشنهاد صمیمانه ی شماها تمامی وب لاگ هایم را در سایتی بهم پیوند دادم تا ییوند ما نا گسستنی تر گردد. منتظر حضور و نظریات شما هستم که بقول یک ضرب المثل روسی:

دست که دست را بشوید

پاکیزه و تمیز می شود.

پیروز باشید !!

کبوتران عشق و شوق وامید در انتظار پروازی

شگرف هستند! آیا تو پرواز را دوست نداری ؟

که بی پرده گفتن ما را بهم نزدیک تر می کند!

یعنی میگویی

در مقابل اینهمه رنج و ستم و خون ریزی

و آوارگی می خواهی سکوت کنی ؟

باشد! تو فقط به ریسمان ضخیم ظلم کمک کرده ای!

www. Bipardeh.com

|+| نوشته شده توسط ایرج عبادی در شنبه بیست و دوم مهر 1385 | یک نظر

> یاوران سخن می گوید :

آخرين تاوان
نوشته ی : آرینامحمودی
پرده خاموشي ، باز از كنار پنجره كشيده شد . ماه مهربان و ستاره هاي ريز و درشت بر خواسته اند از بستر روز. سكوتي توأم با آرامشي عميق مي شود در لابه لاي بادهايش شنيد . قلب نا آرام من دردا از شلوغي روز مي نالد هردم ، مي تپد هر روز در انتظار شب براي يافتن سر خاموشش . مي دود رازي در ظلمت شبهايش اين آسمان هزار رنگ . سؤالي طرح مي شود هر شب ........

ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط ایرج عبادی در شنبه بیست و دوم مهر 1385 | 4 نظر

> اینجا شب است

سالهاست اینجا شب است. کور سوی امیدی ما را به حجله گاه عشق نمی برد. وقتی که می نویسی دلت سر شار از تمامی غمهای جهان است. دلم می گیرد درست مانند شکست های دیرو دور تو!اینهمه پاییز- اینهم زمستان و اینهمه ترس!

و شب - شب این هیولای وحشتناک امانمان نمی دهد. سالهاست دل به دریچه ای خوش کرده ام . سالهاست می دانی! تا من و تو بتوانیم با هم راحت حرف بزنیم. ما در چنگال عادت های نخواسته اسیریم. ما مقهور دست واپسگرایی افکار کهنه شده ایم و نمی خواهیم خود را نجات دهیم!

ما روز را باور نداریم! حتی خود مان را که نیرومند ترین قدرت جهانیم. من چشم به آن دریچه دارم که صبح را به دنبال دارد! نگاهی کوتاه- امیدی تازه و آنچه که عشق بما هدیه داده است. و تو هنوز از دیدار روز می ترسی!

و نمیی دانی اگز عاشق باشی فقط عاشق......ستون بدی را می لرزانی!

جانت را در گرو دیدار می گذاری از پنهان سرای خود بدر می آیی!

و میماند آنچه که باید بگویی تا فصل شگفتن آغاز شود.

|+| نوشته شده توسط ایرج عبادی در دوشنبه هفدهم مهر 1385 | یک نظر

> منهم نسل سوخته ی این جهنم سوزانم

هم نفس – هم خون- هم باور – یاور!

سال ها ست دیگر درمیا ن ابرهای سترون آسمان چشم به نم نم بارانی ندارم. درآن آبی های شفاف دوست داشتنی که همواره سمبل عشق بوده است نه درختی – نه باغی و نه باغچه ای سر سبز. حتی پرندگان دیگر طعم بی نظیر آزادی را در پهندشت بی امید ش به طیران نمی گذارند.برهوتی خالی خالی بی حضور من و تو!بی حضور چشمه ی جوشان امیدی! خوردک شرری یا جرعه مهری!

من چراغم در کوچه پس کوچه های سر زمینم می سوزد. من دل به رودخانه های واقعی ملتم بسته ام. آنان که رمز بایسته ی بودن انسان و ارزش های والای او در زمین هستند. که ساده دلانه دل به وعده های نیامده و نبوده خوش کرده اند. ممری برای آنانند که بر سادگی ساده دلان می خندند تا بار قدرت خود را مستحکم تر نمایند!

ادامه مطلب
|+| نوشته شده توسط ایرج عبادی در سه شنبه یازدهم مهر 1385 | 2 نظر

> گل واژ ه های مهر بانی

ای مرغ های طوفان

پرواز تان بلند

آرامش گلوله ی سربی را اینگونه عاشقانه

پذیرفتید

این گونه سر فراز ا- سایه

در کنار این همه گل واژ ه ی مهربانی بدی جا می ماندو انحصار طلبی و زور گویی به سطل اشغال روانه می شود! من دلم می خواهد با نسترن لب هایت شعری را در رسای آزادی انسان بخوانی!

و با شقایق یادهایت برایم از نسیم بنویسی که چه دردی از نا بکار یهای ستم گران زمانه دیدند.آنان که شادی و عاتفه ودوستی را نفهمیدند. ستم و غم های گران را برای مردمان خانه کردند.از نرگس بگویم که تنها ماند و عشق را که در تازه ترین بهار خود در کنار گلهای باغچه اعدام کردند.و یاس را که به داس کشیدند. شاپرک بال ها ی ما را که شکستند! به من بگویید این پروانه ها ی شیرین رخسارکدام دشت را دوست دارند؟ کدام آبی صداقت را ؟ وقتی شقایق را پر پر می کردند من می گریستم و با لا له ی اشکهایم برایت از صاعقه و تند باد ی نا خواسته مینوشتم!

برا ی اینکه بال به بال هم بگذاریم یک آسمان جا داریم.یک دشت پراز نم نم خاطره این انتظار بزرگی نیست. عدالت و آزادی و سر فرازی این محبوب فراموش شده صدایمان می زند.با این همه گل های همیشه بهار و مرغ های عاشق شایسته نیست که ما در اسارت و تنها و دور از هم ثانیه های فرو رفتن عمر را بشماریم!

یاوری مهربان در وب لاگ من نوشت:

گفتی عشق واژه ای که دیگران و خیلی ها فکر میکنند داستانی است از برای لیلی و مجنون اما مگر عشق فقط به غیر هم جنس است نه ... عشق به خاک عشق به او عشق به هدف و عشق به .. افراط در چیزی که برای من معشوقه ای بی کلام ساخته .. عشق به وطن ... اما عشق عاشق بودن را هم تجربه کرده ام همان عشقی که همیشه در پرده ناکامی ها باقی ماند ....... منظورتان از عشق همان است که تا اسمش میآید نفس ها به شماره می افتد و خواب شیرین شبها را به دید به دور دستها تبدیل میکند و این همان عشقی است که با وجود زندگی ها دوری از او هنوز هنگام آوردن نامش نفسم و سست شدن پاهایم نای برآوردنش را از من میستانند و این پایان راهیست که نمیدانم پایانش کی فرا میرسد .

بی عشق هیچ گاه نزیسته ام و در گرودارش دست و پاها زده ام عشق به وطن به خاطر او یا عشق به او به خاطر وطن ....

کردی از دیارتان
و چشم یاری به فکرهای دستان پر توانتان

|+| نوشته شده توسط ایرج عبادی در یکشنبه دوم مهر 1385 | 6 نظر

> زندگی با اذدحام دستها زیباست

گفتی :عکس ها قدرت کلام را می گیرند!

گفتم گاهی یک عکس خود مضمون می شود و خود کلام!

گفتی گاهی نوشته ای خود تصویر سازی می کند!

خود عکس می شود!

کفتم راست است!

گفتی خسته ام -

خسته می خواهم از این زندگی پر از کسالت خود را

برهانم! اینهمه نامردمی !

اینهمه شکست!

تحمل می خواهد - نه ؟

نوشته ات را خواندم. دلم کمی گرفت.

کفتم کارد ی- یانه شمشیری می خواهی بتو بدهم

تا خودتت را نفله کنی!

با تعجب گفت: یعنی برای تو مهم نیست که من خودم را بکشم!

گفتم نه!

گفت یعنی تا این حد بی احساسی؟

گفتم بر عکس!

من کسی را دوست دارم که زنده و سر زنده بماند

نه آنکه از روی ترس از واقعیت بگریزد و

خودرا در خاک مخفی کند.

ترسو ها همیشه کم می آورند!

اگر رنج هست - مبارزه می طلبد

تا آنرا از میان بر داشت.اگر راست میگویی و

عاشقی باید بمانی تا باهم جهانی سر شار از مهر بانی

و عشق و عدالت را بنا نهیم.

در غیر اینصورت من تر سوها را دوست ندارم!

ایهنم چاقویی تیزو بران ببینم

گل ها را میکشی یا گل امیدی تازه را میکاری!

ماکسیم گورکی نویسنده بزرگ روسی یک روز نوشت :

در هر لحظه از زندگی باید امید تازه ای داشت.

اکنون می توانی برایم بنویسی تا

در کنار هم و باهم جهانی نو بسازیم!

که میدانی یک دست بی صداست!

بیایید مریوان حلبچه ای را تیر باران کنیم

2007-01-05T11:26:00.000-08:00

بیاید تا مریوان حلبچه ای را سنگسار کنیم

نویسنده : ونوس فایق1

ترجمه از کردی به فارسی

فتوای کشتن نویسنده ای ار سوی گروه های اسلامی عراق که خواستار آزادی و عدالت برای نصف جامعه ی انسانی یعنی زنان بود – این باور را در من تقویت می کند که راه درازی تا رسیدن به شعارهایی که در درون مایه ی خود عشق به آزادی – به میهن و عدالت را ندا می دهد – در پیش رو داریم.

هیچگاه عدالت و عشق کامل نمی شود اگر نیمه ای از مردم جامعه ی ما امکان آزادی و تحصیل را نداشته و در مقابل ستم های اجتماعی خفه شوند.

چه صحبت از حکومتی مستقل شود و چه صحبت از رستگاری و آزادی زنان – هیچکدام از اهمیت دیگری نمی کاهد. به اعتقاد من آنگاه که صحبت از ملتی آزاد ومستقل می شود- آزادی آن ملت کامل نیست اگر نصف جمعیت آن در زیر چماق و سرکوب و تبعیض مانده باشد. این مسئله تعبیر این این نکته است که آزادی و انقلاب ما تا کنون فقط برای نیمی از مردم جامعه ما مثمر ثمر بوده است.
می گویند گویا مریوان حلبچه ای نویسنده ای کرد عراقی- کتابی به نام " سکس و شریعت و زن در تاریخ اسلام " نوشته است. متاسفانه من نه نویسنده را می شناسم و نه کتاب او را خوانده ام. اما با احساس و درک زنانه خود می توانم حد س بزنم که نویسنده در چه موردی سخن راند ه است. بی شک او نمی گوید که زنان خود را لخت کنند و در سر جاده ها بیایستند- نمی گوید که لخت شوند و بدن خود را بدست کسی که پول بیشتر می دهد بسپارند – نمی گوید به زنان تا کنار خیابان ها با هر رهگذری هم خوابه شوند و امور جنسی خود را عرضه کنند. نمی گوید که زنان در یک زمان چهار تا شوهر داشته باشند- نمی گوید بزنان که رای شما دونفر در مقابل یک رای یک مرد است آنگاه که در دادگاه شهادت می دهید. نمی گوید از ارث پدری دو برای پسر و یک برای دختر – نمی گوید بزنان که شما وضوی مرد را باطل می کنید. نمی گوید آنچه که وضو را باطل می کند – سگ و خر و زن است. نمی گوید که شما مردان هرماه که چند روز دچار حیض و خونریرزی می شوید – بد نتان پاک نیست و نمی توانید دست به قرآن بزنید یا نماز بخوانید. به مردان نمی گوید که شما باید حجاب داشته باشید. تا زنان شما را نبینند و نظر حرامی به شما نیفتد. نه او این چیز ها رانمی گوید. پس به نظر شما نویسنده آن کتاب چه حرف هایی ممکن است زده باشد ؟چه چیزی که مریوان حلبچه یی را شایسته ی دستگیری و کشتن و سنگسار می کند ؟

بیاید تا همگی ما مریوان حلبچه یی را سنگسار کنیم و او را به دار بیاویزیم ! زیرا جرمش بیا ن اندیشه های خویش است تا جامعه ای را پاک و راستگو بر اساس حقوق برابر زنان با مردان پایه ریزی کند ! ای زن ! فکر میکنی اگر مریوان کشته شود تمامی درایت انسانی میمیرد و قلم ها شکسته می شود؟

به نظر می رسد – حکومت مذهب و عشیره دو قدرتند که نمی توان در باره ی آنها سخن گفت ! همانگونه که امروز در عراق ما نمی توانیم از دولتی مسقل جدا از عراق سخن بگوییم !

گویا تابو ها زیاد شده است و می گویند که باد دمکراسی وزیدن آغاز کرده است. راست است که دانش مذهبی و عشیره ای ما هنوز کامل نشده است تا به آرامی در آن مورد بتوانیم کتابی را بخوانیم و نروند کنار جاده و فتوایی دیگر را علیه ما سر ندهند!

عقلیت آیینی – مذهبی و عشایری آنقدر خشک و بیگانه و یکسو نگر است که باوربه هیچ نوع تغیر انسانی در آن نیست. و فکر نمی کنند که مریوان واقعیت را نمایانده باشد. زیرا حکومت کردستان که بعد از هزار سال شکل واقعیت بخود می گیرد – همان واقعیتی ست که مریوان هم بعد از هزاران سال به دنبال آن می گردد. این بدان معنانیست که ما دهن خود را به بندیم و از هیچ آشفتگی و بیعدالتی دم نزنیم 1 هر چند بر این باورم که مشکل ما در تعبیر و دگرگون کردن نا راستی ها نیست بلکه مشکل ما در عقلانیت و باورهای ست که تغیر نمی کنند و اعتقادی به دگر گونی ندارند.

فاطمه مرسینی در یکی از کتابهایش به نام ( در ورای حجاب ) از ایدئو لوژی اسلام گرا های تند رو انتقاد می کند و می گوید : در یک جامعه ی اسلامی قدرت و دو جنس یا دو نژاد از یکدیگر جدا هستند. منظور این نیست که رستگاری زنان مانند مردان نیست – بلکه آن جامعه زن یا مرد هر یک را دشمن خود می داند. زما نیکه مرزها و دیوارها ی زندگی اجتماعی ان سیستم فرو ریزد آن زمان می دانند که آنها نتوانسته اند همراهی و عشق و سکس را به یکدیگر هدیه نمایند. در ائد ئولوژی اسلامی که زن و مرد را دشمن می شمارد یکی می کوشد تا آن دیگری را محو کند. آن جامعه مردان را با سلاح موسسا ت یا مراکز کاری مسلح می نماید تا بیشتر در سرکوب کردن زنان زیر دست خود بکوشند. یعنی که تجربه نشان داده است که شریعت باوری به یکسانی مرد وزن نمی اندیشد و زن را موجودی در اختیار و خدمت مرد می داند و زیرا شریعت همانگونه که فاطمه ی مرسینی هم بدان اشاره دارد!" دگر گونی را نمی پزیرد"و در مقابل تمامی توانایی های آدمی می ایستد تا به رشد و خلاقیت نرسد. چرا که به باورآنها شریعت هدیه ای خدایست و قوانینش تغیر ناپذیر است. این نوع تفکر ضد تکامل - پیشرفت اجتماعی ست و آمده است تا آدمی را قالب دهد و چون سخنان فرود آمده تغیر نا پذیر است پس ایین وشریعت هم دست به دگرگونی انسان و اجتماعش نمی زند.

آنچه را که می خواهم بگویم اینست . آنکس که قانون رانوشته است و شریعت را بر اساس آن قانون اساسی قرار داده است و کشور عراق را بعد ازسا لها رنج و مبارزه دمکرایتک فدرایتو می داند که کردستان راهم بدان متصل کرده است آیا بر اساس همان قانون اساسی و شریعت می خواهد تعداد بیشتری همانند مریوان حلبچه ای را راهی زندان نماید ؟. و جرم آنها فقط نوشتن است که می گویند چشم درمقابل چشم و دست در مقابل دست. در حالیکه جواب کلمه و نوشتار فقط نوشتن است. که آنها جواب کلمه و نوشته را با خون می دهند. آین کجا و آرزوهای رسیدن به آزادی و عدالت کجا ؟ آیا شعارها و ایدئولوژی های ما و باورها یمان فقط تا رسیدن به قدرت بود و بعد ...........؟

بیاید تا مریوان های دیگر را هم سنگسار کنیم . اما یک سئوال ! آیا به نظر شما ازاین پس در این جهان پیشرفته کسانی می توانند فکر و عقل را هم اعدام کنند ؟

1- این مقاله در روزنامه ئاسو در سلیمانه چاپ شده بود. این مقاله عنوان اصلیش به نام " بیاید ونوس فایق را سنگسار کند " می باشد که من عنوان را تغبپیر دادم. اصل عنوان در مورد مرد عرب متعصبی ست که علیه فدرالیسم و فدرایتو در کردستان عراق در روزنامه های عرب زبان مطالب چاپ کرده بود که مورد انتقاد نویسندگان کرد قرار گرفت. ضمنا" سران حکومت فدراتیو کردستان عراق فتوی اسلام گراها نپذیرفت ودر رسانه ها اظهار داشته بود : درچار چوب قانون اگرمریوان حلبچه ی جرمی مرتکب یا اهانتی به کسی کرده باشد دادگاه در مورد او تصمیم خواهد گرفت. نه فتوا.

|+

2007-01-05T11:25:00.000-08:00

اندر کرامات ماه و هفته و سال

2007-01-05T11:22:00.000-08:00

اندر كرامات و معجزات روزهاي هفته و ماه وسال

هفته ي وي‍ژه ي آش كشك

آقا سيد ازآشناهايي قديمي منه! شريك كاريه تو دكان اغذيه فروشي و هم رفيق مكتب ورفيق گرمابه . سيد گاهي رفيق نوازي ميكنه و مياد بد يد ن حاجيت در كلبه سرا.!

چهار شنبه گذشته كه مانند سنوات گذشته خدمتش بودم گفت :

حاجي طناز! هيچ ميدوني كه جنس ها رو دستمان باد كرده !

گفتم: چطور مگه؟

گفت : تو انبار به خاطر فروش نرفتن غذاهايمان جنس هاي زيادي داره خراب ميشه!

گفتم چي داريم ؟

گفت : دوغ كهنه – ماست خيكي 28 ساله– هويج – ترخون - كدو تنبل

و حبوبات كرم زده ويك سري چيز و حرف مفت ديگه و ......

گفت : تبليغات هم به شدت از اين ور و آن ورعليه دكان ما درشهر شروع شده! بد جوري داريم مشروعيتمان را ازدست مي د يم. ديگر مردم به تبليغات گسترده و جهان شمول ما درسطح شهر و جهان توجه ندارند. آخه اون اوْلا بهترين آش كشك جهاني و داخلي رو ما مي پختيم !

بدترازهمه مردم دارند سرگرميشونو از دست ميدن!

گقتم تو كه كله ت كار مي كنه – پيشنهاد تازه ت چيه ؟

خنديد وگفت : حالا كه اوضاع شير تو شيره – چرا ما استفاده نكنيم ؟

گفتم سيد دوزاريم نيفتاد ؟

گفت: مگه دولت براي راست و ريس كردن خلق اله و فروش و تبليغ نظريات خودش روز پرستار – روز معلم- روز كارگر – هفته ي كاركنان دولت – هقته ي بانك داري – هقته ي فن آوري و هفته ي جنگ اين اواخر هم داره ميشه هفته ي بنگ و ........و سال هم كه به مدد اسم ائمه ي بي خبر از كار اين حضرات– دولت خودش را صاحب كرامات ساليانه جا نميندازه و.....؟

گفتم اينها رو كه مي دونم فقط حافظ شيرازيه كه نيمد ونست و براي اطلاع آن شاعر نامي ايراني و ادب دوستان رقتند سراغش و هقته ي بزرگداشت حافط هم با سردي و با تبليغات قوي درسراسر كشوربرگذار شد. آخر اين حضرات بايد بگويند كه فرهنگ ايران را هم ازما بيشتردوست دارند – نه؟ هين يكي رو كم داشتن !

گفتم : منظور؟

گفت : براي آب كردن جنس هاي بنجولمان ما هم بيام يك هفته فروش فوق العاده ي آش كشك را دردكانمان اعلام كنيم !

البته خودت كه بهتر ميدوني همون آش كشك هميشگيه ولي اندر كراماتش بايد بگويم:

اول : مردم را مشتاق و سرگرم مي كنه!

دوم : تبليغاته خوبيه براي اشتهاردكانمان

سوم :فروش ما بلاميره و از اين بي پولي در ميايم

چهارم :يه تخفيف 50 تومني هم مي ديم مي گه ن به بركات دوات فخيمه جنس ها داره ارزن ميشه و تورم مي شكنه.

پنجم : دوسه نفرهم درفروش آش و بقيه كار هاي جاري سرگرم مي شه ن كه دولت مي گه: کار شناسان ما مي گه ن بيكاري ريشه كه ن شده!

گفتم اين كار موقتيه ؟ نه ؟ تازه هزينه ي تبلتغات كه سربه آسمون مي زنه1

گفت : اين دكان كه رو گنجه براي حفظ حودمان اين پولا كه پولي نيست

مگه يادت نيست از اول باز كردن دكنمان به همسايگان و هم خط ها و چند خط هاي مثل خودمان هچون ريگ پول ميداديم و كمكشان مي كرديم تا برامان تبليغات كنند!

گفت خنگ خدا ! بترتيب – ادامه مي ديم اسم يك روز ميزاريم آبدوغ خيار -اسم يك هفته روماست خيكي و اسم يك سال و كدوتنبل1

گفتم اي ناز شستت! سيد!عجب كله اي داري تو !

بريم ازفردا تبلغات وشروع كنيم !

عشق بی رنگ

2007-01-05T11:21:00.000-08:00

آی عشق رنگ آبیت پیدا نیست!

می خواهم شعر تازه ای بگویم. گویا کسی در پشت اقاقیا

نشسته است. کسی که می گوید تاگل آفتاب گردان راهی نیست! من قلمم

را میان شاه بیت زیباترین لحظه ها می گذارم آیا کسی هست که بگوید

عشق........... تا دفتری تازه نوشته شود!

مینی مالیسم 3

2007-01-05T11:17:00.000-08:00

مینی مالیسم 3

قصه ی نا تمام

قصه که آغاز شد- دیدم می توانی از چشمانش سبد سبد گل یاس مهر بانی بچینی. ساده و بی تکلف گاهی دزدانه زیر چشمی نگاهم می کرد. وقتی که با ناخن هایش بازی می کرد.

گفتم :چکار می کنی ! در حالیکه سرخی زیبایی گونه های سپیدش را پوشاتیده بود- با ملاحت دلنشینی لبخندی زد. میدانست که نیم نگاهی به او دارم! روز ها با رودخانه ی احساس و آواز های شیرین دیدارو یاد می گذشت.

روزی بی مقدمه گفت : به نظر تو سهم عشق کجاست ؟

گفتم به اندازه ی عظمت عشق - دو........

حرفم را نا تمام گذاشت وبا نگرانی گفت: چرا قبل از من ..... من باید اول می گفتم !

گفتم تله پاتیم بد نیست! تازه از همان روزی که قصه را شروع کردی حرف دلت را در نگاهم کاشتی !

گفت یعنی فردا ..........؟

گفتم تا نفسی برای فریاد کشیدن هست ! گل می کاریم!

گفت چه گلی ؟

گفتم : گل های یاس و شیپوری و ........

بعد آرام ادامه دادم! دشت خشک را نگاه کن !دارد سر شار از باران سبزه و بهار می شود!

و قاطر چموش پاییز دارد جا می ماند! و زمستانهم در حال جان کندن است.

گفت : دل هایمان را می گویی؟

گفتم نه ! دنیای اطرافمان را می گویم!

حا لا دستت را به من بده – این جاده طرحی نو می خواهد!

موهایش را که کنار زد وتمامی نگاهش را در من ریخت! می دانستم این قصه ................... .

شلماش نگینی آبی در کردستان سبز

2007-01-05T11:15:00.000-08:00

شلماش نگین سبز

در قلب کردستان سبز

کوردستان خوًشه خاکی دلگیره

ار سنندج که راه میافتی – راه مقصد دور می نماید. صبح خیلی زود – هوای تازه ی گرگ ومیش شده- جاده ی سقز پر طراوت وسبز – عبور از سد قشلاق این آبی خوش رنگ- که از دیواندره و بعد سقز – کوها و کوه پایه ها و سبزی دره ها و کشت زار های گشاده رو در مقابلت به سلامی گرم به اسقبالت می آیند و مانند مردم مهربان کردستان نگاهت ربه سوی خویش میکشند..هوایی بی دود گازویل و بنزین و بدور از جنجال و غوغای بوق ماشین ها و صدای دست فروش ها – دلت می خواهد گوشه ای توقف کنی و نفسی عمیق بکشی. سی چهل کیلومتر آنطرفتر از سقز –بانه به اسقبالت می آید. مرز کردستان عراق – عبور از بازار چه ها – آدمی را به یاد حقایق فیلم " زمانی برای مستی اسب های " بهمن قبادی می اندازد. انگار قبادی دارد با تو دو باره فیلم بر داری می کند. بازار چه ها و پاسازهایی گو ناگون و اجناسی ارزان تر از جاهای دیگردر این منطقه که بدون واسطه ی حضور دلالان بدستت می رسد. تفاوت قیمت ها در اینجا با دیگر شهر های استان غیر مرزی کردستان چقدر چشمگیر و محسوس است. انچه که می خواهی از شیر شتر تا جان آدمی بدستت می رسد. دلت آرام ندارد. گشتی در شهر و گپی با اهالی با صفای آنجا. بانه با آربابای بلند قامت زیبایش بندت نمی کند. شصت و اندی کیلومتر که از بانه جدا می شوی و از دره های کم درخت و پر درخت جنگل ها و بیشه ها می گذری – از دور چشمت به سر دشت می افتد. شبش همچون ریسمانی از ستارگان در بلندای جاده ها دیده می شود. بلند و خواستنی جاده ها در میان در ه ها ی سبزمی پیچد همچون ماری به چله نشسته می نماید.. سر دشت نشسته در میان کوه ها در ارتفاع چند هزار پایی بلاتر از سطح در یا. با نشیب و فرازهایی دلنشین و جذاب با رودخانه ی زاب کوچک که از کنار شهر می گذرد و بعد به سیروان بزرگ و بعد ها در کردستان عراق به دجله و فرات می پیوندد.

سر دشت شهری مرزیست پلی میان کردستان و آذربایجان غربی – رشته ی اتصال دو قوم پایا و ماندگارکرد و ترک ایرانی که هر دو از نگاهبانان تمدن ایران زمین بوده اند و تاثیر کرد ها در این راستا به مراتب بیشتر که اولین حکومت تمدن و شهر نشینی ایرا ن را ( مادها ) کردها پی ریختند.

شلماش به رود خانه ی زاب بزرگ می ریزد و با پیوندی زیبا به سیروان دل می بندد . شلماش در کردستان بی همتاست و مانند بسیاری از چشم اندازهای دیگرش – با کوه آربابای بانه اش – با دریاچه ی مسحور کننده ی زریبارش – آبیدر سپید موی بالا بلندش –و امیریه زیبای سنندجش – با چارچراغ و پل سرخ مهابادش و با غار کرفتو و زیویه ی سقزش و ده ها چشم انداز بکر و تاریخی دیگرپر صلابت ایستاده است.

رودخانه با آب زلال و گورایش در خنکای آبشاری بی نظیر – شادی نا خواسته ی ای را در قلبت می ریزد- درختانی سر به فلک کشیده - در میان دره ای سر دشت – رستورانی کوچک نزدیک رودخانه ی بالای آبشاربا امکانات گردشگری بسیار محدودی مانند چادرها و سکوها یی هر چند کوچک اما جاییست برای خفتن و آرامیدن عا شقان طبیعت وحش و بکر کردستان.مویسقی آب و صدای (سیره ها)1 و پرند ه گان رهای جنگلی –که نخ صدایشان را به آرامش و سکوت کوهستان داده اند . پاکی هوای کوهستان ریه هایت را می شوید و نغس عمیقی جان تازه ای به کالبد خسته ات می دمد.

کمی دورتر از شلماش در بیست کیلومتری آنجا به مرزکردستان ایران و کردستان عراق می رسی. دو ایستگاه پیوند های تاریخی یک ملت. بازار چایی و بلور و برنج و ........– صدای موسیقی دلنواز کردی مرزداران را به شعف می اندازد.و به خاطرات دور و نزدیکشان چنگ می زند- تا تو جان تازه ای بگیری و از غوغا و جنجال شهررها شوی. دلت می خواهد خودتت را در آبشار بریزی و تن به خنکای آبی بسپاری – ولی فشار نیرومند آب از کنار آبشار دورت می کند.اشکوب های زیر آبشار بقدری عمیق است که کسی را یارآشکار کردن راز درونی ومتراژ واقعی آنها نیست. درخت های سر بر کشیده ی انار از نوع پر آب ترین و شیرین ترین آنها – کوچه باغ هایی از ارغوان بر آمده از دل کوهپایه . دل کندنت را از این دیار اهورایی سخت دشوارکرده است. دیگر نمی خواهی از این طبیعت جان دار و محسور کننده دل بکنی و باز گردی . برای امنیت جان مسافران پله ها و نرده هایی تازه در اطراف پرتگاه مشرف بر ّبشار جا شازی شده است.تا از صدمات احتملی عاشقان طبیعت بکاهد. این نگین آبی – با آسمان شفاف وفضای سبزش بخاطر درختان و بوته های کهن سالش براستی دیدنی ست.که سر دشت نه در آذر بایجان غربی که در دل کردستان جای دارد.

1- "سیره "نوعی پرنده رنگین بال و خوش صدا ست

میتی مالیسم 4

2007-01-05T11:14:00.000-08:00

هنوز برایت می نویسم

آفتاب تازه سر زده است. می آیی تا باز رو سریت را بر دارم و شب را تماشاکنم. این دشت تاریک هنوز آبیاری نورمی خواهد و تشنه ی ماهتاب! این یلدا که تو باشی ماندنی ست و آغاز روشنایی ! می گویند تولد نور.گفتی بنویسم - که می نویسی می دانم عشق را انکار نکرده ای.اینجا دو راه وجود دارد- انتخاب با تست. میمانی یا میروی.گذشته را اگر قطع نمی کردی- فاجعه ای سر راهت می نشست. این چشمه را که زاینده است - نمی توانی بخشکانی که خودتت را بی شکوفه کرده ای .برای اینکه بمانی باید کسی باشد که برایت بنویسد.و نوشتن عشق می خواهد و دیدار و در هر شرایطی ماندن. یک شب گفتی که دلت را در باغ دیگری گم کرده ای و من داستان را نا تمام دیدم.باید کسی باشد که بداند این پیچ چند ساعت تا قله راه دارد. این سبدگل یاس را که با خودتت آورده ای- اگر عاشق بمانی در قصه هایم خواهم کاشت.میدانی هر گل قصه ای می شود. تا از خشکسالی دورمان کندو شاید طرح تازه ای تا تو بتوانی حرف بزنی. و من .......

بودن یا نبودن

2007-01-05T11:12:00.000-08:00

وقتی که نمی توانی باشی ! نگو هستم!!

و آنگاه که استاده ای و تقویم را جابجا می کنی نگو نیستم !!

عقربه های عمر همچون ساعت مچی به عقب بر نمی گردد و میماند تا تو چه کاشته ای برای سر سبزی باور هایت ! و تمام قصه از همین جا آغاز می شود و اینچنن است که کسی میماند و کسی میمرد.!!

غبار عشق

2007-01-05T11:10:00.000-08:00

غزل 065

غبارعشق[1]

سید فیصل مجتوی

پیرعشقــــی زآن سبب نــــای بیانت مانده است

عکس وتصویـــــرصدایت تا قیامت مانده است

میل عشــق پـــرفــــروغت دیـــدم انــــدرآینـــــه

چــــون زلال جویباران روبه کامت مانده است

شکــــوه ای ازیارکـــــردی رفتنش دادی بـه باد

چشمـــی ازچشـــم بهاران پیش پایت مانده است

رفتن معشــــــوق دانـــــــم جزخیالی بیش نیست

چـــون کـــه درچنگ خیال تیزکامت مانده است

چشم تـــرکــن تا کــه آب آتش زدل راند به سیل

ورنــه با دل گــرد وخاکی با کسالت مانده است

دل بـــه دریایـــی زدی کــان بحـر را آتش فزود

زآن غبـارعشق اینجا چــون صدایت مانده است

آشنــــایـــــان آشنــــا را آشنــــایـــــی داده انـــــد

قصّه هـــای چشم زیبا زآن به یادت مـانده است

سیّدا مــــی گــــوعبادی,چشــــــم دل درکاررفت

زآن زهـورحسن باقی مـی به جامت مانده است

سنندج 21/9/1385 ه – ش

وزن : فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن

بحر : رمل مثمن محذوف

--------------------------------------------------------------------------------

[1] این غزل در پاسخ غزلی از جناب آقای ایرج عبادی سروده شده است.

پیش بینی آینده ی کردستان عراق

2007-01-05T11:07:00.000-08:00

> پیش بینی آینده ی کردستان عراق
پیش بینی آیند ه ی عراق

در صورت تجزیه ، فدراتیو عراق می ماند

مصاحبه با سفیر کبیر سابق آمریکا در عراق پیتر گال برایت

نویسنده : میشل یانگ سر دبیر نشریه ی دیلی استار

ترجمه از انگلیسی به فارسی : به نقل از سایت کردیش میدا _ سر دبیرسایت

همچنان که سیاست بوش در مورد عملیات نظامی در کشور عراق مورد شک قرار می گیرد، منقدین با بررسی نقاط ضعف قابل طرح حزب جمهوری خواه، یعنی حزب حاکم بر ایالات متحده ، به دنبال پیدا کردن راههایی برای شکستن بحران موجود و رها شدن از هرج و مرج در کشور عراق هستند. آنان همچنین در حال تعریف تازه ای در مورد نقش امریکایی ها در این کشورند. از سوی دمکرات ها ، پیتر گال برایت نقش بسیار مهمی را در تلاش برای شکل دادن گیر و گرفت های اوضاع داخلی و راضی کردن مردم آمریکا در مجموعه ی مقا له های خود در نشریه ی ( the new york review book) داشته است. او سفیر کبیر سابق آمریکا در کانادا ست که بعدها عمیقا" در مسئله ی تیمور شرقی در گیر شد.

گال برایت نقش تعین کننده ای در مسایل عراق بعنوان مشاور کمیته ی روابط خارجی سیاسی آمریکا پیدا کرد و در سالهای بین 1993-1979 این نقش را عهده دار بود. در طول آن سالها ، او گزارش های زیادی را در مورد جنگ ایران و عراق و جنایت های و حشیانه ی بعثی ها و عراقی ها علیه کردهای ستم کشیده ی کشور عراق به چاپ رسانید.

گال برایت در حال حاضر مشغول نوشتن کتابی مستند و تحلیلی در مورد رویدادهای عراق جاری است.

میشل یانگ : نظر شما در بار ه ی آینده ی عراق چیست و اوضاع را بعد از انتخابات در ماه دسامبر که بر پایه ی قانون اساسی جدید بر گزار شد چگونه ارزیابی می کنید ؟

پیتر گال : نتایج انتخابات دسامبر مانند ژانویه است . ملت های آن کشور به هویت و ارزش های خود رای دادند. تعدادکمی هم بعنوان عراقی در رای گیری شرکت کردند. کردها یکبار دیگر با قاطعیت با توجه به لیست نمایندگان کردستان رای خود را به صندوق ها ریختند. شیعه ها نیز به احزاب مذهبی خود تمایل نشان دادند. در انتخابات ژانویه سنی ها با اشتباه فاحشی در انتخابات شرکت نکردند اما در انتخابات دسامبر با شرکت تا حدی چشمگیر خود هویت و نظرات خود را اعلام نمودند. و به احزاب سنی و بویژه به عراقی هاییکه تا حدی به رژیم گذشته وابسته بودند رای دادند. در عین حال – سکو لا رها و نیروی چپ هم تا حدی با توجه به تمایلات ملی عرب ها صاحب رای شدند. این سازمان ها یا احزاب تنها جریان هایی بودند که توانستند در میان جدل و جدایی بین سنی ها و شیعه ها جایگاهی بیابند، البته از سوی کر دها حمایت نشدند.

میشل یانگ : بعنوان کسی که به نفع سه گروه عمده ی مردم در عراق یعنی کردها ، شیعه ها و سنی ها و اسقرار آزادی در آن کشور سخن بسیار و تلاش های زیادی داشته اید ، فکر می کنید به توجه به تمایلات متفاوت هر یک در مورد شیوه ی حکومتی و ساختار های آن در میان این سه گروه ، قانون اساسی جدید اجازه ی همکاری آنها را به طریق صلح آمیز خواهد داد؟ آیا تمایل متضاد در سه نیروی عمده ی عراق باعث هرج و مرج همچون آنچه که در بوسنی هرزه گوین اتفاق افتاد ، نمی شود؟

گال برایت : به نظر من عراق تکه تکه نمی شود ، چون قانون اساسی جدید حقوق تمامی گروها و اقشار مردم را به طور یکسان تعین کرده است. بعلاوه خود قانون اساسی تغیرات حکومتی دمکراتیک فدراتیو را مشخص نموده است.

آن قانون ساختاری عادلانه را برای ملت های امروزعراق مهیا ساخته است . فکر می کنم

قانون اساسی از ایجاد جنگ داخلی مانند آنچه که در بوسنی اتفاق افتاد جلوگیری می نماید، چون بسیاری از مسایل مورد اختلاف توسط همان قانون رفع شده است. که از آن میان می توان به مسایلی مانند کنترل نفت ، آیند ه ی کرکوک ، قدرت حکومت مرکزی و ..... که می توانست بلقوه عامل جنگ داخلی شود. ملت های عراق ارزش های مشترک خود را تقسیم نمی کنند و یا حتی آرزوی زیستن در یک فدرایتو واحد را ندارند. این قانون اساسی اجازه می دهد که کردها سکو لار باشند و با هویت شرقی خود زندگی نمایند. و اینکه شیعه ها در جنوب فدراتیوی با رژیم اسلامی داشته باشند. این تنها راهی ست که در یک کشور دمکراتیک از بار زیاد مشکلات قومی و فکری و عوامل تفرقه و جدایی می کاهد. اما اگر عراق تجزیه شود، قانون اساسی قدرت فدرالسیم خود را از دست خواهد داد. البته پروسه ی تحولات عراق را درد آور خواهد نمود.

میشل یانگ : تئوری های زیادی برای جلب اعتماد و جلوگیری از نا آرامی های سنی ها وجود دارد ، در حالیکه فضای تمرکز زدایی در کشور عراق رشد قابل توجه ای کرده است. ایا فکر می کنید که یک حکومت مرکزی قابلیت و توانایی آنرا خواهد داشت که مصممانه بر این جبهه ی هرج و مرج طلب تاثیر مثبت بگذارد؟

گال برایت : بی اعتمادی و نا آرامی سنی ها ، می تواند فقط توسط اعراب سنی شکست بخورد. قانون اساسی به آنها اجازه می دهد که ایالت خود را تشکیل دهند. و ارتش خود را داشته باشند. یعنی یک حکومت منطقه ای سنی عربی ، یک ارتش منطقه ای امکان حمایت جمعی و موفقیت بیشتری را خواهد داشت و می تواند بسیاری از نارامی ها را مهار نماید. یک ارتش ملی و وفادار عراقی در مقابل حکومت شیعه ی ایران ، که توسط شیعه ها – کردها و سنی های عراقی هدایت می شود ،مقاوم و نیرومند خواهد بود و هرگز مانند ارتش ناسیونالیستی سنی -عربی دوران صدام حسین و دیکتاتوری آن عمل نخواهد کرد.

میشل یانگ : در هفته های اخیر حرکت هایی در ایالات متحده برای تحمیل برنامه ی عقب نشینی آمریکا و دولت بوش مشاهده می شود. فشاری برای کاهش ارتش وحضور سر بازان در حال افزایش در عراق ، فکر می کنید ، این فشار از کدام جناح داخلی امریکا رهبری می شود. ؟ بویژه که ما انتخابات 2006 آمریکا را هم برای مجلسین و هم برای ریاست جمهوری پشت سر گذاشته ایم؟

گال برایت : مردم امریکا تا حدی اعتماد خود را به رییس جمهمور بوش و سیاست های او در جنگ عراق به دلایلی روشن از دست داده اند. اینکار عمدتا" در طول عمر من – سیاست های خارجی آمریکا را نا کارآمد می نماید. فشار برای عقب نشینی آمریکا و هم پیمانان آن در عراق ، باعث رشد تروریسم و احتمالا" گسترش امواج جزر و مد آن کشور خواهد شد.

میشل یانگ : ما مدت هاست نزدیک و مشاور کرد های عراقی شده ایم . هنگام صحبت پیرامون خود مختاری کردستان یا ایالت مستقل آن ، در مقابل گسترش عراقی متحد و گسترده ما را نگران می کند ، چگونه به این پاسخ جواب دهیم ؟

گال برایت : من سمپاتی زیادی نسبت به کردها دارم ، آنها رنج بسیار زیادی تحت حکومت بعثی عراق – عربی تحمل کرده اند ، اما تحلیل من بر اساس علایق استراتژیک ایالات متحد ه ی امریکا می باشد. هر کردی در کردستان عراق طرفدار استقلال است و نگهداری کردها در عراق علیرغم میلشان فرمولی برای پایان بخشیدن به هرج و مرج و نا آرامی های داخلی عراق نیست. یک عراق متحد ، ضعیف و دست نیافتنی می نماید. ضعیف کردن فدرالیسم از سوس شیعه ها و سنی ها امکان کار برد هایی برای استقلال کردها دارد ، و در این حالت ایالا ت متحده باید حامی جدایی صلح آمیز کر دها در منطقه باشد.

فرازهایی ازقانون سندیکای روزنامه نگاران کردستان عراق

2007-01-05T11:01:00.000-08:00

روزنامه نگاری در ایران

فراز هایی از قانون سندیکای روزنامه نگاران کردستان عراق

ترجمه از کردی : ایرج عبادی

ماده ی چهارم

سندیکای روزنانه نگاران کردستان برای بدست آوردن حقوق صنفی

خود در راستای خدمات مطبوعاتی بشرح زیر تلاش می نماید :

1- احترام و رعایت آزادی روزنامه نگاران – آزادی عقیده و انتشار آن ،

حمایت ازحقوق روزنامه نگاران و حفظ چهارچوب های آن قانون

2- ایجاد تسهیلات و شرایط مناسب برای هر چه بیشتر و به قوت کردن

امر اطلاع رسانی روزنامه نگاران و مطبوعات

3- ایجاد ارتباط با اتحادیه ی روزنامه نگاران جهان و استفاده

از تجارب آنها

4- متحد کردن روزنامه نگاران در راستای حقوق صنفی با استفاده

از شیوه ها وتجارب نوین جهانی

5- پشتیبانی و حمایت از روزنامه نگاران در شرایط ضروری

6- بر جسته کردن ویژه گهای دمکراتیک رژیم فدراتیو و یا آنچه

که ملت کردخواهان آنست

7- پیروی از بیانیه های حقوق بشر و آزادیهای اساسی جهانی برای گسترش

دمکراسی در میان مردم مناطق کردستان و کرد نشین

8- پشتیبانی از مبارزات ملت کرد در چار چوب سازمان ملل متحد و

حقوق بشر و ازمیان بردن گیر و گرفت های احتمالی سا نسورو ایجاد

شرایط برابر برای تمامی ادیان ،و مکاتب سیاسی در مطبوعات کردستان.

9- مشارکت در ایجاد حکومتی قانونمند و توان دادن به مراکز تعدیل قدرت

حکومتی یک سونگر

10- حفظ و تکریم سیادت قانون و استقلال قاضی

11- حفظ و گسترش اندیشه و افکار ملی بر اساس فرهنگ و تاریخ کرد ها

فصل چهارم

حقوق و اعتقادات

اول – حقوق

ماده ی نوزده :

1- روزنامه نویس همچون کارمندی تلقی می گردد و از تمامی حقوق یک کارمند بر

خوردار است

2- هنگام تغیرات اشل حقوق کارمندان تمامی مزایا همچون احراز گروه ، پایه ، حق

اجار ه ی مسکن، و امتیازات کارمندی به یک روزنامه نویس تعلق می گیرد

3- چنانچه هنگام کار یا در حین اجرای و ظیفه برای روزنامه نگاری گرفتاری ایجاد

گردد موسسه ایکه او در آنجا کار می کند باید در رفع گرفتاریهای وی بکوشد و

حقوق از کار افتادگی و بازنشستگی او را تضمین نماید

4- ر.زنامه نگار بازنشسته در چها رچوب قانون می تواند در سایر ادارات کار نماید

5- چنانچه علیه روزنامه نگاری به دادگاه شکایت شود ، باید سندیکا روزنامه نگاران

با خبر گردد، هیچگونه پرسش و یا اقدام تجسسی از خبر نگاران و روز نامه نگاران

بدون اطلاع سندیکای روز نامه نگاران ، از سوی هیچ مقامی جایز نیست و پیگرد

قانونی دارد

6- هر گونه تجاوز به حریم روزنامه نگاران مجازانی همچون تجاوز به حقوق کارمندان

هنگام اجرای وظایف اداری خواهد داشت

7- اگر روزنامه نگاری هنگام اجرای ماموریت مطبوعاتی خود در گذشت . بنا به

دستور انجمن وزیران اقلیم کردستان در گذشته ( فدراتیو کردستان ) فعلی با نام

عضو " شرفی " سندیکا محسوب خواهد شد.

ارزش ها گاه فرو می ریزند

2007-01-04T22:28:00.000-08:00

مهم نیست کجای قصه نشسته ای یا می خواهی کجا بیایستی؟

مهم آن است که خود قهرمان این قصه باشی!

می خواهی صدایم کنی تا بگویم هستم ولی من نگاهت می کنم

تا بدانی که حرفت را شنیده ام.

به تو گفته اند خودت را مخفی کن تا آفتاب نبیندت!

پاکی این نیست که پرد ه های پشت پنجره ات را بیاندازی

پاکی این است که کهنگی را از خودت دور کنی

تا نجات یابی و تن به آب تنی درروز بسپاری!

ولی نمی دانستند که تو به نور و به هوا و به عشق

نیاز داری تا خود را بسازی تا آینده ات را با دیگران!

تجربه اگر نکنی کم می آوری و هشیار اگر نباشی پر پرت می کنند.

ارزش این نیست که دور از چشم کسان بپوسی

ارزش اینستکه با کسان

مهر بانی را یاد بگیری.

گاه ارزش ها ی کهنه کم می آورند و بد جوری فرو می ریزند.

توجه توجه توجه

2006-12-07T12:56:00.000-08:00

توجه توجه توجه

انتخابات نزدیک است

من به مشهدی جعفر کردستانی

از جناح حرافان رای می دهم

الف – طناز
پیش زمینه ی لیته جات

جونم براتون بگه که من و چند نفر از دوستان جون جونی که گاهی ناخونکی به ترشی جات می رنیم – خرید و پرید تمامی ترش آلات و ترشی جات منزل را از مفازه ی مشهدی جعفر کردستانی واقع در ناف خیابان سیروس سنندج مرکز کار وکاسبی و بیکاری به عهده داریم.
اصلاتا" حعفر آفا مشهدیست و تو اون بحبوحه های مسایل کردستان آمد بود برای جنگ با اشرار و بعد هم گلویش گیر کرد به یک خانم گرفتار کرد و از همه جا بی خبر و با ما کرد ها وصلت کرد. دو بچه نیم قد و تمام قد بنام های جیران و سوران دارد. الیته بچه های دو رگه تا حدی به زبان کردی هم آشنایی پیدا کرده اند. و ........ خودش هم کردی اردلانی را خوب یاد گرفته است. !
داخل پرانتز - این آقا جعفر گاهی از کرد هم کرد تر می شود. تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل!
این آقا از دیرو دور هم با حضرات بالای ادرات مکرمه رفت و آمد های نه مشکوک بلکه علنی دارد. گاهی برای از ما بهتران هم رمالی می کند. و می شود عامل سرگرمی خلق اله بیکار و فقیر آن حوالی- بین خودمان باشد. حعفر آقا گاهی حرف های درون سازمانی را هم لو می دهد. حلا به عمد یا به سهو بماند. ولی برای من طناز می شود خوراک نوشتن. تا ....... با شما درد دلی کنم !

-------------------------

آنروز که رفته بودم برای خرید ترشی – حال و هوای گذسته را نداشت و حرف های دیگری می زد. دیدم جناحی تشکیل داده است به نام " جناح حرافان "
گفت : حاج آقا طناز- راستش دنیا – دنیای جناحه- حداقل تو کشور خودمون.. جناح محافظه کاران. جناح معتلفه ی اسلامی- جناح اصلاج طلبان کرد – فارس و .... جناح ترشی جات- جناح صرافان- جناح بیکاران و روزنامه جات – آباد گران و اصولگریان. خراپ گرایان و عیره ..... وحالا جناح تازه ی حرفان!!؟؟

مشهدی جعفر بعد ازاعلام عدم مصلحت حضرات بالا برای مجلس شورای اسلامی - اینبار هوای شورای شهر به سرش زده است. یعنی به او وچند نفر دیگر گفته اند به پیش!

او خبره شده. در انتخابات قبلی یاد گرفت که با شعار 50 هزار تومان ماهانه برای هر خانواده می تواند رای جمع کند. حالا اعتلاف او شعار بنزین ریگان را برای کردستان سر می دهد.
مشهدی حعفرخیلی زیرک است – می بیندفروش بنزین دارد هوشمند می شود. یعنی کارتی و کارتی هم که می دانی یعنی چه ........ ؟ خود حساب در آمد های آنچنانی شورا را هم دارد و یعد زکاتش راهم که می دهد. آش اینجا – لواش اینجا!
دکانش شده بود دفتر انتخابات پر از عکس های آنچنانی با ژست های آتچنانی ..
و شعار و شعارو برنامه ی عریض و طویل پیش رو. : بخوانید :

اعتلاف بزرگ حناج حرافان :

کردستان بهشت ایران خواهد شد!

همشریان درد مند سنندجی – کردستانی

مردم غیور و شرافتمند کردستان! با یاوری ایزد توانا و شما مردم آگاه بر آنیم تا کردستان را بهشت سازیم ! پروژه ی 10 ماده ای ما برای آبادی کردستان به شرح زیر اعلا م می گردد:!!!

1.- مجانی کردن بنزین سهمیه ای فعلی در استان کردستان

2.ایجاد د ه ها پارک تازه و بزرگ

3-. ایحاد ده ها شیرخوارگاه مدرن برای کودکان گرسنه ی سنندجی در کنار کار خانه های سر به فلک کشیده

4- رفع بیکاری تورم و گرانی برای شهروندان و جوانان تحصیل کرده ی کرد

5- ایجاد و تقویت تشکل های صنفی و عیر دولتی( n.g.o ) های مدرن در جامعه ی مدنی امروزی ایران

6.رفع تبعیض از حقوق زنان

7- صدور مجوز برای روزنامه های تازه و رفع توقیف از بازداشت
روزنامه نگاران کرد و نشریات کردستان

8- اسفالت مجد د تمامی خیابان های زوار در رفته ی شهر سنندج و در نهایت کردستان
9-انتخاب یک شهر دار متخصص برای آباد کردن خرابی های چندین ساله ی کردستان و بویژه شهر سنندج
10- مبارزه با زمین خواران و بند و بست های پشت پرده برای از حالت فروش ملکی خارج کردن اراضی پارک ها

بما رای دهید !!!!!!!

اعتلاف نیرومند حناح حرافان:
شورای اسلامی شهر سنندج
1- مشهدی حعفر کردستانی
نماینده ی کلیه ترشیجات سنندج

2 . دکترابراهیم سیاه رعفرانی
متخصص امراض عفونی
3 . تقی موش آبادی
کار شناس ارشد تغذیه
4. محمود همیشه بیدار
تکنیسین مجاری فاضلاب
5. شادیه ی کردستانی
خانه دار
6- مهندس ایوب شهری
متحصص سوله های بزرگ
7- منصور بابان کان مشکان
بیکار تحصیل کرده
8- اکبر کانی سانان
کشاورز دیمی
9- فاطمه ی گودرز دانه
مهندس خیابان

2- حاج آقا ثقته الاسلام نظیف سنندجی مجلس خبرگان

3- مولود ناب کامیارانی میان دوره ای مجلس شورای اسلامی

مشهدی منو که دید گفت : بیا بیا -حاجی آقا طناز خوش آمدی که منتظرت بودیم. اعتلاف ما را معرفی میکنی؟ گفتم به چشم- اما با بر داشت خودم. گفت عیبی ندارد تو بنویس !
گفتم اما چند سئوال : صافی شورای نگهبان را چه کردی؟
گفت : ولا من زاکاتم را مرتب می دهم واون بالا دم حضرات را دیدن و قضیه حل شده!
گفتم تو شهر بین کاندیداها چند چهره ی ظاهرا" اصلاح طلب هم دیده میشه!
گفت آنهایی که به حساب می آمدند- صلحیتشان ردشده و بقیه هم برای جوری جنسه! که رای جمع کنند. برای ازیاد شرکت کننده در انتخابات. حلا تو شوراهم که بیایند تو چنگ خودمونند ؟ نه؟
آخر این بار قضیه مجلس خبرگان خیلی مهمه! اختلاف هم بین جناحهای رفسنحانی و مصباح یزدی و کنی خیلی زیاده. جناح های اون بالا می حوان حتما" از آیت اله های مدرسه ی حقانی برن اون تو . مخالفت هم نکنند! تو دست و بال خودشون باشند و حناحی مثل محمود احمدی نژاد یاشه یک دست یک دست!. حالا اسمشو هر چی دلت مبخواد بزار- آباد گران – اصولگریان یا حرافان په فرقی می کنه ؟ کار ها بایستی پیش بره و امورات مملکت بگرده. تو سنندج هم باید کسی که میره خبرگان تو دست وبال خودمون باشه! درست مانند اون حاجی آقای قبلی !
بعد اضافه کرد که خط اینه که از عوامل نفوذی غرب و بیگانه گان جلوگیری بشه! گفتم یعنی هر کسی انتقاد بکنه و اهل خط و خط بازی نباشه وابسته به جناح بیگانه س و جاسوسه؟
گفتم : آخر این شورا که قدرتی نداره بابا فورمه – میشه به به گوی و چه چه زن آن فرماندار یا این استاندار یا بعضی از مدیرانی که افتد و دانی ! . شهر دارش هم فاقد قدرت اجراییه. اون 30 و چند ماده هم که آمده . قدرت اجرایی به نمایندگان نمیده. عیب و ایراد این شورا یکی دو تا نیست!

گفتم :چرا برای مجلس خودتتو جلو نیانداختی؟ گفت اینبار مسئله ی تعداد رای خیلی مهمه خوب منهم نفوذ هایی دارم تو ارگان ها! همون 5 تا 10 در صد خودمو ن که رای بدن من میرم تو شورا و ..... گفتم ولی رای اکثریت ... هن.ز حرفو تام نشده بود....
گفت : تو دیگه قرار نیست که پشت پرده رو لو بدی ! اومدی که نسازی! برو طنزتو بنویس!
دیدم مشهدی حعفر کردستانی دارد خودش را به کوچه ی علی چپ میزنه. منهم نیم کیلو از آن لیته های 20 وچند ساله رو خریدم و زدم به خیابان برای تماشای شهر شلوغ و مردم زرنگ و هشیار ! و تواین فکر بودم که جبهه خوبه یا جناح؟

2006-10-21T12:49:00.000-07:00

از گفتگو ها

2006-10-21T11:56:00.000-07:00

اپوزیسیون کرد درسوریه و آینده ی د مکراسی

در آن کشور

گفتگوی اختصاصی با 4 گروه کرد سوری در سلیمانیه

توجه

این گفتگو در ابتدا به زبان کرمانجی صورت گرفت که بعدها به کمک تنی چند از دوستان مترجم کردم که آگاه به دو زبان کرمانجی و سورانی بودند از روی نوار به سورانی و سپس توسط اینجانب به فارسی ترجمه گردید. این مصاحبه درزمان سر دبیری اینجانب در هفته نامه ی کرفتو انجام شد که بعد از کود تای نا جوانمردانه ی مدیر مسئول آن نشریه و یکی دوشیر پاک خوردهی دیگر-علیه من امکان چاپ نیافت و اکنون جهت اطلاع ملت شریف کردستان آنرا در سایت شخصی خود درج می نمایم. .

پیش گفتار

رژیم سوریه بعد از کشتن نخست وزیر پیشین لبنان " رفیق حریری " و باز تاب سیاسی گزارش میلیس دچارگیر و گرفت های دشوار سیاسی شده است. جدای ازین مقوله نیروی نظامی آن کشور با 30 هزار نفر سرباز و توپ و تانگ بعد از 30 سال اشغال لبنان نا چار به عقب نشینی شد . بعد از انعکاس سیاسی گزارش میلیس ( نماینده ی سازمان اتحادیه ی اروپا ) و متهم کردن سران حزب بعث به دخالت در کشتن رفیق حریری و فرار عبدوالحلیم خدام به فرانسه به عنوان نفر دوم حزب بعث سوریه و جانشین بشار اسد رییس جمهور آن کشور – مشکلات حکومتی و سیاسی دولت تک حزبی و دیکتاتوری بعث را بیش از بیش گسترده تر کرده است. در این راستا گروهای عرب و کرد اپوزیسیون سوریه جنب و جوش ها و حرکت های سیاسی خود را بیشتر کرده اند. از سویی گروهای عرب و کرد های تبعیدی دوراز دمشق در پارلمان اروپا کنفرانسی را ترتیب دادند و متعاقبا" نیز همانند آن کنفرانس در واشنگتون بر پا شد. که نیروهای اپوزیسیون دولت بعث سوریه در آن زنجیره نشست ها - فعالیت چشمگیری را به منصه ظهور رسانیدند که ظاهرا" در آینده ای نزدیک در بروکسل مهمان عبدالحلیم خدام و 22 گروه ضد بعثی آن کشور خواهند بود . به پیشنهاد خدام بعد از توافق واشنگتون - قراراست تشکیل جبهه ی متحد آزادی سوریه – دولت موقت و شورای رهبری جزو مهمترین بر نامه های گروهای مختلف ضد دولت سوریه در مذاکرات آینده ی

قرار گیرد. عدم آگاهی کامل و درست ما از شرایط اختناق در سوریه بویژه زندگی

و مشکلات و ستم های وارده بر ملت کرد در آن کشور من را بر آن داشت که برای اطلاع بیشتر خوانندگان خود این گفتگو را آماده نمایم.

14 گروه و حزب سیاسی در کردستان سوریه فعالیت سیاسی نیمه مخفی و نیمه آزاد دارند. مبارزه ی آنها مبارزه ای دشوار است و مجوز قانونی و رسمی هم ندارند. بهر حال در پهن دشت سوریه آنها با دیکتاتوری بعثی می جنگند. رژیم سوریه از نظر امنیتی ضمن کنترول حرکت های سیاسی گروهای مخالف تا حدی از جنب و جوش های اپوزیسیون با توجه به فضای بین الملی علیه خود چشم پوشی می کند. بی شک غرب کردستان سوریه مانند کردستان عراق و ترکیه وایران دست خوش هجو مهای سنگین تاریخی ضد کرد نبوده است. و اگر جنبش و نهضت ئا دار 2004 قامیشلی را کنار بگذاریم مبارزه ی کرد ها در آن کشور به شیوه ه ایآرام و مدنی ادامه داشته است. هر چند کرد ها همواره مورد هجوم و تهدید به زندان قرارداشته اند و بیش از نیمی از آنها هنوز فاقد شناسنامه و حق هویت و سکونت در کشور سوریه می باشند. بهمین دلیل هم رژیم شوریه جدای از دستگیری و محکوم به اعدام کردن ( شیخ محمد معشوق خزنه وی ) به کردستان سوریه لشکر کشی نکرده است. ار سوی دیگر کردستان سوریه بر خلاف بخش های کرد نشین تر کیه – ایران و عراق اپوزیسیونی نیرومند را تا کنون به جهان معرفی نکرده است. سه حزب اساس کردستان تر کیه و عراق( شما ل کردستان ) یعنی حزب پ-ک-ک( pkk) در
تر کیه و حزب دمکرات ( pdk) و اتحادیه ی میهنی درکردستان عراق ( puk ) در دگرگونیها و تغیرات مبارزاتی کردهای سوریه ( غرب کردستان ) نقش داشته اند.
از گذشته ی نزدیکی مبارزات احزاب داخلی سوریه رنگ و بوی تازه ای گرفته است . و تشکیل جبهه یی متحد در سر لوحه ی این حرکت های نوین سیاسی قرار دارد که از میان می توان به : (PDK S ) ( جبهه ی دمکراتیک کرد سوریه ) اشاره نمود. روشن است که حزب دمکراتیک کرد ( الپارتی ) به رهبری عزیز مصطفی از این حبهه حمایت می نماید.بهمن طریق 4 تشکیلات نزدیک بهم نیزاتحاد مهینی کردستان سوریه را شکل داده اند. ( YNK (حزب دموکرات پیشرو کرد سوریه – به رهبری حا جی درویش یکی دیگر از نیروهای اپوزیسیون کردهای سوریه ست که از ( پ-ک-ک ) جدا شده است.
این نیروها به دنبال نشست و گفت وگو های فراوان با همتایان ملی عرب خود به جبهه ی مشترک یا ( اعلان دمشق ) پیوستند و بیان نامه ی سیاسی اپوزیسیون سوریه را منتشر کردند. که این کار خون گرم و تازه ای به مبارزات اصلاح طلبانه و رفرم خواهی آزایخواهان کرد و عرب سوریه ریخت. از میان 14 گروه مخالف دولت سوریه 8 گروه از آنها به توافق و هم پیمانی رسیدند. دوگروه دیگر به نام " وفاق دمکراتیک کرد وراه آینده ی کردستان " هر چند عضو اعلان دمشق و همپیمانی با آن نیستند ولی آن اعلان را امضا کرده و بر اصول آن توافق دارند. در واقع اکنون 10 حزب در توافق با اعلان دمشق علیه دولت سوری و استقرار دمکراسی در آن کشور هم پیمان و بایکدیگر هم صدا مبارزه می کنند. در مورد روش مبارزاتی و تفکرات اپوزیسیون سوریه بر آن شدم که با نمایندگان 4 گروه کرد سوریه در نشستی دوستانه به گفت و گو بنشینم . که می توان به حضور : آقای عبدوالباقی یوسف عضو مکتی سیاسی حزب اتحاد کرد و آقای شلال گه دوو عضو شورای رهبری و نماینده ی حزب دموکراتیک پیشرو کردستان و حاجی عفرینی عضو شورای رهبری حزب وفاق دمکرات کردستان و فتح اله حسینی نماینده ی حزب چپ کرد اشاره نمود که دعوت من را پذیرفتندو در این گفتگو شرکت نمودند.

عبادی : دوستان عزیزم قبل ازهر چیز ازاینکه به دعوت من پاسخ مثبت دادید و در این گفتگو شرکت نمودید تشکر می کنم. ! بعد از کشتن رفیق حریری و نهضت استقلال طلبی مردم لبنان و وادار کردن ارتش اشغال گر سوری به عقب نشینی و گزارش میلیس که گیرو گرفت های زیادی را برای حکومت بعث سوریه پیش رو نهاده است . خود کشی شک بر انگیز قاضی کنحانی وزیرکشور سوریه و فراروگریزعبدالحیلم خدام از آن کشور به غرب ( فرانسه ) و ...... همه حاکی از بی ثباتی و آشفتگی درین کشور است – شما به عنوان بخشی از نیروهای اپوزیسیون - شرایط حکومت سوریه را چگونه ارزیابی می کنید ؟

عبدالباقی یوسف : براستی تحولات و تغیراتی مهم در خاور میانه در شرف تکوین است که متاسفانه رژیم سوریه تا کنون نتوانسته است در ین راستا گام بر دارد. و علت آنهم به ایدئولوژی توتالیتری حزب بعث منوط می گردد و تا حدی هم به نا هماهنگی میان سیستم حکومتی و مردم .
رژیم بعث سوری به هر شیوه یی متوسل می شود تا مردم را بترساند و در قید و زنجیر قرار دهد. این رژیم حدود 40 سال است که از این شیوه و متد استفاده می کند و بر آن نیست که تحولی در تفکروزندگی دیکتاتور مابانه ی خود ایجاد نماید.
دولت فقط قدرت را می بیند و مردم را در امور جاری حکومت شریک و سهیم نمی کند- بهمین دلیل مردم از دولت بعثی روی گردان شده اند.و دور هم نیست که تمامی دستگاه های دولتی مواجه به از هم پاشید گی شوند. 90% در آمد نفت از طرف ایادی اطلاعاتی سوریه که شامل سران حزب بعث و خانواده ی اسد می شود - ضبط می گردد و 10 % باقیمانده هم باز در چنگ سران رژیم بعث ست که باید صرف زندگی و عمران مردم شود که به آنها هم اجازه ی چنان تغیرات ریشه ای و اصلاحاتی داده نمی شود. در واقع تضادی در سیاست دولت سوریه مشهود است. از سویی این دولت می کوشد که وانمود نماید که پایگاه و قدرت فراوان در میان مردم دارد و کارهای زیادی ر ادر پیش رو نهاده و از سوی دیگرهمین ادعا ها بلای جان خودش گردیده است. بعنوان نمونه پیمان سوریه با یکی دو کشور شناخته شده و منزوی جهانی و حمایت از گروهای تیروریستی تند و تیز حماس و جهاد اسلامی نا کامیهای زیادی را برای رژیم سوریه به دنبال داشته است. بویژه کشتن حریری شانس ماندن این رژیم راازوی گرفت- بدانگونه که باعث اخطار جهانی به دولت بعثی و دیکتاتوری حاکم بر سوریه گردید. از سوی دیگر دولت بعث سوریه ادعای اتحاد اقوام ساکن آن کشور را دارد و فکر می کند می تواند با دورغ نیروهای اپوزیسیون خارج از کشور را به طرف خود و وعده های تو خالیش جلب نماید.
کاملا " واضح است که رژیمی دیکتاتوری شایستگی و توان اتحاد ملی و دولت آشتی ملی را ندارد. بحران رژیم سوریه تنها سیاسی نیست بلکه بحران اقتصادی هم هست. خدام این راستی را پذیرفت که 95% ملت سوریه و ساکنان آن کشور فقیرند.
و 5% آنها زندگی نسبتا" مرفهی دارند. کردستان سوریه فقیرترین بخش این کشور است. در هر صورت این رژیم با متدی قدیمی حکومت وحشت خود را پی ریزی کرده است. بعد از 11 سپتامبر حلقه ی محاصره به دور رژیم های دیکتاتوری تنگ تر شده است. ریرا آنها بوجود آورنده ی تیروریزم و اسلحه های کشتار جمعی هستند. شیوه ی حکومت بعث سوریه – بی شک به دنبال تحولات در عراق – سرنوشتی محتوم همچنان آن کشور خواهد داشت. این رژیم توانایی اصلاحات و گسترش آزادی و دمکراسی را ندارد و بهمین دلیل بسیار زود دستخوش تحول و دگر گونی خواهد شد.

حاجی عفرینی : از این دیدار و دعوت منهم به سهم خود تشکر می نمایم! رژیم سوریه فرو خواهد ریخت – چونکه این اخطار وخواست جامعه ی جهانی و مردم سوریه ست. در قرن بیستم هیچ رژیم توتالیتری مورد قبول مردم آن کشور ها نیست. مردم سوریه هم هماهنگ با فشار های جهانی در آستانه ی تغیر و اصلاح رژیم دیکتاتوری خود می باشند. زیرا فرو پاشی سرنوشت محتوم چنین رژیم هاییست. از سوی دیگر گفتم که جامعه ی جهانی نظر خود را برای تغیر چنین رژیم هایی اعلام کرده است .
بعنوان نمونه امریکا در راستای دموکراتیزه کردن خاورمیانه – بر آنست که متد حکومت لیبرال دمکراسی را دراین منطقه تقویت نماید. و رژیم های توتالیتر را که بزور اسلحه بر مردمشان حکومت می کنند تغیردهد. برهمین اساس تاکید برازمیان بردن شیوه های حکومتی و باورهای فندامنتالیستی( بنیاد گرایی ) و دار
ودسته ی آنها دارد. بیگمان حزب بعث سوریه حزبی نژاد پرست و ضد مردمی ست.
شیوه و سیستمی این چنین برای مدنیت امروز جهان بسیار خطر ناک است. بهمین خاطر است که امریکا در تلاش فرو پاشی این رژیم ضد مردمی ست. آشکار می باشد که رژیم بشار اسد بسیار آشفته و نا توان شده است و نمی تواند در برابراراده ی جهانی و مردم خود پایداری نماید. بعنوان مثال می توان به قطع نامه ی شورای امنیت بعد از جنبش اعتراضی مردم لبنان علیه سوریه در مورد عقب نشینی آن کشور اشاره نمود. در مقابل گزارش میلیس نماینده ی اتحادیه ی اروپا که نقش سوریه در مورد عقب نشینی از لبنان و نقش آن کشور را در قتل رفیق حریری آشکار می کند – رژیم بعثی بشار اسد دست پاچه وهراسان شده است.
در واقع می توان گفت : که رژیم بعث سوریه سرانجام خود را خواهد دید. بقدرت رسیدن اخوان المسلیمن در مصر و حماس در فلسطین تا حدی هماهنگی نیروهای صلح طلب وآزادیخواه را در منطقه تغیر می دهد. و عمر این رژیم ها را کمی بیشتر خواهد کرد . بهر حال در آینده ی نزدیک رژیم سوریه فرو پاشی خواهد داشت. در مورد حلیم خدام هم باید آگاه باشیم که این فرد نفر دوم سیستم بعث سوریه بوده است ودراجرای امورو استقرار دیکتاتوری این رژیم در گذشته و حال سهیم بوده است. هر چند گریز و فراروی از دوزخ بعثی ها گامی مثبت تلقی می گردد و این خود تا حدی گذشته ی او را تعد یل می نماید. این سخن هم درست است که در مورد کردها تاکنون واکنش مثبتی از او ندیده ایم هر چند شعار جبهه ی متحد کرد وعرب را سر می دهد. اعتقاد من بر اینست که او نمی تواند اپوزیسیونی نیرومند را بنا نهد و اینکار ازاو بر نمی آید. زیرا مردم ما می دانند که او یکی از بنیان گذاران رژیم بعث سوریه می باشد. شاید بعضی از کشور ها ازاو واطلاعات ضد بعثیش حمایت کنند وازآن در سطح جهانی استفاده نمایند ولی باور ندارم که او نقش گران سنگی در آینده ی تحولات سوریه داشته باشد.

شه لال گه دوو: جناب عبادی ! از شما که بانی نشستمان شده اید - تشکر می کنم. اعتقاد ما براینست که از چند جهت شیوه ی ادره ی امور توسط رژیم بعث سوریه ضد انسانی و غیر معقول است. هم کر دها و هم عرب ها ازاین رژیم و عملکردش نا راضی هستند. بی شک برخورد آنها با کرد ها بسیار دردناک تر بوده است. کردها از نظر ملی و شهروند بودن در سوریه دچار ستم مضاعف شده اند. بگونه ایکه ما شاهد اجرای پروژهای نژاد پرستانه ی عرب ها علیه ملت کرد بوده ایم.
بعنوان نمونه در منطقه ی جزیره 37 روستای عربی را به مناطق کرد نشیتن کوچ داده اند و کرد ها را از خانه و محل زندگی خود تارانده اند. این کار تعریب کردن مناطق کرد نشین است.
ضمنا" در دوران عبدالتاصر در سال 1962 در سوریه - سر شماری بعمل آمد که پیامد و نتایجی آن - تعداد کر دها را250 هزار نفر بر آورد کردند – براستی چنین دورغی و چنین شیوه ی نژاد پرستانه ای در سر شماری در هیچ کجای دنیا سابقه ندارد.
این ستم نیست که رژیمی یباید حق شهروندی راازمردمی که در ان کشور زندگی میکنند. سلب نماید و به آنها شناسنامه ندهد؟ این کار عیر انسانی ترین شیوه ی سر کوب ساده ترین اصول آزادی انسان است.
همانگونه که همکاران من گفتند اگر رژیم سوریه خود را تغیر ندهد و در تکاپوی ایجاد دمکراسی نکوشد فروخواهد ریخت. امروز که اکثر گرو ه های اپوزیسیون
( چه کرد و چه عرب ) خواهان ایجاد گنگره ای از سوی رژیم سوریه شده اند تا حقوق همه را برسمیت بشناسد و آزادی های اساسی را پاس دارد – فرصتی ست برای رژیم سوریه که اگر غیرازآن درخواست ها عمل نماید سر انجام شومی را تجربه خواهد کرد.

فتح اله حسینی : شیوه ی حکومتی رژیم بعث ویران است که گویا در خون خودش غلط می خورد. شورش و نهضت ئادار در کردستان سوریه – رژیم بعث را شوکه کرد. و این حقیقت را آشکار نمود که کردها پتانسیلی نیرومند هستند. و در هیچ شرایطی این رژیم را نمی خواهند. با توجه به فشار های بین المللی سوریه کشوریست که بسوی دگرگونی و فرو پاشی حزب بعث پیش می رود. من زیاد خوشبین نیستم که بعد ازفروپاشی رژیم نژاد پرست بعث سوریه – کرد ها بتوانند از این دگرگونی به حقوق حقه ی ملی خودشان برسند. زیرا کرد ها تا کنون برای تغیر جدی رژیم بر نخاسته اند. و در میان خود نیز نیروهای مخالف رژیم به وحد تی نیرومند دست نیافته اند- اما باورم اینست که این رژیم صد در صد فرو خواهد ریخت . خدام گناهکار و نفر دوم رژیم سوریه بوده است. که در ایجاد و استمرار و گذشته سیاهش سهیم می باشد. او در درون و میان مردم تاثیر بسزایی نخواهد داشت اما نیروهای اپوزیسیون خارج از کشور می توانند باهمکاری اوسقوط رژیم را نزدیکتر کنند.

عبدوالباقی یوسف : من برای سخنان جناب شه لال گه دوو احترام قایل هستم – ایشان گفتند که کردها هیچ حقوقی ندارند – حرف ایشان را می پذیرم ولی من با اعلان دمشق و محتوی آن بیانیه همراه نیستم – زیرا در آن بیانیه بعض از گرو ه های اپوزیسیون کرد و عرب از رژیم سوریه در خواست کرده اند که رژیم سوریه کنفرانسی تر تیب دهد که نیروهای اپوزیسیون درآن شرکت نمایند و در آنجا به سازش برسند - به باور من این نقطه نظر عقلانی نیست و مشکلات معاصر ملت ما را حل نخواهد کرد. رژیم ضد مردمی بعث سوریه بطور قطع قادر نیست تقش مثبتی در این کنگره بازی کند زیرا که صد در صد رهبری و کا روبار گنگره رادر چنگ خود خواهد داشت . این گنگره قرار است در دمشق تشکیل گردد.. ار سوی دیگر این کار فقط شامل اپوزیسیون درون کشور خواهد شد و نیروهای خارج از کشورامکان مشارکت در آن کنگره را نخواهند داشت. و رژیم اصلا" بفکر حضور احزاب و نیروهای مخالف خود درآن گنگره نیست و تحمل آترا نخواهد کرد.

شه لال گه دوو : اعتقاد من بر اینست که سنگ بزرگ علامت نزدن است. بگذارید جناب عبدوالباقی و حزبش بدانند که تمامی کردهای سوریه آماده ی گفتگو با رژیم سوریه هستند و هیچ گروه سیاسی تا کنون خواهان فروپاشی رژیم و مسلح شدن اعضا ی خود علیه حزب بعث نشده است. نظریه ی حزب متحد کرد که جناب عبدوالباقی درآن مبارزه می کند شعارش
" جبهه " و هم پیمانی ست و بر آنست که با رژیم بشار اسد گفتگو نکند- اما تلقی این حزب از مسایل در درون کشور و خارج ازآن یکی نیست در حالیکه حزب ما هم در درون و هم در برون نظریه ای یکسان دارد. ما از نظریات خود و ابراز آن شرمنده نیستیم – بعنوان مثال – من در اینجا می توانم سخنان بهتر و دلچسب تری بزنم اما فکر می کنم سنگ بزرگ علامت نزدن است.

عبادی : شیوه ی مبارزه ی اپوزیسیون حکومت سوریه در مجموع و بویژه کرد ها چگونه ست؟ ایا اعلان دمشق می تواند نقطه ی مشترک پیوند و تغیری اساسی برای مبارزه ی کردها باشد؟

عبدوالباقی یوسف : دگرگونیهای جهانی و تحولات خاور میانه – عوامل و نظریات تازه ای را در منطقه بهمراه آورده اند – اما تا کنون اپوزیسیون سوریه تغیراتی اساسی در مشی مبارزاتی خود نداده است. بهمین دلیل می توان گفت که اپوزیسیون دولت سوریه سر در گم است.
از سویی رژیم سوریه رژیمی دیکتاتوریست ولی در سوریه هم هیچ مقابله ای مسلحانه از سوی نیروهای مخالف رژیم بعث صورت نگرفته است – نه نیروهای کرد و نه نیروهای ملی عرب علیه حکومت بعثی مبارزه ای مسلحانه را شکل نداده اند. جغرافیای بیابانی و کویری کردها ی سوریه امکان این حرکت را به کرد ها نداده است. بی شک این منطقه ی جغرافیایی – با شرایط زندگی کرد های ایران – تر کیه و عراق متفاوت است. از سوی دیگر قدرت و تسلط رژیم دیکتاتوری بعثی سوریه اجازه ی مبارزه ای مدنی و دمکراتیک را نمی دهد و یا اگر هم چشم پوشی کند - میداند که کاری از این طریق صورت نخواهد پذریرفت. رژیمی مانند سوریه به خوبی میداند چگونه از اوضاع و احوال جنگ سرد بهرهمند شود. و بهمین دلیل هم در ناتوان کردن احزاب اپوزیسیون مخالف خود موفق شده است. از سوی دیگر حدود 50 سال است که مسئله ی نژاد عرب و کرد درآن کشور مطرح است. این گفتگو تفکری را در نزد اعراب تقویت کرد که گویا کردهای سوری( روژئاوای کردستان ) ضد عرب و ضد اسلامند و این باور نیز بوجود آمده که کرد ها نمی توانند خود را از دست عرب ها رها سازند. خود اپوزیسیون هم شعارهایی داده است که رژیم زیاد کاری به کارشان ندارد. رژیم بعث دیگر صحبتی از مبارزه ی ضد امپریالیستی و صهیونیستی و ضد ارتجاعی نمی کند . نظریات گروهای مخالف بر آنست که رژیم می خواهد با امریکا و اسراییل سر میز مذاکره بنشیتد. این سخن گرو های تجمع وطنی و دموکراتیک است که چنین نظریه ای را اعلام میکنند- که به نظر من تفکری قومی – شونیستی ست. بعنوان مثال شخصیتی مانند ریاز تورک که از رهبران جناح چپ است گفته که کردها هیچ حقوقی ندارند -باید ماهیت این سخنان بررسی شود. واضح است که این حضرات تفکرات تازه را نپذیرفته اند – اینست که مکانیزمی نیرومند برای مبارزه با دیکتاتوری هنوز شکل نگرفته است. اگر ما راهپیمایی راه بیاندازیم به نوکری بیگانه متهم می شویم. خوب این تفکرات چگونه می تواند موفق باشد. چندین جناح و شیوه ی مدرن مبارزه با دیکتاتوری شکل گرفته اند که درآینده ی سوریه نقشی کار ساز خواهند داشت- مانند سازمان های اجتماعی مدنی و سازمان های حقوق بشر و غیره ........
البته رژیم بعث بشدت با آنها مخالفت می کند . گروهای اپوزیسیون خارج از سوریه مدرنترین مطالبات لیبرالی وآزایخواهانه ی خود را دارند. افسوس رژیم مجال پیوند نیروهای درون وخارج را تا کنون نداده است.
در مورد اپوزیسیون کر دها می توانم بگویم که دوگانگی و چند دستگی بر تفکرات آنها حاکم است. جنا حی وجود دارد که می خواهد با رژیم بعث سوریه به توافق برسد و در کنفرانس قدرت مشارکت نماید. به معنای دیگر اینکه به تحولات دردرون رژیم امید بسته است. اما چند گروه کرد مخالف و ضد بعثی هستند که نظریالات و شعارهای متفاوتی دارند. آنها شعار فروپاشی رژیم را سر می دهند. بال ضد گفتگوی اپوزیسیون کرد - ضد مبارزه ی دمکراتیک است و متدی تند تری را در مد نظر دارد. بی شک چشم انداز کردها در استرتژی مبارزاتیشان با یکدیگر متفاوت است. بعضی از نیروهای کرد - مسئله ی کردستان را در حل حقوق شهروندی یکسان – خاتمه یافته تلقی می کنند. در حالیکه جناح دیگری از کردها حل مشکلات و مسایل کردها را در چار چوب خاک و مطالبات ملی کرد ها ارزیابی می نمایند. .اینجا جای اپوزیسیونی توانا و نوگراخالی ست.

عبادی : جناب عبدوالباقی شما نظرتان در مورد بیانیه ی اعلان دمشق چیست ؟ آنگونه که از محتوی آن بیانیه بر می آید واشاره های امروز شما و شرکت کنندگان در این نشست - اعلا ن تا حدی محتوا وفورمیشنی دمکرایتک را در مد نظر دارد - اینطور نیست ؟

عبدوالباقی یوسف : این کاری ارزشمند است که اپوزیسیون باهم مشارکت نمایند و متحد شوند. بویژه مشارکت کردها وعرب ها ی ضد رژیم فاشیستی بعث ستودنی ست. اعلا ن د مشق نکاتی مثبت و منفی دارد! به عنوان نمونه – انجا که سوریه را بخشی از وطن عربی می داند – نقش اقوام و ملیت های ساکن سوریه از جمله کردها را نفی می کند. و همچنان مدنیت اسلامی را برای حل معظلات ریشه ای و اسا سی سوریه در مد نظر قرار داده است.و اشاره ای به جدایی دین از سیاست نمی کند ووظایف دولت را مشخص تتموده و نظریاتشان نسبت به کردها نظریه ی واپس گراست و کر دها را ملتی با تمدنی طولانی برسمیت نشناخته است.
ار سویی اعلان دمشق اشاره به تغیر قانون اساسی ندارد و اگر اینکار صورت نگیرد ابدا رژیم سوریه متحول و دگرگون نخواهد نشد. اگر نیروهای اپوزیسیون با نیروهای جهانی و مدافع حقوق بشر ارتباط ندشته باشند – این اعلان تاثیر خود را درآینده از دست خواهد داد.

حاجی عفرینی : از تشکیل جمهوری سوریه تا کودتای بعثی ها در این کشور تغیرات زیادی روی داده است.با آمدن حافظ اسد در سال 1970 شیوه ی تازه ای در حکومت سوریه شکل گرفت. خشونت و استبداد بعثی ها عملا" اپوزیسیون را کنار گذاشت. در تاریخ سوریه تنها یک جناح مسلح وجود داشته است و آنهم اخوان المسلمین بوده- این تشکیلات در حلب و حما و حمس حرکت های چشمگیری را نشان دادند که رژیم بعث با استفاده از نیروی زمینی وارتش و نیروی هوایی این جناح را سرکوب کرد – که از آن زمان جدایی و تغیری چشمگیری در محتوی و شیوه مبارزه در سوریه به چشم می خورد. که آنهم در جبهه ی میهنی پیشرفته عملا" خنثی شد. نقش این جبهه در چال کردن اپوریسیون بود. در تما م دنیا اخوان المسلمین به عنوان ضعیف ترین جناخ مخالف شناخته شده است. از اینها گذشته گروهای دیگرموجود - پایگاه مردمی ندارند. حزب شیوعی ( کمونیست ) تا حدی چایگاه مردمی داشت اما بعدا" این پایگاه را از دست داد. بعد از اخوان المسلمین با نیروی دوم یعنی کرد ها مواجه می شویم که در مقایسه با گروه های عرب سازمان یافته ترند.

عبادی : گفتید که گروه های عربی پایگاه مردمی ندارند در این حال شما به نیروی اخوان المسلمین به عنوان یک نیروی عرب در سوریه اشاره کردید.آیا اینجا تناقضی پیش نمیآید ؟ ضمنا" نظر شما در باره ی حزب اصلاح طلب فرید قادری چیست ؟

حاجی عفرینی : این گروه در امریکا تشکیل شد ه است و درارتباط سیاسی هم با جناح ها دیگر خوب عمل کرده است. ولی پایگاه مردمی در داخل کشور ندارد. درعراق هم افرادی این چنین را مطرح میکنند و بعد آنها را بصورت نیرویی مطرح شده - به بازی های سیاسی کشانیدند که می توان چلبی را در زمره ی این دسته نام برد. طولی نخواهد کشید که رفعت اسد و عبدوالحلیم خدام نیز شامل همین مورد خواهد شد. زیرا مسایل پنهانی بعد ها آشکار می شود.
جدایی گروهای مبارز کردهم مربوط به هنگام تشکیل حزب دمکرات کرد در سال 1975می شود – در واقع جدایی احزاب از همان زمان بصورت میراثی در سوریه خود نمایی کرده است. بی شک دست نیروهای امنیتی سوریه در این دگرگونی و جدایی دخالت داشته است. اما امروز شیوه های مبارزه دگرگون شده و تغیرات آن محسوس است زیزا تمامی گروه ها یکدیگر را تحمل می کنند – در مورد اعلان دمشق هم در محتوی خود بد نیست. بدن معنا که بیانیه یی سیاسی ست . این اعلان برآنست که در چارچوب مبارزه ای مدنی به گونه ای دمکراتیک تمامی گروها را در خود جای دهد. بیگومان اعلان دمشق نیروی کرد را مانند شهروند سوریه مشخص کرده است
و اشاره به یک ملت ووطن کردی نمی کند. هر چند ما به آن انتقاد نداریم اما به خاطر هماهنگی میان نیروهای مخالف کرد و عرب و اپوزیسیون رژیم بعث سوریه آنرا امضا کرده ایم.

شه لال گه دوو : اپوزیسیون سوریه ضعیف و آشفته است اما بعداز بیانیه ی دمشق شیوه ی مبارزه دچار تغیر شده است. این نخستین بار در سوریه می باشد که کردها مطالبات ملی خود را به پایتخت می برند.
بی شک کر دها نا چارند با عرب ها زندگی کنند. تا کنون هیچ نبرو و حزب کردی مخالف سوریه بحث جدا شدن از کشور سوریه وتجزیه طلبی کردها را مطرح نکرده است. ایکاش این اتحاد زودتر اتفاق می افتاد بی گمان دست آوردهای بیشتری را به دنبال داشت. اپوزیسیون کرد امروز در دو جبهه مبارزه می کند . چهار گروه دریک جبهه قرار گرقته اند و چهار گروه دیگر بصورت هم پیمان با یکدیگر همکاری و مبارزه می نمایند. سی یا چهار گروه دیگر هم دردرون سوریه مانند وفاق دمکراتیک کردو حزب اتحاد کرد و حزب اتحاد دمکراتیک کرد متمایل
به پ-ک-ک- و حزب دمکرات کرد سوریه به فعالیت مشغولند.

عبادی : گفته می شود که جبهه - متمایل به حزب دمکرات کردستان عراق است و هم پیمانان متمایل به اتحاد میهنی – آیا این تقسیم بندی درست است ؟

شه لال گه دوو : شاید این تقسیم بندی درست باشد- اگر هم چنین باشد مشکلی را پیش نخواهد آورد. پیوند با احزاب کردی امری طبیعی ست. هر چند به نظر من صد در صد اینگونه نیست که گفته شده است. احزاب سیاسی کرد سوریه بسوی اتحاد حرکت می کنند. از میان 12-13 گروه سیاسی کرد مخالف رژیم سوریه – خواست همگی آنها اتحاد است. دو تشکیلات دیگر هم بیانیه ی دمشق را ( اعلان دمشق ) امضا کرده اند که بدین طریق 10 گروه سیاسی کرد همراه هم مبارزه و حرکت می کنند. این کار نمانگر این حقیقت است که اکثریت گروه های کرد بیانیه ی دمشق را پذیرفته اند.

فتح اله حسینی : اپوزیسیون سوریه بسیار ضعیف عمل می کندو هیچ وسیله ی تبلیغاتی مدرنی در اختیار ندارد. که این خود ناتوانی اپوزیسیون را می رساند. ضعف مبارزه و موفقیت شیوه ی کار اسلام گراها در اقلیم ما مانند حماس – موازنه ی نیروها رابهم زده است. تشکل مبارزه ی کرد ها ازهم گسسته می نماید. بعضی از آنها سخن از کردستان سوریه می گویند – گویا این احزاب به تازگی این اسم را شناخته اند در حالیکه بسیاری از نیرو های مخالف رژیم بعث از ابتدی تشکیل ومبارزه خود را هچون کرد سوریه - در مد نظر داشته اند. از سوی دیگر نیروهای مخالف رژیم بعث جنا حی همچون حزب اصلاح طلب فرید قادری دارند که صد در صد مرتبط به از هم گسستگی آینده ی کردها در سوریه می باشد. ومشغول آماده سازی و ساز و برگ تشکیلات خویش است. آمادگی ما برای بدست گر فتن قدرت حکومتی بسیار کم است وامکان دارد که بعد ازفرو پاشی رژیم بعث - اخوان المسلمین قدرت حکومتی را بدست بگیرد. جای تعجب است که دوستان ما از بیانیه ی دمشق انتقاد می کنند. در حالیکه این اولین بیانیه ی ست که پروژه ی کرد بودن ما را اززیر زمین بیرون کشیده است. و مطالبات ما را به پایتخت کشانیده است. این بیانیه براستی گامی مترقیانه می باشد که در خواست و مطالبات کردها را در خود آشکار کرده است. ما به کرات سخن از حقوق ملی خود می کنیم در حالیکه هیچگاه آن حقوق را فرمول بندی و مشخص نکرده ایم. شرایط جغرافیایی ما مانند هیچیک از سه بخش کردستان دیگر کشور های همسایه ما در ترکیه – ایران و عراق نیست. اوضاع زندگی ما بسیار درهم است.

عبادی : راه حل و آلترناتیوی نیرومند برای گشودن مشکلات مبارزاتی اپوزیسیون سوریه در شرایط فعلی بزعم شما چگونه باید باشد- یابه بیانی دیگر استراتژی و تاکتیک های آن چه خواهد بود ؟

عبدوالباقی یوسف : سئوالی مطرح شده است که باید آنرا پاسخ گویم – زمانی که در سال 1957 حزب دمکرات کردستان سوریه تشکیل شد – شعار آزادی واتحاد کرد ها را درکردستان اعلام نمود. این حزب درسال 1964-65 انشعاب داد و هر دوی این انشعاب – این شعار را کنار گذاشتند. از سال 2000 به این سو برای دومین بار- این حزب اتحاد ملی بود که این شعار و تفکر سیاسی را مطرح نمود. بیگمان بسیار ضرورت دارد که نهضت مبارزاتی کرد خود را به حرکت های ملی عرب ها و نیروها ی مبارزو آزادیخواه جهانی نزدیک نماید. اما ملت کرداز طریق بیانیه ی دمشق حمایتی جهانی را جلب نکرده است - بلکه در سال 2002 تظاهرات شام آن حمایت را سبب شد. در سال 1992 دستگیری دسته جمعی کادر های مبارز کرد حرکتی تازه را پیش رونهاد. در سال 2002 گروهی از نمایندگان نیروهای مخالف رژیم سوریه از گروه هایی از جوانان کرد استقبال کردند- آیا اینکار درپایتخت صورت نگرفت ؟ ازسوی دیگر برادران من نسبت به نهضت ئاداروعظمت آن شورش کم لطفی نمودند- این نهضت ملت کرد را زنده کرد و مبارزه ی آنها را به جهان شناساند که این کارازاعلان دمشق برنیامد. رژیم دیکتاتوری سوریه دیر یا زود تغیر می کند و اپوزیسیون شایسته است گه دیدگاه های خود را امروزی نماید. و با شفافیت بدون چشم پوشی مسئله ی ملی و سرزمین کردستان را آشکار نماید.این کارزمینه را برای تشکیل جبهه ای از کرد ها آماده حواهد ساخت. اگر کردها دست از در خواست حقوق شهر وندی برابر با عرب ها بردارند و مطالبات ملی و جغرافیایی خود را مطرح کنند موفق تر خواهند بود. همچنین کرد ها باید ارتباط های جهانی خود را گسترش دهند. کنفرانس های اروپا و امریکا پیامد هایی نیکو خواهد داشت. بازدید گروهی از مبارزان کرد از امریکا سر چشمه ی حرکتی نوین ازپیوند های جهانی کردها با خارج از سوریه می باشد.

حاجی عفرینی : استاد عبدوالباقی سخن درستی را بیان نمود که درخواست و نظر کرد ها در درون و بیرون از سوریه یکی نیست. براستی این چنین است- شایسته است که نقطه نظرها با شفافیت بیان گردد. گرو ه ها توجهی به مردم و در خواست های آنها ندارند و به تنهایی عمل می کنند. رهبری متشکل سیاسی نیست تا کرد های سوریه از آن حمایت نمایند. گرفتاری ما اینست که اعلان دمشق در درون مایه ی خود نمونه ای زنده برای مبارزات موفقیت آمیز ما تلقی نمی شود- پیشنهاد ما این می باشد که کنفرانسی ملی تشکیل گردد - تا تمامی احزاب و تشکیلات سیاسی سوریه در آن مشارکت نمایند. در آن کنفرانس باید مسئله ی ملی کرد از کسب حقوق یکسان شهروندی به مسئله ی حقوق ملی و خاک کردستان تغیر یابد. دو باره تاکید می کنم که ضرورت دارد کنفرانسی تشکیل گردد که درآن مرجعیتی سیاسی برای کردها مشخص شود.

شه لال گه دوو : مبارزه ی راهایی بخش کرد ها - عرب ها را دشمن تلقی نمی کند – مسئله ی ما مسئله ی کرد با رژیمی نژاد پرست عرب می باشد. جالب اینجاست که هیچ حزب یا گروه مخالف رژیم سوریه شعارفروپاشی را سر نمی دهند و تمامی آنها خواهان گفتگو و دیالوگ با رژیم حزب بعث هستند. تمامی آنها - مشکل کردها را درحل مسئله ی حقوق ملی و جغرافیای کرد ستان می بینند. هیچیک از آنها از مسئله ی خاک کرد ستان عدول نمی کند. اما کردستان سوریه جداشده از کردستان تر کیه ست – در میان مناطق کرد نشین – مناطق عرب نشین هم قرار دارد که کسی آنها را بدان جا کوچ نداده است. این چنین ست که جغرافیای سوریه یک پارچه نیست و قسمت قسمت می باشد. برای حل گیر و گرفت های اپوزیسیون کرد بهتر آنست که ارتباط های سیاسی خود را با گروه های ملی عرب گسترده ترکنیم و درارتباط جهانی دیپلماسی نوینی را بکار بندیم. اگر گروه های خارج از جبهه و همپیمانان به این دو جبهه نزدیک شوند شرایط بسیار موفق آمیزترخواهد شد. اگر این دو گروه هم متحد شوند درآن صورت مطالبات سیاسی کرد ها یکصدا و هم آهنگ مطرح خواهد شد.

فتح اله حسینی : اپوزیسیون کرد قدیمی ترین نیروی اپوزیسیون سوریه ست و تنها راه حل اتحاد در جهت مطالبات کردهاست. مبارزه ی کرد ها باید خارج از سوریه دستآاورد های بهتری را ارایه دهد. و صدای مظلومیت کردها را به گوش جهانیان و رسانه های فراگیرآنها برساند- همچنین بسیار ضروری ست در شرایطی که نیروهای ستمگر بعثی به جان هم افتاده اند کردها با استراتژی هماهنگی برای کسب مطالبات سیاسی و ملی خود فورمیشن تازه ای را ارایه نمایند.
در مورد شورای رهبری مشارکت همگانی کرد ها ضروریست که این کار خود همان مرجعیت یا رهبری سیا سی کردها را نیز شامل می شود که دوستان در این نشست به آن اشاره نمودند.

مصاحبه من با عثمان اوجلان مرد شماره ی دو پیشین پ -ک- ک

2006-10-19T21:34:00.000-07:00

توجه

در شماره ی 64 هفته نامه ی روژ هه لاًت صحفه ی 7 شیر پاک خورده ای به نام جعلی (مانی کرد نژاد) که وجود خارجی نداشته و تاکنون کسی چنین نام و قلمی را نشناخته است. وبه اعتراف نزدیکان - شیوه ی نگارش و ادبیات سر در گمش - همان بهمن توتونچی ست که بدون اشاره به قسمت دوم این مصاحبه تنها و شتابزده به قاضی رفته بود . آن آقا شهامت و صداقت آنرا نداشت که در برابر ملت شریف کردستان نام واقعی خود را زیر مطلبش بنویسد. با توجه به حال روان پریشی نامبرده وجعلی بودن نام نویسنده. اورا شایسته پاسخ گویی ندانستم و کماکان بررسی و قضاوت مصاحبه ی خودرا به عهده ی ملت شریف و بزرگوار کردستان و اندیشمندان راستین مبارز کرد می گذارم.

عثمان اوجلان – دمکراسی و مبارزات پشت پرده

مصاحبه ی اختصاصی من با مرد شماره ی 2 پیشین پ-ک-ک

این مصاحبه چند ساعته به زبان کرمانجی صورت گرفته است که بعدا" توسط دستیارعثمان اوجالان به سورانی ترجمه وبعدا"توسط خود اینجانب به فارسی ترجمه شده است. با توجه به گیر و گرفت های رفت و آمد مرزی آنرا دادم یکی از دوستان در هنگام ترجمه آن از کردی سورانی به فارسی توسط اینجانب بنویسد تا در وقت صرف جویی نماییم ( به دلایلی که افتد و دانید ) خط خود من نباشد. تا بعدا"آنرا بازنویسی و ویراستاری نمایم. بخش اول این مصاحبه در شماره ی 39 هفته نامه ی کرفتو زمان سر دبیری اینجانب به چاپ رسید که متاسفانه بخاطر ویراستاری ناشیانه ی مدیر مسئول هفته نامه – و عدم امکان بررسی مجد د توسط اینجانب - ساختار بعضی از جملات نارسا بود که مجدا" ویراستاری گردید. اما بنا به اخطار اداره ی فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کردستان در مورد عدم درج مطالب سیاسی در آن هفته نامه و کودتای خزنده ی مدیر مسئول آن هفته نامه و یکی دو شیر پاک خورده ی همراهش علیه اینجانب قسمت دوم آن چاپ نشد که عینا" تمامی متن مصاحبه بی کم و کاست در اینجا برای اطلاع مردم شریف و آزاده و اندیشمند کردستان نقل می گردد .

پیش گفتا ر

عثمان اوجلان به عنوان جانشین و شخصیت شماره ی 2 حزب کارگران کردستان یا پ- ک-ک- و برادر عبداله اوجلان رهبر مبارز - اسیر و زندانی آن حزب در ترکیه – بعد از انشعاب از آن حزب اکنون در محافل سیاسی ترکیه و کردستان عراق مطرح است.
او شخصیتی انعطاف پذیر و میانه رو دارد که دارای تمایلات سیاسی سوسیال دمکراسی ست.
و کماکان به آزادی ملت کرد در ترکیه و سایر نقاط کردستان میاندیشد و شیوه مبارزه ی مسلحانه در این شرایط علیه تر کیه را قبول ندارد. به دنبال انشعاب عثمان اوجلان شخصیت های دیگری مانند کانی یلماز که بعد ها توسط جریانی تندرو و مسلح و مخاف خود در سلیمانه ی عراق بنا به اظهارات ادار ه ی امنیت هریم کردستان عراق و درج در روزنامه های چاودیر و ئاسودر آن کشور ترورشد. طبق اظهارات آن اداره مدارک موجود را بنا به پاره ای ملاحظات تا کنون رو نکرده اند.هچنین بوتان و بیشک چی از بنیان گذران آن حزب نیز بهمراه صد ها تن از رهبران پ-ک- ک و گریلاهای همراهشان از آن حزب جدا و حزب تازه ای بنام پ – وی – د (_ حزب میهنی دمکراتیک کردستان را بنا نهادند)
. عثمان اوجلان فعلا" بطور شخصی و فردی علیه رژیم ترکیه مبارزه می کند و اعتقادی به تشکیل حزب جدید ندارد و لی معتقد به دگرگونی در ساختار فعلی پ- ک- ک می باشد.
با توجه با اینکه عبداله اوجلان ( آپو ) بخشی از تاریخ مبارزات ملت کرد تلقی می گردد و عثمان اوجلا ن و دیگر شخصیت های انشعابی کردستان از آن حزب و حزب دمکراتیک خلق کردستان در تر کیه که لیلا زنا عوض آنست و سالها ست برای رسیدن به حقوق کردها مبارزه میکند و در پارلمان ترکیه نیزنماینده دارد نیز بخشی از مبارزه ی ملت کرد برای رسیدن به حقوق ملی خود تلقی می گردد . که البته این قاعده شامل تمامی احزاب سیاسی و جریان های فکری کردستان ایران - سوریه و کردستان عراق نیز می باشد که تمامی آنها هر یک به تنهایی بخشی دیگری از تاریخ مبارزات ملت کرد را بعده داشته ودارند. لذا برای گشودن باب گفت وشنود این مصاحبه به عمل آمد. البته انتقاد ها و نظریات مثبت و منفی بسیاری پیرامون زندگی و مبارزات بیست و چند ساله ی عثمان در کردستان ترکیه – ایران – عراق و سوریه مطرح است.این مصاحبه در چند ساعت صورت گرفته و هر چند نامبرده و دیگر شخصیت های انشعابی آن حزب مصاحبه های گوناگونی با روزنامه ها ورسانه های کردستان عراق داشته اند لذا درج این مصاحبه در کردستان ایران برای اولین بار صورت می گیرد. البته نقد نظریات سازنده در چار چوب مسایل فنی و اخلاقی در جواب نظریات عثمان اوجالان در این مصاحبه بدون تردید به رشد جنبش ضد دیکتاتوری ملت کرد در ترکیه و دیگر مناطق کردستان برای دستیابی به حقوق ملی خود کمک خواهد نمود. واینکه هیچ دلیلی در دست نیست و هیچ طرحی که مصاحبه کننده یا روزنامه نگاری له یا علیه یک جریان سیاسی مصاحبه می کندو بلکه قصد مبادله ی افکار- اطلاع رسانی و گشودن باب گفتگوی منطقی بررسی کمی ها و کاستی ها وا تخاذ شیوه ای درست با توجه به طرح سئوال های مورد نظر در میان مردم و اهل قلم دراین برهه از زمان است که مردم بزرگوار ما بسیار بدان نیازمند ند.

عبادی : آقای عثمان اوجلان در آغاز بیوگرافی و شمه ای از مبارزات خویش را برای خوانندگان هفته نامه ی ما ( کرفتوی آن زمان ) بازگو نمایید.

عثمان اوجلان : من اهل روستای " عماران " هستم که از توابع شهرستان " خلفتی " به معنی انتقام است - به دنیا آمدم. اوجلان یعنی " انتقامگیر" این لقب را ترکهای عثمانی به نیای ما نسبت داده اند . نیای ما در برابر ظلم و ستم ترکها ایستادگی کرده و تقاس جور وستم آنان راپس داده است.
با این علت ترکها نیا و خاندان ما را به خاندان " حسین اوج " خطاب کرده اند.یعنی "حسین انتقامگیرنده ". اورفا شهر پیغمبران است . ابراهیم خلیل را بزرگ پیامبران خوانده اند . زیرا ابراهیم در اورفا برابر جور وستم نمرود ایستاد.به همبن خاطر آنجا نیز به نام شهر ابراهیم خلیل شناخته شده است.این شهر مهد انسانیت است. با این مقدمه می توانم ادعا کنم که رهبر آپو از دامن همین فرهنگ و تاریخ بر خاسته است.
خیزش نوین خلق کرد در شمال کردستان با رهبری آپوآغاز گردید. رهبرپو واقعا" شخصیت توانمندی بود شمال کردستان ویران گشته بود و نام کرد و کردستان از صفحات تاریخ زدوده شده بود. کرد از کردیت خود می گریخت . رهبر آپو با این شخصیت با ستمگران ترک گلاویز شد و تاریخ نوین کرد را رقم زد. رهبر آپو در آنجا با اندیشه های اسلامی رشد کرد.و پس از آن به سوسیالیسم روی آورد. و حل مساله ی ملی کرد را در استقرار سیستم سوسیالیستی جستجو میکرد.من که فرزند کوچک خانواده بودم در سال 1973 وارد جنبش رهایی بخش ملی شدم. در این تاریخ رفته رفته نقش فعالی بعهده گرفتم- البته من خواهان و دوستدار تفکر سوسیالیسم نبودم. مهمترین گزینه ی من رهایی ملت کرد بود. فلسفه ی من این بود که کدام مکتب فکری آزادی ملت کرد را میسر می سازد- من طرافدار آن مکتب خواهم بود. حال اگر سوسیالیسم این مشکل را حل نماید سوسیالیست هستم. و اگر دمکراسی حلال این مساله باشد آنگاه من یک دمکرات خواهم بود. من با این اندیشه به صفوف پ- ک- ک- ( حزب کارگران کردستان) پیوستم.

عبادی : در واقع می توان گفت که شما تفکرات سوسیال دمکراسی را قبول داشتید نه مارکسیسم ارتدکسی را – نه ؟ ( شیوه ی تفکرات استالین که بنام استقرار سوسیالیسم و مارکسیسم 2 ملیون نفر را در شوروی سابق از بین برد )

عثمان اوجلان : بله ! همجنان من در برخی موارد دیگر با پ- ک- ک- اختلاف نظر داشتم . بعنوان نمونه پ- ک- ک- ضد شخصیت روانشاد ملا مصطفی بارزانی بود. در حالیکه من دوستدار این شخصیت بزرگ بودم. ملا مصطفی نماد مقاومت ملی کرد بود. پس از آن من با شخصیت جلال طالبانی آشنا شدم. در واقع آن کسی که خدمتگذار ملت کردبود من برایش ارج و احترام قایل بودم. خواست من این بود که با همه ی کوشندگان راه رهایی کردستان پیمان دوستی ببندیم. در مقابل این ایده های من پ-ک-ک- حرکتی جداگانه داشت و با گرو های دیگر کرد خصومت می ورزید. شعار من دوستی با همه ی آزادیخوان بود من در تشکیلات پ- ک-ک نمی توانستم این ایده را به اجرا در آورم. سر انجام به خاطر این طرز تفکر در سال 1993 اختلافاتمان با حزب آغاز شد. پ-ک- ک- افکار مرا قبول نداشت و در همان سال حق عضویت و مسئولیت حزب را ازمن سلب کرد. 3 ماه مرا زندانی کردند. از آن پس 3 سال فعالیت سیاسی را برای من ممنوع نمودند. مرا ناچار کردند که به شیوه ی اجباری در کوهستان ماندگار شوم. در اولین ماه سال 1995 مرا دادگاهی کردند ودر دادکاه حکم اعدام مشروط را برای من صادر نمودند. به این شرط که اگر بر افکار خود پا فشاری کنم مرا اعدام کنند. دو سال حکم اعدام من جاری و ساری بود. در سال 1997 حکم اعدام مرا لغو کردند و گفتند که عثمان اوجلان متنبه شده وپابند مقررات و آیین نامه ی حزب است.

عبادی : آیا شما واقعا" شرایط دشوار و انعطاف ناپذیر حزب را آنگونه که خود بیان می کنید پذیرفته بودید ؟ یعنی می خواهید بگویید که حزب از سانترالیسم دمکراتیک فاصله گرفته بود؟

عثمان اوجلان : البته جوهر مساله این نبود که من از آرمانهایم دست کشیده باشم نخیر ! من تنها سکوت اختیار کرده بودم و همیشه در صدد فرصتی بودم که جبر زمان و واقعیت - حزب را از خواب غفلت بیدار کند. نیک می دانستم که پا فشاری بر آن ایده و آرمان مرگ حتمی مرا به دنبال داشت. برای همین منتظر فرصت مناسب بودم. در سال 1993 به این نتجه رسیدم که نباید کرد یک شعار مطلق را بر گزیند- بعنوان مثال تنها و تنها بر شعار استقلال طلبی پا فشاری کند. ملت کرد باید برای همه گونه راه حلی آمادگی داشته باشد. از استقلال بگیر تا خود مختاری و فدرالیسم و ……. در حالیکه پ- ک-ک - تنها - تنها بر مداراستقلال کردستان می چرخد. دوم به ابن نتیجه رسیده بودم که پ- ک- ک- نباید تنها با بعضی از کشورها و نیروها رابطه داشته باشد. و با کشورها و گروهای دیگر خصومت بورزد. پ- ک- ک- شایسته است با همه ی احزاب سیاسی رابطه بر قرار کند. یعنی اینکه نباید بعضی را دشمن و بعضی را دوست بداند. در سیاست دوست و دشمن همیشگی وجود ندارد. و دوستی و دشمنی بر حسب منافع و موقعیتها ی تاکتیکی یا استراتژیکی دگرگون می شود. پ- ک- ک- یاید با همه ی نیروها رابطه داشته باشد. این رابطه باید از ایران شروع شده و به امریکا ختم گردد. در حالیکه این نیروها بر ضد یکدیگرند.اما کرد نباید به خاطر منافع بعضی از این نیروها با نیرو های مقابل دشمنی بورزد. پ- ک-ک – حق دارد برای پیشبرد اهداف ملی با همه ی طرفهای در گیر رابطه بر قرار کند. من اینگونه می اندیشم . پ-ک-ک-بشدت با این طرز فکر من بر خورد می کرد.

سوم : من به این قناعت رسیده بودم که نباید پ- ک- ک- با نیروهای همرزم کرد دشمنی کند – بویژه با نیروهای کرد جنوب کردستان. این حزب باید با اتحادیه ی میهنی کردستان و حزب دمکرات کردستان عراق طرح دوستی بریزد. زیرا جهان امروز تنها تا کنون کردهای جنوب کردستان را به رسمیت شناخته است. یعنی در دنیای معاصرجلال طالبانی و مسعود بارزانی نماینده ی رسمی کردها می باشند.و یاید با دوگروه اصلی کرد در صحنه ی بین المللی رابطه ای تنگاتنگ ایجاد کند. پ- ک-ک- با این تفکر در آویخت ور سما" مرا بعنوان نوکر puk- . pdk
خطاب می کردند. به این ترتیب مرا رنجانیدند. و با انواع شکنجه های سیسماتیک روحی با من بر خورد کردند.
چهارم : پس از سال 93 به این تتجه رسیده بودم که اوضاع دگر گون شده است. قبلا" پ-ک-ک- یک گروه اندک شمار فدایی بود – آنزمان اعضا کادر ها ی حزب از حقوق فردی و اجتماعی خود محروم بودند. و به شیوه یی فدایی پاک باخته پیکار می کردند. بدون شک این طرز زندگی برای سالها دهه ی هفتاد و هشتاد میلادی درست بود اما در دهه ی نود میلادی وضع دگرگون شده بود و می بایستی ما نیز امور خود را باز نگری می کرد یم. در دهه ی نود میلادی خلق کرد در شمال کردستان به پا خواسته بود از کارگر بگیر تا سر مایه دار از دهقان تا مالک به صفوف پیکار ملی ما پیوسته بودند. من در این برهه ضرورت تغیر مشی حزب را در یافته بودم – یعنی در یافتم که ساختار حزب به رفرم نیازدارد. و می بایست حقوق فردی و زندگی خصوصی افراد تامین می گردید. در همان زمان گفتم که گریلا ها ی رزمنده شاید نتوانند اذدواج کنند و شروطی اینگونه را نیز دارا نیستند.اما کادر های سیاسی چنین مشکلی ندارند و باید حقوق فردی آنها را تامین کرد. و به همین سان در نشستهای حزبی اعلام کردم که باید عضویت و عدم عضویت در حزب پ- ک-ک- اختیاری باشد نه اجباری. بر این باور بودم کسی که خواهان است می تواند خدمت کند – اگر در طول مبارزه نا توان گشت و تصمیم به جدا شدن و بریدن از ما گرفت نباید او را خائن نامید- ما باید به حق انتخاب آزادانه ی انسان احترام بگذاریم و او را در رابطه با حزب در جایی دیگر و سمتی دیگر بکار بگیریم.

عبادی : آیا به نظر شما کیش شخصیت پرستی – به احزاب و جریان های سیاسی لطمه وارد نمی کند ؟

عثمان اوجلان : متاسفانه پ- ک-ک- اینگونه نمی اندیشید- الحاق و پیوستن را گرامی می داشت ولی بشدت با بریدن افراد بر خورد می کرد و آنرا خیانت قلمداد می نمود و بریدن کادررا از حزب سزاوار اعدام می دانست.من می گفتم کسی که آزادانه به صفوف مبارزه می پیوندد پس از دو یا سه سال حق دارد از حزب ببرد و نباید با او برخورد شدید بشود – باید عضویت حزب را انعطاف پذیر سازیم که افراد آزادانه به آن به پیوندند و آزادانه نیز از آن جدا شوند. همچنان ضروری ست که سیاست درونی حزب را دمکراتیزه کرده و رهبر را به دیوان خدایی نرسانیم- رهبر یکه به درجه ی الهی برسد از انسان دور می شود و تو بعنوان انسان به آن دسترسی نخواهی داشت. اگر رهبر انسان بماند می توانی او را نقد کنی ..... همچنان سایر اعضا نیز خواهند توانست در تصمییم سازی و سیاستگذاری ها شرکت کنند. چنین مشی برای حزب مناسب بود. با ین نتیجه رسیده بودم که باید اعضای مر کزیت پ- ک-ک در تصمیم گیری شرکت کنند نه تنها رهبرخود تصمیم بگیرد.

عبادی : چه وقت توانستید – آزادانه اندیشه ها ی نهفته ی خود را آشکار کنید؟

عثمان اوجلان : در سال 1993 من بعنوان پروژه رفرم اندیشه های خود را مطرح کردم- متاسفانه رهبریت حزب مرا خطر قلمداد می کرد. سیاست پیشین را بی خطا اعلام کرده و مرا بعنوان مرتد معرفی کردند.حزب پروژه رهبریت مشترک را رد کرد و از حضور یک رهبر دفاع نمود.یعنی فرمان دادن یک رهبر به تنهایی! حزب همچنان رابطه ی همه جانبه را نیز رد نموده و نیروهای امپریالیستی را دشمن اعلام کردند.این طرز فکر کلاسیک چپ بود و رهبری پ-ک-ک- بر آن پای می فشرد. بریدگان از حزب را خائن اعلام کرده و آنها را سزاور اعدام می دیدند و حتی شمار بسیاری از آنها را نیز به قتل رسانیدند.آنها همه ی نیروهای کرد را نا سره می دانستند و تنها خود را سره قلمداد می کردند. یعنی خط ناب تنها نزد پ- ک-ک- بود و بس. در نتیجه در برابرآرمان و امیدهای من موضع گرفتند و سه سال عضویت مرا به تعلیق در آوردند تا سال 95 در زندان بودم . د ر ماه نخست سال 1995 حکم اعدام برایم صادر نمودند که سر انجام در سال 1997 این حکم لغو گردید. پس از اینکه آقای اوجلان را ربودند یواش یواش سران حزب در یافتند که اگر در سال 1993 با طرح پیشنهادی من موافقت می کردند چنین بلای شومی به سر حزب نمی آمد! اگر در آنهنگام این رفرم به اجرا در می آمد توطئه های پیرامون حزب را خنثی می کرد و حلال مشکل حزب و جنبش می شد. بلاخره نتیجه ی این اصرار نا عاقلانه – ربودن رهبری حزب در کنیا بود ؟

عبادی : آیا ربوده عبداله اوجلان در کنیا خلایی جدی برای حزب شما نبود؟

عثمان اوجلان : ربودن رهبری حزب خلا عظیمی ایجاد کرد . آنزمان من سعی کردم که جلو این خلا را گرقته و نقش رهبری را بعهده بگیرم. و از سال 1999 تا سال 2003 سکان جنبش را در دست گرفته و نگذاشتم که جنبش فرو بپاشدو واقعا" هم ما دست آوردهای جنبش رهایی بخش ملی را حفظ کردیم . از نظر نظامی – سیاسی و سازمانی عیلرغم زیانهای وارده توانستیم ساختار حزب را و جنبش را سر پا نگهداریم. در سال 2002 من به رفقای حزبی پیشنهاد کردم که حالا هنگام اجرای رفرم در حزب است . همان زمان هم آقای عبداله اوجلان در زندان مدافعات خود را به نگارش در آورده که این دفاعیات را برای دادگاه حقوق بشر اروپا ارسال گردید-. در حقیقت افکار مثبتی در آن یافت می شدکه من نود درصد آن دفاعیات را تایید می کنم زیرا زمینه ی رفرم دمکراتیک را فراهم می ساخت.

عبادی : نقش تفکرات آپو ( عبداله اوجلان ) را در این تضاد سازمانی چگونه می بینید؟ ایا آپو هم به نظر شما ضد جریانهای سیاسی کردستان است؟

عثمان اوجلان : ما بر این عقیده بودیم که رهبر آپو ایدئولوژی را بنیان گذاشته ونقش او تقش یک ایدئولوگ است . ما نیز ایده های او را به خط مش حزب تبدیل می کردیم. پ-ک-ک- باید رابطه ی همه جانبه ای با احزاب جهانی داشته باشد.ایران دشمن امریکا به حساب می آید. تصور ما براین بود که ایران از جهات گوناگون با امریکا رابطه دارد. پس ما کرد ها چرا باید خود را از چنین روابطی دور نگه داریم ؟ لازم است که روابط دپیلوماتیک ما گسترده باشد. در داخل جنبش کرد نیز ما دشمن نداریم – بلکه با دوستان و برادران خود سرو کار داریم به نظرم باید نیروهای همسوی خود را برادر خطاب کرد و نیروهای دورتر را دوست قلمدادکنیم. همچنین باید این روابط را در شمال و غرب و شرق کردستان بگسترانیم. پ-ک-ک- شایسته است که دربخشی از کردستان ترکیه طرح سیاسی خود را به اجرا در آورد و نباید در دیگر بخشهای کردستان مداخله نماید. و خود را آلترناتیو گروهای بومی آن بخش ها بداند. مبارزه ی هر بخش را به نیروهای بومی آن بخش واگذار نماید.نبایستی پ -ک-ک مداخله گر باشد – او حق دوستی با سایر نیروها دارد نه چیز دیگر. آن حزب حق دارد از نظر سیاسی – فرهنگی و تبلیغاتی کار کند – اما حق ندارد از نظر سازمانی به شیوه ی فعلی در امور مناطق دیگر کردستان مداخله نماید.
پ-ک-ک- باید نیروی رهایی بخش شمال کردستان ترکیه باشد. و در بخشهای دیگر نقش پشتیبانی کننده را ایفا نماید. در این رابطه باید حق آزادانه ی اعضا را برای پیوستن به هر نیروی سیاسی کرد دیگر و هر نوع انتخابی آزاد گذاشت!

عبادی : به نظر شما پ-ک-ک- با نادیده گرفتن جنبش مبارزات سایر نیروهای سیاسی کرد در منطقه نقش سکتاریستی و تفرقه برانگیزی را بازی می کند؟

عثمان اوجلان : حقیقتا" آنزمان من به رفقای خود در حزب می گفتم : رفقای کرد شرق- جنوب- و غرب کردستان باید سازمان ویژه ی خود را بنیاد گذاشته و به شیوه ی مستقل مبارزه کنند. نقش پ-ک-ک- می بایستی یاری رسانیده به آن گروها می بود که این مورد نظر من بود نه هدایت ورهبری آنها . برای اینکار شخصا" اقدام نمودم و در تاسیس حزب راه حل دمکراتیک کردستان ( عراق ) و حزب اتحاد دمکراتیک کردستان ( سوریه ) و حزب زندگی آزاد کردستان ( پژاک ) رل بارزی را ایفا نمودم. زیرا معتقد بودم که اوضاع همه بخشهای کردستان متفاوت از یکدیگر می باشد. در اندیشه هایم بر این ایده پای می فشردم که در آینده باید هر بخش جداگانه خود را اداره نماید و آنگاه که زمینه فراهم شد. می توان سیستم کنفدرالی یا فدرالیسم را مابین این بخش های سازمان یافته به اجرا درآورد. باور من این بود که تنها با این شیوه وحدت ملی ایجاد خواهد شد. در آن صورت پ-ک-ک- نیز حزب منطقه ی بزرگی از کردستان خواهد بود وسازمانی برای همه ی بخش های کردستان. در واقع متد پ- ک-ک مانند متد حزب بعث کشورهای عربی بود. زیرا حزب بعث خود را سازمان همه ی اعراب می پنداشت. و حق مداخله در امور همه ی کشورهای عربی را به خود می داد. پ-ک-ک تا زمانی مشخص توانست مبارزه ی مشترکی را در همه ی بخشهای کردستان به پیش برد اما این حرکت حدی داشت و نمی بایستی از اندازه خارج میشد. این مبارزه مشترک هم حلقه ی گره خوردن نیروهای ملی بخشهای کردستان شده بود. می بایستی برای این پتانسیل برنامه ریزی می کردیم. نه اینکه خود را بدیل و آتترناتیو نیروهای اصیل و بومی بخشهای دیگر بشمار می آوردیم. من در رابطه با نیروهای کرد به دوستی و برادری و هم پیمانی اعتقاد داشتم.

عبادی :شما نظرتان در باره ی آزادی فردی در درون حزب و نقش تشکیلات منسجم و تمایلات داوطلبانه ی اعضا و مشارکت های سیاسی چیست؟

عثمان اوجلان : در مورد حقوق فردی نیز به آزادی انتخاب فرد معتقد بودم وبا این باور رسیده بودم که زمان روحیه فداکاری پاک باخته به سر رسیده است و فرد حق دارد آزادانه مبارزه کند و بعد از سه سال خدمت اجباری در حزب شکل زندگی و مبارزه ی خود را انتخاب نماید. . اگر پ-ک-ک- این رفرم را به اجرا در می آورد صد درد صد از نظر روابط دیپلوماتیک جهانی و روابط ملی پیشرفت چشمگیری داشت. از نظر نظامی نیز در صد د از سر گیری نبرد مسلحانه بود. بارها و بارها به رفقا گفتم که از سال 1992- تا 2002 نیروهای پیشمرگ در کردستان عراق در برابر رژیم بعث یک فشنگ هم شلیک نکردند اما هنگامیکه وقت موعود فرارسید این نیروی عظیم نقش تعین کننده ی خود را بازی کرد. من این مدل را برای پ-ک-ک- مناسب می دانستم. بعد از اینکه رهبر آپو آتش بس یک جانبه را اعلام کرد ما نمی بایستی تهدید جنگ مسلحانه را تکرار می کردیم.بلکه می بایستی ازنظر سیاسی و سازمانی فعالیت خود را گسترش می دادیم. می بایستی نیروی گریلا را به عنوان یک نیروی یدک و ذخیره ( دفاعی ) حفظ می کردیم. در حالیکه رهبری پ-ک-ک- شب و روز تهدید به از سر گیری جنگ می کرد. من مخالف جنگ مسلحانه نبودم اما معتقد بودم که هنوز زمان از سر گیری جنگ فرا نرسیده است. من تا سال 2003 کوشیدم که این پروژی رفرم را به اجرا در آورم.

عبادی : بعد از انشعاب چند تن از شخصیت های درجه اول حزب پ-ک-ک- مانند کانی یلماز – بوتان و بیشک چی و ........– وبه قول خودتان بیش از صد ها تن از سر کردگان و گریلا های زن ومرد از حزب جدا شدند ! آیا بعد از تشکیل( کنگره خلق ) در حزب جناح بندی شده بود؟

عثمان اوجلان : متاسفانه رهبری جناح محافظه کار با این اصلاحات مخالفت کرد. اشخاصی همچون دوران کالکان ( عباس ) که خود ترک است بر ضد این طرح کار کردند . هر گاه حزب خواسته است تحولی درمبارزه ی خود ایجاد کند شخص نامبرده آنراسد کرده است.
دوران کلکان یک سوسیالیست استالینیست است . پیروان خط چپ کلاسیک در مقابل ما ایستادند در واقع اینک پ-ک-ک- به دو خط محافظه کار و رفرمیست یا ( دمکرات )تقسیم شده بود. دوسال تمام ما به مصاف همدیگر رفتیم . دوران کلکان به بهانه ی اینکه گویا عثمان اوجلان می خواهد سازمان ما از هم بپاشد – با من در گیر شد. آنان تبلیغات زهر آگینی را بر علیه من راه انداختند و در زندان آقای عبداله اوجلان را بر ضد من تحریک کردند. گویا ایشان گفته بودند که عثمان پ-ک-ک را تصفیه می کند به این ترتیب جلو جنبش رفرم دمکراتیک درون پ-ک-ک- را گرفتند. و نگذاشتند که ما طرحهایمان را به اجرا در آوریم و از فرو پاشی حزب جلوگیری نماییم. اینان در دومین ماه سال 2004 با یک کودتای نظامی خط سوسیالستهای استالینیستی را بر حزب چیره ساخته و همه ی نهاد های جنبش دمکراتیک را بدست گرفتند. و با این کودتا ما را راندند و هیچ مکانیسم سازمانی را در دست ما باقی نگذاشتند. جز اینکه نا چار شدیم از حزب ببریم.یعنی می توان گفت هنگامیکه هیچ امیدی برای اصلاحات داخلی نماند ما از حزب جدا شدیم . و تا حالا امدت 2 سال می شود که از حزب بریده ایم.

عبادی : کادر های بریده از حزب چند نفر بودند ؟ آیا فکر می کنید بعد ازتحولات جدید خاور میانه یک نوع تفکر مکتبی یا مذهبی می تواند هدایت کننده ی یک حزب باشد؟

عثمان اوجلان : 18 نفر از اعضای کمیته ی مرکزی و شمار بیشتری هم از کادر های رد های پایین که از همان اوایل حنبش در صفوف مبارزه جای گرفته بودند. کادرهای قدیمی هم بودند که شمارشان به 40 نفر می رسید. در کل شمار ما بیش از 100 نفر در آنزمان بود. اما سطح همه ی کادر های انشعابی همانند نبود. از نظر فکری ما باهم اختلاف داشتیم. من معتقد بودم که رهبر آپو شخصیتی ست که به انقلاب کردستان خدمت کرده است. واقعا" هم رهبر انقلاب رستاخیز کرد بود. انقلابی که بزعم و اعتراف دوست و دشمن یک انقلاب پیروزمند و فرخنده بوده است. در حقیقت پیکار آپو خلق کردستان را از گورستان رها کرد و زننده نمود.رهبر آپو همانند مسعود بارزانی – جلال طالبانی و شادروان قاسملو یک رهبربزرگ کرداست. رهبران کم و بیش درستی و خطا داشته اند.رهبر آپو هم ازاین قاعده مستثنی نیست.درست مانند یک رهبر کرد که خطاها و خدمات همسان دارد و باید با یک دید منضفانه به او بنگریم.
بهر روی بعضی از رفقا معتقد بودند که باید صد در صد بر علیه آپو کار کنیم. من با این فکر مخالف بودم. پ-ک-ک- در مدت 30 سال مبارزه ی خود خدمات بسیاری انجام داده است. اما خطا هم دارد. ما حق داریم که خطا های آن حزب را نقدکنیم. اما ما حق نداریم با آن حزب دشمنی بورزیم. من آماده ام که از رهبرآپو مانند یک رهبر انتقاد کنم 1 من با او خصومت نخواهم کرد بلکه او را نقد می کنم . در مورد پ-ک-ک- هم گفتم که من متقد آن هستم و با آن نیز دشمنی نخواهم کرد. متاسفانه دیگر رفقای ما بر خصومت با آپو و پ-ک-ک- اصرار می ورزید ند.تاریخ پ-ک-ک- نمونه ای بسیاری را شاهد بوده است. انشعابیون و خصومتگرایان آن حزب در رد ه ی بلا 6 نفرند که توانسته اند مشی خود را ادامه دهند.و پس از آن شاید پراکنده شوند . بعد از این اختلافات – من راهم را از رفقای بریده از حزب جدا کردم و اکنون به صورت مستقل مبارزه ام را ادامه می دهم.

عبادی : آیا اقدام به تاسیس حزب یا سازمان تازه ای کرده اید یا خیر ؟

عثمان اوجلان : نخیر ... در کردستان ترکیه احزاب بسیاری وجود دارد از احزاب اسلامی تا چپ سوسیایست و احزاب دمکرات و ......که هر گروه در صفوف میارزه ی ملی نقشی به عهده گرفته است. در این برهه ایجاد حزب تازه هیچ دردی را دوا نخواهد کرد بلکه یک خط مشی سالم ملی دررهبری کردن مبارزه پیروزمند تر است. من می خواهم برای حل مسئله ی کرد در شمال کردستان کار کنم. صحنه ی فعالیت سیاسی من کردستان شمالی ست- اما برای پیش برد اهداف ملی در خدمت همه ی سازمان های کرد در همه ی بخش های کردستان خواهم بود.من فعالیتی فراگیر را آغاز نموده ام. میدان مانور من گسترده است همانند یک گروه فعالیت می کنم اما حزب نیستم و به عنوان یک شخصیت ملی پبکار می نمایم. نه یک شخصیت وابسته به یک حزب. البته هر چند صحنه ی فعالیت سیاسی من شمال کردستان ( تر کیه ) است اما با رهبران سایر بخش ها همکاری خواهم داشت.

عبادی : باور شما برای موفقیت کردها در رسیدن به حقوق دمکراتیک و ملی خود شان چیست؟

عثمان اوجلان : به نظر من راهبرد حل مساله ی کرد فدرالیسم است. فدرالیسم هم اکنون به عنوان یک استراتژی ملی مطرح شده است. من بارها اعلام کرده ام که اگردول خاور میانه راهبرد فدرالیسم را به کرد روا نبیند – در آن صورت کردها راهبرد تجزیه طلبی را در پیش خواهند گرفت. به گمان من - کردها هم حق دارند که از نعمت استقلال بهرمند شوند. فدرالیسم منافع دو جانبه ی کرد و ملت های هم جوار را تامین می کند. در غیر این صورت کرد حق دارد که حق استقلال را مطالبه کند. اکنون هر دو گزینه در برابرخلقمان قرار دارد. به نظر من فدرالیسم حل عادلانه یست که منافع همه ی کردستان را تامین خواهد کرد. و از پاره پاره شدن کردها هم جلوگیری خواهد کرد حالا هر بخش از کردستان با شرایط ویژه ی خود.

عبادی : آیا طرح عبد اله اوجلان ( آپو ) با طرح رفرم شما هیچگونه سنخیتی دارد یا خیر ؟

عثمان اوجلان : طرح آقای اوجلان کنفدرالیسم اجتماعی ست نه سیاسی – یعنی کنفدرالیسم در میان گروهای کرد چهار بخش منقسم کردستان. این پروژه اقتدار سیاسی را منظور نکرده است. و صرف یک طرح اجتماعی ست. یعنی کنفدرالیسم در میان دولت ها نیست بلکه کنفدرالیسم در میان گروها و سازمان های غیر دولتی کرد هاست. با اختصار این طرح منافعی دارد اما به هیچ وجه به حل مسئله ی کرد منجر نخواهد شد. اما گروهای کرد همانند یک کنگره ی فرا گیر می توانند این متد را به کار گیرند. راه حل و راهبرد مسئله ی کرد فدرالیسم دمکراتیک است و بس.

عبادی : آقای عثمان اوجلان در میان افکار عمومی شایع شده است که جدا شدن شما از پ-ک-ک- به خاطر اختلافات شخصی شما با برادرتان عبداله اوجلان بوده است. و هیچگونه مسئله ی فکری درآن دخالت نداشته است ؟

عثمان اوجلان : من از اوان کودکی شخصیتی نرم و قابل انعطاف پذیری داشته ام . هچوقت با هیچکس درگیر نشده ام. و هرگز متد نظامی را به عنوان تنها راه حل به کار نبرده ام. همیشه پیرو دوستی بوده ام. در درون پ-ک-ک- هم با هیچکس حتی آقای اوجلان بزرگ هم مشکل و خصومت شخصی نداشته ام – شخصیت آقای اوجلان بزرگ در قدم اول مبارزه همچون یک سوسیالیست بود بعد یک کرد – در حالیکه شخصیت من در وحله ی اول کرد بودنم است و بعد یک سوسیالیست. او یک انسان اقتدارگراست در حالیکه من انعطاف پذیرم. اسلوب و کار سیاسی ما از هم جداست. مشکل ما فکری بود و اکنون هم بیشتر از همه آقای عبداله اوجلان را دوست دارم. او برادر بزرگ من است . شخصا" او را دوست دارم اما از نظر سیاسی اعتقاد دارم که ایشان یک شخصیت ایدئولوگ است نه سیاسی. اگر از من پرسیده شود که آپو چگونه شخصیتی دارد خواهم گفت که او یک ایدئولوگ است و بس.در سده ی بیستم دو شخصیت ایدئولوگ در شمال کردستان سر برآورده اند . نخست شیخ سعید نوری که اسلام را ازنو تئوریزه کرد و دوم هم آپوست که ایدئولوژی سوسیالسم را به کردستان آورده است. با وجود آنکه بارها او من را دشنام داده است اصلا" پاسخ او را نداده ام و با احترام با او رفتار کرده ام. ( البته بخاطر اینکه برادر بزرگ من بوده است )

عبادی : آقای عثمان اوجلان آیا ممنوعیت اذدواج نیروهای گریلا یک مشکل جدی و خطر ناک تلقی می گردد؟ تا آنجا که مطالعات سیاسی من قد می دهد در میان هیچ گروه چریکی دنیا چنین رویکرد ومتدی وجود نداشته است . چرا پ- ک-ک- اذدواج اعضای خود را ممنوع کرد ؟ آیا به نظر شما این متد بر خلاف فطرت و سرشت انسان نیست ؟

عثمان اوجلان: این مسئله از سال 1975 تا 1993 امکان پذیر نبود و اعضای حزب هم فدایی و پاک باخته بودند. از سال 1993 اوضاع تغیر کرد و می بایستی پ- ک-ک- این حق را به اعضای خود می داد.من این پیشنهاد را به حزب دادم ولی حزب با آن مخالفت نمود. سران پ-ک-ک- به ساز و کار پیشین اصرار می کردند.و این مسئله هم باعث وازدگی اعضای حزب شده بود. این اصراروپا فشاری ی بی منطق پ-ک-ک- روز بروز حزب را بسوی تلاشی سوق میدهد. چنین روشی برخلاف سرشت انسان است و باعث ریزش کادر سازمان شده است. اکنون معتقدم که اذدواج در میان نیروهای گریلا امکان پذیر شده است. می توان فرمولی ارایه داد . هر گریلایی می تواند بمدت 3 سال خدمت اجباری و ضروری خود را در حزب داشته باشد و پس از آن فرد آزاد است که شیوه ی زندگی خود را انتخاب کند. کادر های سیاسی می توانند اذدواج کنند . من این طرح را پیشنهاد کرده بودم در حالیکه جناح محافظه کار آنرا کفر و الحاد اعلام کرد.

عبادی : آیا پ-ک-ک- در مرحله ای شعار تحول دمکرایتک را سر داد و نام خود را به گنگره ی خلق کردستان تغیر داد ؟ و یا ازآن پس هم تغیرات شکلی و ظاهری را اعمال نموده است؟ آیافکر نمی کنید که تغیر شکل یک سازمان با تغیر نام یک حزب نمی تواند محتوا را تغیر دهد؟

عثمان اوجلان : پ-ک-ک- خواهان آن بود که از طریق کنگره ی خلق - کردستان را به طور همگانی به افرادی با تمایلات سوسیالیستی بدل سازد در واقع از نظر ایدئولوژیک و سیاسی تحولی در خود ایجاد نکرده بودو خواهان آن بود که از طریق ساز و کار سازمانی تغیر ایجاد نماید.که این فرمول موفق نشد. پ-ک-ک- می خواست با این متد خود را از حزب کادر ها به حزب توده ها تبدیل نماید. اما آن حزب می بایستی سیاست و ایدئولوژی خود را تغیر می داد نه سازمان را- و به همین خاطر کنگره می بایستی جایگاه تجمع افکار واقشار مختلف می بود. در حالیکه همانند یک حزب مرکزی کارکرد داشت و درنتیجه نا موفق از آب در آمد. ابتدا نام کنگره ی آزادی و دمکراسی کردستان ( ک- د- ک ) بود که بعدا بصورت کنگره ی خلق کردستان تغیر نام داد. هم اکنون هم به اسم ( کوما کوملین کردستان ) شناخته می شود که کار برد و کار کردی ندارد- در واقع این همان مدل تک حزبی ست.

عبادی : آقای عثمان اوجلان – در ترکیه با آنکه یک دمکراسی نیم بندی وجود دارد و دمکراسی نیمه نهادینه شده ای دارد . تنها مشکل آن سیستم نژاد پرستی ترک و مساله ی کرد های آن کشور و مداخله ی نظامی در مسایل سیاسی ست. شما در آنجا حزب قانونی داشتید است و شاخه ی قانونی حزب شما فعال بود چرا راه مبارزه ی سیاسی ( این شیوه ی مبارزه ) را انتخاب نکردید؟

عثمان اوجالان : دمکراسی دو نوع دارد . نوع نخست دمکراسی مرکزگرای اونیتراست- و نوع دوم دمکراسی فدراتیو می باشد. دمکراسی مرکزی همیشه مشکل ساز است و برای آزای ها حد و حدود تعین می کند – برای همین در مقابل خلق کرد هم حد و حدود ایجاد کردند یعنی حق انتخاب کردن و انتخاب شدن در پارلمان را به ما داد ند اما نه به نام کرد بلکه به نام ترک! حا لا اگر ما ملت کرد را نمایندگی نکنیم چگونه می توانیم از دمکراسی راستین دم بزنیم! یعنی تشکیل حزب و فعالیت حزبی را بما می دهند اما هچون یک حزب ترکیه ای نه یک حزب کرد.

عبادی : مگر دوحزب دمکراتیک خلق وگویا حزب دمکرات شمال کردستان- احزاب کردی نبودند و در برنامه ی خود مطالبه ی حقوق ملی کردها را نگنجانیده بودند؟ چگونه به این مسئله اشاره ای نمی کنید؟

عثمان اوجلان : درست است دو حزب (HADEP, )(-DEHDP ) در پروگرام خود کرد بودند اما در سازوکار پارلمانی خود نماینده ی بدست آوردن حقوق کردها نبودند – یعنی فقط با نام کرد - نخواهی توانست اهداف سیاسی و ملی کرد را بر آورده سازی ! لیلا زانا دو جمله ی کردی به زبان آورد که با خطیب دجله – اورهان دوغان و سلیم ساداک نه سال حکم زندان به آنها داده شد. حالا نیز نمی توانی به زبان کردی تبلیغات نمایی و فعالیت کنی ! خلاصه می توان گفت که دمکراسی ترکیه یک دمکراسی لنگ است. یعنی دمکراسی مرکزگراست نه فدراتیو! در حالیکه مدل دمکراسی در امریکا و اروپا مدلی فدراتیو است نه مرکزی ! 51 ایالت امریکا به شیوه ای فدراتیو باهم اتحاد بسته اند. . هم اکنون در عراق نیز مدل فدراتیو کار ساز است و باور من اینست که دمکراسی درعراق از ترکیه هم موفق تر خواهد بود!

عبادی : آقای اوجلان ! مدتی پیش اردوغان در نشستی با روشنفکران ترک و کرد اعلام داشت که مسئله ی کرد را از راه سیاسی حل خواهد کرد. آینده ی مسئله ی کرد در ترکیه چگونه خواهد شد ؟

عثمان اوجلان : به نظر من اردوغان درمقایسه با دیگر نیروهای سیاسی ترک پیشرفته تر است. زیرا اردوغان و حزب عدالت حتی مسئله ی فدرالیسم را قبول دارند. به عنوان مثال حزب جمهوری خلق به رهبری دنیز بایکال بشدت مخالف سیستم فدراتیو است. همچنین بوروکراسی ترکیه همراه با قوه ی قضاییه و ارتش و نیروهای نظامی و سازمان های اطلاعاتی و ...... با فدرالیسم مخاف هستند. اینان همچنان مسئله ی کرد را هم قبول ندارند. اردوغان خواهان تغیر در این نظام است. و اگر توان داشته باشد این نظام را دگر گون خواهد کرد. اما اینک امکان این
کار را ندارد – زیرا مخالفان زیادی پیشروی اوست. با این حال همگام با تحولات خاورمیانه
نگرش ترکیه نیز تغیر خواهد کرد .

عبادی : شما گفتید که پ - ک- ک- می بایستی در شمال کردستان مبارزه کند نه اینکه در بخش های دیگر کردستان مداخله نماید ؟ پس شما آینده ی پژاک را چگونه می بینید؟

عثمان اوجلان : به نظر من یک حزب ساختگی و طفیلی وابسته هر گز رشد نخواهد کرد-زیرا گروه فشار است و بس! پژاک بر تودها تاثیر گذار است ولی تا زمانیکه پژاک طفیلی پ-ک-ک- است رشد نخواهد کرد!
تجربه زنده ای از کردستان جنوب در دست است. در جنوب ما "حزب حل دمکراتیک کرد ستان" را ایجاد کردیم – قبل از آن حزب " اتحاد ملی دمکراتیک کردستان وجود داشت" و پیش از آنهم حزب آزادی کردستان. پ- ا- ک ( پاک )به خاطر اینکه پ- ک-ک- در کار این شبه حزب ها بیش از حد دخالت نمود هرگز به یک نیروی اصیل مردمی تبدیل نشدند. و حلا آنها به احزاب کوچک و کم تاثیری بدل شده اند. تا زمانیکه پژاک مستقل نشود و با اراده ی خود مبارزه ننماید هرگز رشد نخواهد کرد. اگر باز از پ-ک-ک فرمانبرداری نماید آینده ای برای او متصور نیست .

عبادی : بعضی از گروهای کرد سوریه از پ-ک-ک- جدا شده اند ! شما آینده ی کردهای سوریه را چگونه می سنجید؟

عثمان اوجلان : اکنون سوریه در مرکز برنامه های غرب بویژه امریکا قرار دارد. حلقه ی محاصره ی این کشور روزبروز تنگ تر می شود. اتحادیه ی اروپا و امریکا هر دو در مورد تغیر نظام حکومت بعث در سوریه متفقند. اما امریکا خواهان مداخله ی نظامیست در حالیکه اروپا خواهان تغیر از درون می باشد. به گفته ی دیگر آنها می خواهند از طریق فشار سیا سی یک سیستم ائتلافی – علوی - سنی - کرد - دروزی و مسیحی در سوریه ایجاد نمایند. همچنین در صدد برکناری خانواده ی اسد هستند – امسال سال پایان نظام سوریه خواهد بود! اگر این نظام با تغیرات مخالفت کند آنهنگام راه حل نظامی را به کار خواهند گرفت. بعذد از فرو پاشی نظام بعثی – کرد ها در تاسیس جمهوری دوم سوریه نقش خواهند داشت. به نظر من سیستم
فدرالیسم در سوریه یر قرار خواهد شد. پس از سوریه نوبت ایران و ترکیه خواهد رسید. به این خاطر باید رژیم ایران و ترکیه از تغیرات خاور میانه درس بگیرند و خود راهبرد فدرالیسم را انتخلب نمایند.من با مداخله ی خارجی مخالفم و از سردمداران کشور های نامبرده می خواهم که قبل از اینکه دیگران به سراغ آنها بیایند خود مشکلات داخلی خود را حل کنند.

عبادی : از نظریات شما اینگونه دریافت می شود که شما مخالف جنگ مسلحانه هستید ! اگر تر کیه و ایران به شما پیشنهاد سازمان یا حزبی قانونی بدهند – شما چگونه عمل خواهید کرد ؟

عثمان اوجلان : صحنه ی فعالیت من ترکیه ست . اگراز ترکیه به من پیشنهادی بشود بالطبع قبولخواهم کرد. اماهرگز راه حل تنها یک گروه سیاسی کرد را قبول ندارم. ایران میدان فعالیت سیاسی من نیست.اگر از من میانجیگری خواسته شود آنرا انجام خواهم داد. همسر من اهل شرق کردستان است ( کردستان ایران ) از نظر روحی به آنجا نزدیک هستم. اگر نقشی درمورد میانجیگری بین نیروهای مبارزکرد کردستان و دولت ایران به من سپرده شود با کمال میل آنرا خواهم پذیرفت.

عبادی : بعضی از کادر های انشعابی و کادر هایی از پ -ک-ک- نظرشان اینست ( در مصاحبه ها یا سخن رانی ها یا مقلاتشان ) که شما می خواستید رهبر پ- ک-ک- شوید و جایگاه آپو را بدست بگیرید اما به خاطر اینکه این امکان به شما داده نشد از حزب پ - ک-ک- جدا شدید- نظر خودتان چیست ؟

عثمان اوجلان : بعد از ربوده شدن اقای عبد اله اوجلان – عملا" رهبری پ- ک- ک- از سال 1999 تا سال 2003 در دست من بود. اگر مشکل من زعامت می بود آن را در اختیار داشتم و آنراهم می توانستم حفظ کنم. اما مسئله ی من اصلاحات دمکراتیک در حزب بود. برای همین از آن تشکیلات جدا شدم. من پ-ک-ک- را بدون اصلاحات دمکراتیک نمی خواستم. بی شک اگر می خواستم می توانستم هنوزهم رهبرآن حزب باشم. اما واقعا" از سال 1993 تا 2003 به خاطر استقرار اصلاحات دمکراتیک در درون حزب من مشکلات زیادی را سپری کردم که حتی با مرگ و اعدام هم روبرو بودم با این حال من تسلیم نشدم. از سال2000 تا 2003 نیز باز این مجادله را ادامه دادم- زمانیکه دیدم به هیچ وجه امکان اصلاحات دمکراتیک در درون حزب وجود ندارد. نقش رهبری خو د را کنار گذاشته واز پ-ک-ک بریدم – حال نیز هاتگونه که ذکر شد به عنوان یک شخص ملی به مبارزه خود ادا مه می دهم و به هیچ وجه به پرستیژ پ-ک-ک نیاز ندارم.مبارزه ی اصلاح طلبی من در این زمان برای اولین بارنبود بلکه آنرا ار سال 1993 آغاز کردم. اگر پ-ک-ک با آن موافقت می کرد صددر صد منجر به ربوده شدن آپو نمی شد. گام دوم را هم من در سال 2003 بر داشتم باور من این بود که اگر ما سیستم خود را تغیر ندهیم بتدریج متلاشی می شویم.مع الاسف رهبران محافظه کار آن حزب با این پیشنهادات موافقت نکردند که آن تغیرات هم بی شک در محاکمات آپونقش داشت.

عبادی : آقای عثمان اوجلان شما و کانی یلماز و نظام الین تاش ( بوتان ) سه شخصیت شورای رهبری پ - ک-ک- بودید چرا باهم بعد از انشعاب مبارزه را
ادامه ندادید؟

عثمان اوجلان : کانی یلماز2 یک شخصیت دمکرات نیست. ما در اردیبهشت سال 2004 از حزب جدا شدیم و آنزمان کانی یلماز هنوز در درون بود و به حزب پیشنهاد دادکه یک مسئولیت بزرگ به او بدهند تا در درون حزب بماند. حزب او را باور نداشت و از این در خواست سرباز زد. کانی به خاطر پست و صلاحیت حزبی جدا شد نه اصلاحات دمکراتیک. اگر به او پستی بیشتر داده میشد صد در صد یک دیکتاتور ازآب در می آمد. اگر منافع یلماز ایجاب می کرد یک فرد دمکرات میشد. کانی متاسفانه منافع خود را بر تر از هرچیز می دانست. اما نظام دین تاش ( بوتان ) همفکر و همرزم قدیمی من است ما حدود 24 سال باهم در صفوف مبارزه کار کردیم. متاسفانه بعضی از نیروهای رده بالای حزب می خواستند ما را هم جدا کنند و در این کار هم موفق شدن – من هرگز در مورد بوتان نمی توانم سخن نا بجایی به زبان بیاورم. او در مورد اصلاحات در درون حزب افکار جالبی داشت . اما تازه کار بود در حالیکه من15 سال تمام با جناح محافظه کار حزب کشمکش داشتم. به هر حال طرفدار اصلاحات بود. به راستی رفاقت خوبی داشتیم – ولی مطمئنم که روزی فرا خواهد رسید که این رفیق پی به خطای خود ببرد و در کنار یکدیگر ما باردیگر نقش مشترک خود را ایفا کنیم.

عبادی : سازمان سیاسی بوتان و کانی یلماز به اسم حزب میهنی دمکراتیک pwd شناخته شده است. و ضعیت این حزب چگونه است ؟

عثمان اوجلا ن : pwd یک حزب مرده است . متاسفانه خط مشی را سر مشق خو قرار داده که بر پایه ی دشمنی با آپو و پ -ک- ک- می چرخد در حالیکه اکثر مردم کرد دوستدار آپو هستند . مردم از پ-ک-ک- انتقاد می کنند اما هرگز دشمنی با آنرا نمی پذیرند . سیاست دشمنی با پ-ک-ک- 30 سال است که با شکست های پی در پی مواجه بوده است. در دهه ی 80 سمیرو و همراهان اواز پک-ک-ک بریدند و دشمنی کردند اما کاری از پیش نبردند. در سال 1987 کسیره یلدرم و حسین یلدرم از حزب جدا شدند اینان نیز نتوانستند کاری بکنند. در سال 1990 محمد شنر از حزب برید او کاری از پیش نبرد. درسال 2000 گروه دکتر سایمان گریختند آنان هم نتوانستند هیچ کاری بکنند. عمر این گروها به یک سال نکشید. من نمی خواستم که سر نوشت pwd اینگونه شود. اما کو گوش شنوا! آنان بر دشمنی اصرار ورزیدند من هم خطم و راهم را از آنان جدا کردم. زیرامن پ-ک-ک- را نقد می کنم نه دشمنی1 من گفتم دوستان این راه به بیراهه می رسد. و آزموده را آزمودن خطاست. بعنوان مثال در سال 1957 نظزیات سیاسی بسیاری در دشمنی با ملا مصطفی بارزانی وجود داشت اما چندی طول نکشید که این موج بر طرف شد و همگان دانستند که ملا مصطفی چه نقش ملی بزرگی در کردستان عرا ق ایفا کرده است. امروز هم انتقادات زیادی بر آپو وارد است اما او اکنون زندانیست و این مقاومت به او مشروعیت می بخشد و ملت کرد او را دوست دارند. و هرگز با مخالفان آپو تا نخواهند کرد ملت کرد کانی یلماز را یک مخالف سیاسی قلمداد نمی کنند زیرابه او شک دارند! گویا او در تسلیم کردن آپو نقش داشته است!

عبادی : اما فکر نکنم که این استدلال – تحلیلی درست باشد!

عثمان اوجلان : نمی دانم ! شاید ! خدا می داند !

عبادی : قکر می کنم که در مقابل یلماز موضع دارید ؟ نه ؟

عثمان اوجلان : کانی یلماز اصول رفاقت را رعایت نکرد . معلومات تازه ای دردست دارم که با سفارت آلمان ساخته است تا در مورد فعالیتهای پ - ک-ک- به آنان معلومات بدهد و انها در مقابل به او پناهندگی سیاسی بدهند. من به شخصیت او اعتماد ندارم !

عبادی : من از این نگرانم که آقای کانی یلماز گفته های شما را بخوانند و با آن پاسخ بدهند !

عثمان اوجلان : نه ! من در بیانیه هاو مطالب قبلی خود نیز به این مسئله اشاره کرده ام که به شخصیت اواعتماد ندارم. من در مورد بوتان نظرات خود را ابراز کرد ه ام و شما تحلیل مرا دیدید.

عبادی : من قبلا " مصاحبه ای را از کانی یلماز از زبان انگلیسی به فارسی
تر جمه کردم که در هفته نامه ی آسو در سنندج چاپ شد. و اکنون در مقایسه می بینم که افکار و نظریات او هم به شما بسیار نزدیک است! او هم مبارزه ی مسلحانه را قبول ندارد و طرفدار اصلاحات دمکراتیک در ساختار حزب پ-ک-ک و در دولت تر کیه می باشد !

عثمان اوجلان : کانی یلماز هر کجا که باران بیاید او درآنجا چتر خواهد زد. یلماز شخصیتی مستقل ندارد . من قبلا" اذعان داشتم که او در کوهستان سه ماه مسئولیت و صلاحیت خواست اما به خاطر اینکه به او شک داشتند ( در مورد ربوده شدن آپو ) با او صلاحیت ندادند. او اصلا" مبارزه ی اصلاحات دمکراتیک در درون حزب را بعهده نداشته است.و صرفا" بخاطر مشکلات شخصی از حزب جدا شد. و تا آخرین روزهای عضویت خود در پ-ک-ک- طرفدار جناح محافظه کار جمیل بایق ( جمعه بود ) و او را سمبل خود می دانست. در حزب پ-ک-ک- همگان می دانند که جمیل بایق چگونه دیکتاتوریست. اگر کانی دمکرات بود چگونه جمیل بایق را سر مشق خود می دانست؟
پس ار این ماجراها هنگامیکه آنها مرا ازpwd اخراج کردند . من پیشنهاد دادم تا رفقا راه گفتگو و دیالوگ را نبندند ! مع الاسف آنان همه ی راههای گفتگو را بستند. برادر من ! اگر pwd دمکرات است چگونه راه دیالوگ را می بندند! من برای هر گونه همکاری با آنها آمادگی دارم به نظر من pwd از pkk دمکراتیکتر است. یا به تعبیری هریک رویی از یک سکه اند.

عبادی : آقای اوجلان ! کانی یلماز در مصاحبه ی من می گوید هنگامیکه آپو در زندان بود نظرمااین بود که اورهبرسمبلیک باشد نه رهبر عملی؟ آیا این نظر درست است؟

عثمان اوجلان ! این فکر و قرار من بود . در سال 1999 در اولین نشست پس از گنگره من پیشنهان کردم که حزب بر اساس تفکرات پیش از زندان آپو کار کند و نگرشهای پس از زندان او نباید اعتبار داشته باشد. متاسفانه بعضی از رفقا گفتند : آپو اگر هم در زندان باشد باز رهبر فعلی و عملی ماست این فکر من بود نه کانی ؟ من حدود 4 سال روی این نظرکارکردم ولی موفق نشدم آنرا جا بیاندازم. اعتقا د من این بود که ما نباید برای رهایی او مبارزه کنیم زیرا او سمبل است.

عبادی : ماندگاری آپو در زندان چه تاثیری بر پ-ک-ک- خواهد داشت ؟

عثمان اوجلان : وضع آپو در خطر است . دور نیست که ترک با توطئه ای او را از بین ببرند. اما آپو همیشه تاثیر گذار خواهد بود. آپو علیرغم خطاهایش خدمات شایانی داشته است. مردم پ-ک-ک را نقد می کنند در حالیکه آپو را نقد نمی کنند. آپو افسانه ی کر دهای
شما ل کردستان است. و مالک یک پیراهن هم نیست! 31 سال تمام عمر خود را صرف مبارزه نمود و اکنون هم در زتدان سیا ه ترک ها شکنجه می شود. دشمنی با اوجلان از وجدان دوراست! آپو مانند شخصیت های دیگر کرد در فرهنگ و تاریخ جای دارد – ریشه دارد – بر کنده نمی شود. ملا مصطفی یک تاریخ است مام جلال خطاهای زیادی داشته است ول مام جلال یک تاریخ است که خدمات شایان اورا به مردم کرد دربردارد. توحق داری نقد کنی اما درست نیست که خدمات آنها را انکار نمایی! 31 سال مبارزه ی آپو به تاریخ تبدیل شده است. مردم وضع زندان او را می بینند که تنها در یک زندان انفرادی به سر می برد. هیچ انسانی نمی تواند چنین شرایط سختی را تحمل کند مردم این مقاومت را پاس م ی دارند. ولی باید بدانیم که عبد اله اوجلا ن یک انسان است و یک انسان هم می تواند اشتباه کند !

1- ؟ منظور من از بکار بردن این اصطلاح مطابق عرف جاری و تعریف سیاسی آن وجود حق انتقاد از عملکرد تشکیلات در ردهای بالا ی حزب -انتخابات از پایین به بالا و احیانا تغیر رهبری در یک شرایط دمکراتیک است ست ! که قدرت را از تمرکز یک فرد در راس تشکیلاتی سیاسی خارج می کند.
2-- توضیح اینکه - این مصاحبه قبل از( ترور کانی یلماز در کردستان عراق درنزدیک) سیلیمانیه - صورت گرفته است

الاغ جون الاغ جون الاغ دمبتو بجمبون

2006-09-17T05:55:00.000-07:00

الاغ جون الاغ جون الاغ دمبتو بجمبون !

الو .... الو .....
چرا جواب نمی دین! این دهمین باره که دارم زنگ می زنم!
این موبایلتان را بدهید دست خروس!

بله ... بله ...... چطور مگر!
وبلاگ خانگی طنازه ؟ بل ......بله.!
یا در دسترس نیستید یا اشغاله یا از محوطه محاواره خارجید؟

این چه وضعیه . این جوری درد دل مردم را منعکس می کنید؟
گفتم : باور کنید 24 ساعته مو بایلم روشنه!
خوب اشکال از ماهواره ی عهد بوق خودمانه! یا شاید هم
کنترول های آن چنانی !
حالا چه فرمایشی دارید؟
شنیدید که 5 روزنامه را بستند ؟

روز نامه ی شرقو بخاطر عکس اسب و خر در صحفه ی شطرنج و اون یکی دیگر را بخاطر کاریکاتور آقای ریس جمهمور! منظورتان غرب کرمانشاست نه ؟ بله !

گفت : سر از معنای این عکس ها در نیاوردم!
گفتم : اسب سمبل نجابت است و ملت ایرانهم نجیبند ؟
گفت : پس خر چی؟
گفتم ولا نمی دانم برو از آنهایکه روز نامه را به این خاطر توقیف کردند بپرس!
گفت : و نشریه نامه و حافظ و خاطره و حمله کوکتل ملوتف هم به روزنامه ی اعتماد!
بله !

منظور! چرا چیزی در این مورد نمی نویسید!
ای بابا ما روزنامه می خواهیم چکار؟

اینکه کار تازه ای نیست! از سال 58 شروع انقلاب بگیر بستن روزنامه ی آیندگان .

انقلاب اسلامی بنی صدر و بعد صدها نشریه بعد و قبل از اصلاح طلبانو حالا هم

در دوران آقای احمدی نژاد! اصلا" روزنامه میخواهیم چکار! ما را سننه؟
از شما یکنفر دیگه بعیده! 4- 5 هزار سایت انترنتی رابستند

- فضای سیاسی – اجتماعی – فرهنگی را را تنگ تنگ کردند.به ماهواره داران حمله می کنند!

آنوقت شما می گویید که ..... ای با با ! به ما چه!

همین شما آش خور ها هستید ! که این مملکت – مملکت نمی شه!

هر چی به سر ما مِیآورن حقمونه!
گفتم شما :
گفت من صادق کشک فروش هستم. !
گفتم ها صادق آقا حال و احوالتان! این روزها بد جوری سرتان شلوغ است!
ولا چی بگم ! وضع کشک بخاطر ابر قدرت ها خیال خرا ب شده!

چطور مگه!

تو هم تحریم کشک شدی؟

کاش اینجور بود؟

مردم میگن کشک هات مانند فضای اطراف چرنوبیل سمی شده و بوی اتمی و سوخته ی اورانیو م گرفته!

کسی از ما خرید نمی کنه!

خوب صادرش کن - بره! ای با... بابا تو که خیلی پرتی !
پس هنوز خبر تحریم را نشنیده ای! نه !

آخر من روزنامه نمی خوانم! رادیو گوش نمی کنم

– انترنت ندارم – ماهواره ندارم .

اخبار شبکه های داخلی را چون دورغ زیاد می گن گوش نمی دم!
پس آقای طناز بگویید می خورم می خوابم و......!
نه با با اخیرا دارم تمرین خر سواری می کنم!

تا اگر بنزین هم نماند. بتوانم بی ماشین نمانم!
دست خوش با با ببین ما با کی داریم مشورت می کنیم!
ببین صادق آقا: پدر بزرگ خدا بیامرزم همیشه می گفت !

طناز یک نصیحت بتو می کنم یادت نره! هیچ وقت خر و از خودتت دور نکن!
میدونی صادق آقا حرف این قدیمیها را جدی باید با طلا نوشت!

همش حکمته ! نه !! ؟

........ حرفم نا تمام ماند! تازه چانه م گر م شده بود و رفته بودم روی منبر که

........تلفون قطع شده بود!

هنر کردی پایدار

2006-09-09T04:53:00.000-07:00

هنر و فرهنگ کردی همچنان زنده است

آنچه ملت ها را پایدار و مانا کرده است – فرهنگ و هویت ملی آنهاست! یعنی آنچه که شالوده ی باورها – زبان- رسوم و شیوه های بایسته ی هستی را تشکیل می دهد. اگراز ملتی فرهنگ- هنر –ادب و زبان و باورهایش رابگیرند – استحاله ای د یجورو درهم ریخته به جا خواهد ماند. علیرغم آنهمه تهاجمات تاریخی – ارعاب و سرکوب توسط سیستم های دوگانه ی مذهبی شیعه و سنی و اقوام گوناگون ایرانی یا غیر ایرانی – باز این ملت سر پاست- صدای موسیقی کردی هیچگاه از این مردم فاصله نگرفته است و در شدید ترین شرایط بر خورد با فرهنگ ما - در هر خانه ای موسیقی کردی و نوارهای ملی بی هراس دست بدست گشته است.زبان کردی هویت ملی ما – چه در گفتار و چه در نوشتارهمراهیمان کرده است.تطورهای وحشیانه ی روس ها – انگلیسی ها و دیگر اقوام ترک و تاتار و عرب نتوانسته است ملت ما را از کرد بودنش جدا نماید.همزیستی مسالمت آمیز کردها با فارس ها در ایران گاه آنها را در سیادت و مهربانی حکومت مادها ( کردها ) قرار داده است. و بلعکس در هجوم نا برابر فارس ها ویا دوستی با دیگر اقوام قرار داده – که این مقوله مورد نظر بسیاری از آگاهان تاریخ و مبارزان . فعالان سیاسی است. ساختار قومی و فرهنگی کردها در ایران به عنوان نژادی اصیل و آریایی هم خوانی های بسیاری با فر هنگ فارس ها و نا هم خوانی های بسیاری با فرهنگ ترک ها – عرب های عراق و سوریه را نشان می دهد – که به اعتراف تاریخ سر چشمه و زادگاه همه ی کردهای جهان ایران امروز و دیروز بوده است. . موء سس ایران نیز کردها هستند. آنچه که در جنگ چالدران و شکست شاه اسماعیل صفوی بدست ترک های عثمانی و واگذاری بخشی از کردستان به آن کشورروی داد یک فاجعه ی تاریخی بودو در جنگ اول جهانی هم با دسیسه ی انگلستان بخش دیکری از کردستان یک پارچه به عراق و سوریه واگذار گردید. در دوران ننگین حکومت قاجار نیز به د نبال شکست ارتش ایران از روس های تزاری بخش دیگری از کردستان ایران به آن کشور درارمنستان واگذار شد.
کردها همواره بر آریایی بودن خود و تمدن دیرینسال چندین هزار ساله شان از دوران زردشت بزرگ تا کنون تاکید و بر خود بالیده اند.
و ایستاده اند که تکه تکه کردنشان نتوانست هویت ملی آنها را از هم بگسلد. که توجه حکومت ها به این بایستگی و این شورتمدن دیر پا اگر به درستی تحقق نپذیرد- خسارت و دشمنی های فراوان را پی ریخته و خواهد ریخت!
امروز توجه مسئولین جمهوری اسلامی به ضرورت رشد مسایل فرهنگی – اقتصادی و سیاسی در منطقه غرب کشور به ویژه مناطق کرد نشین از اهمیت خاصی بر خوردار می باشد که تا کنون آنرا نا دیده گرفته و بجای رفع موانع با سرکوب شدید قلم بدستان و هنر مندان مردمی و خود مردم این خطه خواسته اند شرایط موجود را حفظ نمایند..آنچه که در منطقه می گذرد – تاکید و توجه بر این هویت دیرینسالاین ملت در چار چوب همان کشور و شرایط جغرافیایی فعلی بعد از دو جنگ جهانی ست. اکنون بدون دسترسی به احقاق حقوق اقوام ایرانی بویژه ملت کرد در ایران و رفع نا بسامانی زندگی کردها در دیگر کشورهای همجوارمان در چار چوبی کشوری آزاد و آباد یا در چار چوب همان خاستگاه کردی خود ( فدراتیو ) – آرامش در منطقه امکان پذیر نخواهد بود.دوران صلح و آشتی ملت ها فرا رسیده است. باید باور کرد که تجربه های تاریخی ملت های پیشرو جهانه مه ی آزمون های دشوار جنگ ود یکتاتور یهای یک سو نگرو انحصار طلبی های حکومت ها را باطل کرده است!

جنگ ایدئولوژیک یا آزادی ایدئولوژیها

2006-09-08T03:32:00.000-07:00

این مقاله در شماره ی 39 کرفتو قبل ازیورش علیه من و یا بقول بعضی از قلم بدستان کردستانی کودتای مدیر مسئول و آن حضرات

شیرپاک خورده علیه نویسنده و سر دبیر ( اینجانب ) به چاپ رسید.

جنگ ایدئولوژیک یا آزادی ایدئولوژیها

زرقاوی ها که می کشتند – کشته می شوند

ای کشته کرا کشتی تا کشته شدی زار
تا باز که او را بکشد آنکه ترا کشت

ساموئل بکت زمانی که در" انتظا ر گودو" را می نوشت- آیا می دانست آنچه راکه اویک روز تیاترپوچی می نامید
( ابزرد)(absurd)

اکنون به تئاتری نوید بخش بنام تئاترواقعی سوسیال دمکراسی

تبدیل شده است
قهرمانانی که صبح تا غروب در زیر درختی در برهوت هستی به انتظار نجات بخش " گودوها "
می نشینندو در چهار چوب انحصار طلبانه و دیکتاتوری ذهنی – در باورهای اید ئولوژیک یک سونگر خود غرق می شوند-

آیا کهنه پرست – مرتجع وواپس گرا نیستند؟
آیا چشم انتظاربی همتی خویش – راهی به عبث نمی پویند؟
آنان که توانایی مادی و معنوی خود و جامعه ی خود را نا دیده می گیرند و

به آمدن یک نجات بخش چشم دوخته اند –

خود باید برای بهبودئ و سر وسامان دادن به زندگی امروزیشان بکوشند!
این نجات بخش در بسیاری از ادیان و بسیاری از اید ئولوژی ها د یده شده است

– عیسی در مسیحیت- مهدی در تشیع – شویانس در زردشتی و .......

همچون طبقه ی گارگردر روند و جریان ماتریالیسم تاریخی

که آنرا سر نوشت محتوم مبارزه ی انسان وزحمت کشان می دانستند-

که این سر نوشت با دگر گونیهای ابزار تولید-

روابط تولیدی و کشمکش های نوین فرهنگی و باورهای نو به انجام نرسید

و افول هم کرد و لیبرال ها با بهره بر داری از الگوی رفاه اجتماعی

آنرا دگرگون و تئوری های طبقاتی را را به کژراهه کشانید ند.
چه کسی شما را مامور کرده است که دیگران را بکشید- غیر خود را تا به بهشت موعود بروید؟
اصلا" جایگاه دائمی شما در آفرنیش کجاست؟
چه کسی شما را مامور کرده است تا با انقلاب های قهر آمیز

و استقرار دیکتاتوری های کوچک و بزرگ برای انسان تعین تکلیف کنید؟

اصلا" شما ها آدرس بهشت یا مدینه فاضله ی توماس مورها را می دانید؟
القاعده – جند والسلام – طالبان و سنته الاسلام مقتدا صدر ها

– بن لادن ها وملا عمر ها و زر قاوی ها تمامی مرتجعان ضد بشری و خیانت کاران ریز و درشت

خود بهشت خواننده محکوم به فنا هستند!
که بهشت از آن کسانی ست که دلی را بدست می آورند

و به جای بمب بر روی لب های کودکان آزاده و زنان در بند و بی گناهان تاریخ ظلم و ستم جباران

- گل لبخندی می کارند و درخت سر سبز مهربانی و آشتی و صلح و آزادی را آبیاری می کنند!

جامعه ی مد نی یعنی زیستن همگان با باورهای متفاوت-فعالیت های متفاوت-

وجود احزاب ملی و مردمی که تا نگهبان آزادی باشند و کسی را یاری آن نباشد

که علیه باور های دیگران بستیزد –

و آنها را نابود کند و خود را محور عالم بداند. این افراد متجاوز – خود سر و ضد جامعه ی مدنی هستند.

و جایگاهشان بخاطر نسل کشی هایشان جوخه های اعدام است!

چون می خواهند جامعه ی مدنی – صلح و آشتی و برادری و برابری انسان را

در اومانیستی سوسیال دمکرات نابود کنند!
آنها می خواهند بزور بمب و گلوله و خود کشهای انتحاری افطار خود را بر دیگران تحمیل نمایند

و نمیدانند که قرون واسطی و سیادت کلسیا و مسجد های فرمایشی سالهاست که تمام شده است.
سر نوست محتوم تک حزبی ها – دیکتاتوری ها ی پرولتاریایی

یا حکومت های مذهبی شیعه یا سنی یا چه ارتد کسی و چه پروتستان

در قدرتمداران کلیسا یی در گذشته و حال- جایی جز دوزخ خود خواسته ندارند!
تفکرات محاصره ی روستاها از طریق شهر ها- " مارکسیسم لنینسیم"

یا محاصره ی شهر ها از طریق روستاها – " مائوئیسم و چگوارا"

امروز کاملا" دگر گون شده و شکل هم پیمانی و هم زیستی مدنی و همگانی را

در شهر ها و روستاها درفضایی سرشار از صالح و آشتی و آزادی احزاب دگراندیش

و فدراتیوهای ملی پی ریزی کرده و می کند.
جنایت افغانستان طالبانی و کشتار های کورتروریستی درعراق آزاد شده دلیل بارز

این مدعاست. کشتارمردم بی گناه توسط استالین ومائو و خمر های سرخ و کشورهای بلوک شرق در گذشته و آنچه که با کلیسا در قرون وسطی رفت نیز ملاکی برای آنچه که در بالا تاکید شد- تلقی می گردد.
زرقاوی ها بت می شوند در کشتارو عملیات تروریستی و

بعد بت ها این چنین می شکنند.زیرا بر خلاف جریان آب شنا می کنند.

خاور میانه در سقوط صدام – طالبان و زرقاوی و ملا عمر ها شادمان است.همان گونه که ملت ستم دیده ی مااز سقوط هلاکو و چنگیز و جهان از سقوط دیوانه ای چون هیتلر.
برای خشک کردن مرداب واپس گرایی در منطقه ی خاور میانه

به یک بستر سازی فرهنگی گسترده جهانی نیازمندیم. شناخت ضرورت های جامعه ی مدنی

– درک وسیعی از تفکرات سوسیال دمکراسی و استقرار رژیم های سوسیال دمکرات-

فدراتیو در کشورهای دیکتاتوری زده- و تدوین قانونی فراگیر برای گسترش عدالت-صلح-آزادی

و رفاه جمعی بشریت – بیگمان مشت محکمی بر تفکرات تروریستهای امروز جهان خواهد بود.
بی شک حامیان تروریست ها خود در بارور کردن سرمایه

و تجهیزات تروریست ها و ترغیب کردنشان به ادامه راه بی برگشتشان سهیم هستند. حمایت آنها از تروریست ها بخاطر ترس خود آنها از دمکراسی ست!
مردم صلح دوست جهان و تما می کشورهای آزاد و دمکرات با همت آزادیخواهانشان

جنگ ایدئو لوژیک را محکوم می کنند و آزادی ایدئولوژها را پاس می دارند.

امروز نوبت زرقاویها بود و فردا نوبت بن لادن ها است!
دگر گونی در ساختار قدرت ابر قدرت ها تا اینکه همه ی اعضاء جامعه ی جهانی

صاحب حق وتو شوند یا آنرا از ید قدرت چند کشور خارج نمایند.

ضرورتی تاریخی در جهان امروز است که قدرت یک سو نگر تبعیض می آورد

و قدرت مردمی در حکومت های مردمی ضد تبعیض و ضد بیعدالتی ست!

و بشریت می رود تا در دهکده ای جهانی همسایه هایی مهربان و عادل

برای آزاد زیستن در کنار یکدیگر بی جنگ و ترور و خون ریزی ساکن سازد!

خبر

2006-09-07T13:37:00.000-07:00

b.b.cنقل از سایت اتحاد دانشجویاندمکرات کردستان ایران و پیامنیر و .......

.:: خبر ::.
در یک کودتای خزنده مدیر مسئول هفته نامه‌ی کرفتو، لیلا مدنی، سر دبیر زحمت کش و توانای خود ایرج عبادی را کنار گذاشت
تاریخ: 4/6/1385
به دنبال اخطار کتبی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی کردستان در مورد خودداری از درج مطالب سیاسی در هفته نامه ی کرفتوو توطئه‌ی مسئول روابط عمومی هفته نامه بهمن توتونچی و مدیر مسئول کرمانشاهی آن نشریه و هماهنگی با مسئولین دولتی در یک کودتای خزنده در غیاب سر دبیر هفته نامه کرفتو ایرج عبادی که در سفر بود – او را در یک رابطه ی غیر اخلاقی کنا ر گذاشتند. ایرج عبادی نویسنده ومترجم و شاعر سنندجی - حدود دوسال سر دبیر هفته نامه ی کرفتو بود که در این مدت او با تلاشی خستگی ناپذیربی چشم داشت یک ریال حق الزحمه در امر اطلاع رسانی واقعی و انتشار مشکلات و گرفتاریهای ملت کرد – و حقوق به دست نیامده کردها و مظلومیت تحت ستم آنان در کردستان ایران – ترکیه – سوریه و عراق آزاد شده مطالب چشمگیری را می نوشت که به هفته نامه کرفتو ارزش خاصی داده بود. حرکت غیر انسانی و غیر اخلاقی مدیر مسئول آن نشریه بجای قدردانی از زحمات نامبرده در میان اهل قلم و اندیشمندان کرد پرسش های بسیار را مطرح کرده است. عدهای از کارشناسان منطقه بر این باورند که این کار بعد از بستن چند نشریه بومی ( ئاسو و آشتی و پیام مردم ) و کودتای خزنده علیه مد یر مسئول و سر دبیر هفته‌نامه سیروان در راستای هر چه تنگتر کردن امر اطلاع رسانی در کردستان از سوی جناح راست در قدرت نشسته بعد از انتخاب محمود احمدی نژاد به ریاست جمهوری صورت گرفته است.

کوفته قلقلی اتمی

2006-09-07T13:34:00.000-07:00

کوفته قل قلی اتمی
اصلا" می دانی یعنی چه؟ همین کوفته قل قلی را می گیم. دلم می خواهد آنرا در جیبم بگذارم و برم سر کوچه و با بچه ها الک دلک بازی کنم. بد نیست سر سفره بگذارمش لای نان و یک هو برم بالا. من این بازهای بچه گانه را بسیار دوست دارم. اگرهم همسایه ها رو داری کردن آنهارا می ترسونم. تازه به کسی هم مجال نمی دم جیکش در بیاد. اصلا" راستش برای همین کارا هم درستش کردم.من آزادی را خیلی دوست دارم. اما فقط برای خودمو دار ودسته م. این کوفته قل قلی هم را با هزار دوز و کلک ساختم . جنس گوشتش از گوسفندان پاکستانی ست. ناب نابه. ممکنه که انگل هم داشته باشه ولی آنرا خوب در آب صد درجه جوشانده ام. حلا خدا می دونه که چی از کار در اومدهه باشه. دوستم که اهل اکراینه میگه . مونده تا غنی بشه. اون کلمه ی پخته شدن را نمی دونه - ولی منکه غنی منی سرم نمیشه و دوست دارم برم سر کوچه برای بچه ها قر بدم و اونها را بترسو نم تا از من حرف شنویی داشته باشند!و بگم ببینین عجب چیز نابیه - نه ؟ گاهی وقت ها تو سرم این فکر قیلی ویلی میره که چه میشه اگر منهم بتوانم آقای جهان بشم. آنوقت آش اینجا و لواش هم اینجا تا دلم بخواد انواع اشربه و اطعمه و پول و پلو و ....... آماده در اختیارت. به به . تو سر هرکسی هم که حرف اضافی بزنه میزنم ..این اسباب بازی یه چیزش بده که جنسش خوردنی نیست. باور کنید خیلی گرسنمه. پاشم برم آشپزخونه شکمی از عزا در بیارم. راستی شما میاد مهمونی اتمی؟

خبر

2006-09-07T13:30:00.000-07:00

bbc

احضار سردبیر هفته‌نامه‌ی‌ كرفتو به‌ دادگاه

ایرج عبادی‌ استاد دانشگاه‌ و سردبیر هفته‌نامه‌ی‌ كرفتو
چندی‌ پیش بخاطر نوشتن مقاله‌ای‌ در ارتباط با قتلهای‌ زنجیره‌ای‌
در روزنامه‌ی‌ توقیف شده‌ی‌ "پیام مردم كردستان" به‌ دادگاه‌ احضار
شد. وی‌ پس از چند روز بازجویی‌،با اخذ وثیقه و تا اعلام رأی‌
نهائی‌ دادگاه‌ونظر هیات منصفه ی مطبوعات موقتاً آ‌زاد شد.

نقل خبر از ساینا پرس

اوستای ضد مربا

2006-09-07T12:53:00.000-07:00

اندر علم شنگه ی گفتگوی من با عثمان اوجلان

.......کمی مهربانی , کمی مربا و کمی شوربا

در خیا بان که به من رسید. اوستا ی ضد مربا را میگم. با عصبانیت گفت:
اینهم مصاحبه بود که کردی. نونت نبود – آبت نبود عثمان اوجلانت چه بود?
دیدی حتی دوستان خودتت هم از پشت به تو خنجر زد نن. آنهایی را که خودتت تو قلب خودتت در نشریه مشغول کرده و جا داده بودی؟
گفتم: بقول دوستان منظورت کودتای خزنده مدیر مسئول و اون شیر پاک خورد های دوست نماس؟
گفتم: حالا از نردبون بیا پایین تا باهم راه بریم. چرا سر خودتتو قال کردی ؟
و ادامه دادم - ببین دو کلمه حرف حساب : جانشین رهبری بیشتر از 17- 18 سال تو نشکیلاتی بوده !بیا و برویی داشته. نفر دوم آن حزب بوده - تو هم به جانش قسم می خوردی! خیلی ها هم اون وقت ها به سرش قسم می خوردن -خیلی از پیروان امروزی اون تشکیلا تو بزرگ کرده- حالا به این نتیجه رسیده که این تشکیلات اشکا ل ساختاری داره. خوب بابا – یا آن آقاو 80-70 نفر انشعابی رده بالای آن تشکیلات , و 6 نفراعضاء دفتر سیاسی که حزب p.w.d را درست دادن و صدها گریلای همراهشان که جدا شدن - راست میگین یا نه ؟ یا اینکه بی جا حرف می زنن؟ با اتهام و مارک زدن به این یا آن که آدمی به جایی نمی رسه! نا سلامتی ما ادعای روشنفکری هم داریم! دوران شانتاژ و جوسازی هم مال دهه ی 40 بود.نمیشه هرکسی را که با مانیس به او گفت خائنه و ها با یک دختر کچکتر از خودش که گریلا بوده در رفته. خنده داره. اون تشکیلا تو چرا این ناشی های احساساتی اینجوری خراب میکنن ؟. دیگر حرف لنین خریدار نداره که می گفت هر که با ما نیست علیه ماست.! اصلا معیار خیانت را مردم تعین میکنن نه اعضا یک جریان سیاسی. تازه دلیل هم می خواد. مدارک قوی می طلبه! خوب این گوی و این میدان بیا و جوابشو بده. تازه این حرف ها باب گفت وشنود در جامعه را زیاد می کنه.! و سره را از نا سره نشون میده. که هدف منهم همین بود.

یعنی اینکه در یک سازمان سیاسی همه بدند؟

کی چنین حرفیو زده عریز دل برادر! صحبت شیوه مبارزه س! اهداف جریان های فکری وسیاسی بسیار وقتها مشترکه! من معتقدم بدنه ی یک سارمان سیاسی پاک و خالص و جان باخته س. و اگر اشکالی هست یا در رهبریت یک سازمان سیا سیسه و یا در ساختار دمکراتیک یا غیر دمکراتیک بودن اونه! البته گفتگو قسمت دومی هم داره که اگر چاپ بشه خود اون آقا ی طرف گفتگو هم باید پاسخ گو باشه ! حال ریختن تو دفتر نشریه و اشتلم و یشتولم که ماییم رستم هفت خان. تلفن های آنچنانی بمونه. گردن منهم که از مو باریکتر ه ونبودم که 4 کلمه حرف حسابی با آنها داشته باشم. راستی تلفن های زیادی هم در تایید بار مثبت هفته نامه داشیتم. آخه بعضیها فکر کردن که مردم حالیشون نیس!
گفت ای بابا : بقول اون شاعر:
هر بیشه گمان مبر که خالیست شاید که پلنگ خفته باشه!
گفتم اگر به خاطر خط قرمز ها دس به قلم های ما ساکتن- نه اینکه هرچی دلمون خواست می تونیم به خورد مردم بدیم!
این شماره حرف داشت که منقد هم داشت. حالا با سمت و سوهایی متفاوت!که بعضی ازاین حضرات شیر پاک خورده ی به ظاهر دوست به جای بر خوردی منطقی آب به آسیاب حضرات به اصطلاح روشنفکر و قلم به دست احساساتی ریختن و شب نشستن دور هم و و توطئه ای که فلانی را کنار بزنیم. حالا فلانی را کنار زدید؟. با حقیقت موجود چه می کنید؟
گفت ها ! حلا فهمیدم ! اون مدیر مسئول هم که از جار و جنجال واهمه داره و خودش هم شریک جرم چاپ مطالب شماره ی 39 نشریه بود. میدان را داد دست آنها و خود را خواست با زیرکی کنار بکشه. که من نبودم دستم بود تقصیر آستینم بود!
ادامه دادم : گاهی وقت ها رفیق - انصاف برای آدمی چیز خوبیه. همان جوری که مربا برای بدن تو لازمه و تو از آن میگریزی !
گفت : در جریان شب نخوابیدن هایت بودم :
گفتم ! راسته - میدونی 2 سال چه زحمتی کشیدم .چه شب نه خوابیدن ها و چه دوندیگها تا از هیچ - چیزی ساختیم! فقط برو شماره های قبل از آمدن منو بخوان. ببین چه آش شله قلم کاری بود!.البته این نشریه اجازه ی چاپ مطا لب سیاسیو نداره. توزیعش هم فقط در استان کردستانه. اجازه ی چاپ زبان کردیوراهم نداره. حالا اداره ارشاد هم اومده و اخطار کتبی به حضرات داده. که مطالب سیاسی چاپ نکنید و توریع باید فقط در استان کردستان باشه. کسی نمیدونه مرز بین مطلب فرهنگی- اجتماعی و سیاسی کجا ست؟ توضیحی هم در این مورد داده نمی شه
.انوری شعار آدم بد شناسی بود و مثل من دستش نمک نداشت.
می گوید.
هر بلایی کز آسمان آید
گرچه برای دیگری باشد
نا رسیده بر زمین پرسد
خانه ی انوری کجا باشد

گفت یعنی اگر جوابی به آن آقا بدهند چاپ می شد؟

گفتم در مقدمه ی آن مصاحبه قید کرده بودیم که جوابها را با نام نویسندگان آن چاپ می کنیم. بشرط آنکه فحاشی و کلمات ضد اخلاقی قاطیش نباشه.
من میگیم ما تجربه ی دمکراسی نداریم – و فردای کردستان و ایران را می خواهیم باهم بسازیم. اداعا می کنیم که برای ملت کرد کوشش می کنیم. به بخشی ها بهتون بر نخوره مبارزه میکنیم! این چه آزادیست که حالا نمی توانیم از یکدیگر انتقاد کنیم؟ آیا این جوری و با این شیوه های بر خورد قرون وسطایی می شه جامعه ای را نجات داد. یا خدای نخواسته رهبری ملت کرد رو بدس گرفت؟ استالین هم با همین نظریات خود و کشتن 2 ملیون انسان بیگناه در روسیه به قعر چاه افتادو رفت آنجایی که عرب نی نیاخته بود.ا صلا انسا ن که خدا نیس که اشتباه نکنه. همه کم و بیش اشتباه می کنند حتی رهبر ها هم ! نحوه نگرش به رفع اشتباهات بسیار مهم است؟ بهر حال شیوه ای منطقی مورد نظرمنه!
گفت پس چرا چند مطلب را به اسم خودتت زدی؟
گفتم این انتقاد تا حدی بر نشریه وارد ه. هر چند خیلی از نشریه ها ی دیگر هم گاه چنین کارهایی کردن. زیرا این نشریه 6 ماه امکان چاپ نداشت. اگر امکانات و گیر و گرفت های ما را می دیدی . می گفتی شما ها شاهکار کردین مطلب تحلیلی کم داشیتم . و من بخاطر بی جایی و بی امکانا تی آخرین لحظات چاپ نشریه را ندیدم حتما" در آن تغیراتی کیفیی را اعمال می کردم تو میری با دو شخصیت هنری و سیاسی که معتقد به مبازره ی مدنی و فرهنگی هستن نه مسلحانه مصاحبه می کنی . بعد 6 ماه از تاریخ آن مصاحبه می گذره. باید آن را به احترام مصاحبه کنندها چاپ می کردیم. ترس من از این بود که 6 ماه دیگر هم نشریه چاپ نشه. باور کن اگر گیر و گرفت های خط قرمز هم نبود با سران کلیه احزاب اپوزسیون مصاحبه مبکردم تا مردم بدنند که آنها چه میگین. این کار حرکتی سیاسی نیس بلکه حرکتی فرهنگیه برای روشن شدن باورهای درست یا نا درست! و باب گفتو شنود منطقی باز می یشه. باور میکنی به نفع همه بود؟ حتی مخالفینشون!
جالبه - حذف منهم بر میگرده به مسایلی که در پشت پرده می گذره و آفتاب هم همیشه پشت ابر نمی مونه. همان گونه که کل داستان را دوستان نزدیک همان شیرپاک خورده ی کودتا چییان برای من نقل کردن .

گفت حالا با این همه جو سازی ها از طرف آن حضرات شناخته شده و به نظر خودتت این شماره چگونه بود؟

گفتم به خاطر مشکلات مالی هیچ یک از نشریا ت کوردی ایده ال نیستند و این شماره ما هم ایده ال نبود. ولی یکی از قویترین شماره های ما بود.
ببین! سیاست گذاری این نشریه در راستای خدمت به ملت کرد تدوین شده بود که منهم در این راستا براستی کوشید م. بررسی مشکلات کردستان ایران- ترکیه- سوریه و کردستان فدراتیو عراق نظر گاهی تازه برای رفع حقوق ملی کردها س. که این اطلاع رسانی بگوش حضرات در حکومت نشسته ی کشورمان می رسه و بفکر می اندازدشان که قدم هایی در این راستا بر دارن . من طرفدار میارزه ای به شیوه ای مدنی هستم و مبارزه ی خشونت بار را دراین برهه از زمان باتوجه به شرایط منطقه به مصلحت مردممان نمی دانم. پی آمدهای آن بسیار زیان بار ه .نشریه ما ازخط سیاست گذاری های خودعدول نکرده و در رساندن مشکلات کردستان – و منطقه ی غرب و در سطح جهانی مسایل مشترک کردها قلم زده . شاهد این مدعا 10 -9-شماره ی همان نشریه است که من با آن همکاری کرده امو تو با آن خوب آشنایی.

گویا اشکلاتی دیگر هم داشتید ؟

یک سری انتقاد ها هم شخصی و غیر تخصصی بود و گاهی هم خند ه آور!. چرا این را نوشتی یا چرا این جور ننوشتی!1 این دیگر کار دست اندر کاران یک نشریه س. نه دخالت افراد غیر مسئول!
دو شایعه در مورد غیبت تو در شهر پچیده بود .. !
چه شایعه ای ؟
اول اینکه گفته بودن که فلنگو بستی و عده ای هم شایع کرده بودن که بردنت آب خنک خوردن؟ ؟
اینها از صحبت های یک شاهی دو سنار ه!چرا باید فرار کنم. چه جرم و جنایتی مرتکب شده ام منکه زندگیودر راه مردمم گذاشته ام - تنهایشون نمی ذارم. شایعه دوم نیز بی اساس بود. من بخاطر بیماری بستگانم چند روزی در این شهر نبودم. این شهر متاسفانه شهر شایعه های بی اساسه. آنهم از سوی کسانی گسترش پیدا میکنه که گاه روشنفکرهم شاید باشند. حالا این دو شایعه را از طرف منتقدین و دوستان خود باید تلقی کرد!
اوستای ضد مربا کمی بفکر فرو رفت و گفت :
فکر می کنم منم گاهی باید همراه شوربا کمی هم مربا بخورم وگرنه کم می آرم.
بعد به سرعت با حالتی بر خلاف چند لحظه قبل که کمی مهربانی از آن احساس میشد- خدا حافظی کرد و رفت!

آشپزی بهتره یا روزنامه نگاری ؟

2006-09-05T05:21:00.000-07:00

الو ! بله ! دفترخانگی حرف تو حرفه؟
بفرمایید!
یک سئوال داشتم ؟

در خدمتتم.

!به نظر شما آشپزی بهتره یا روزنامه نگاری

سئوال سختیه!

قرار نبود منو در آمپاس قراربد ین. آخر ممکنه به بعضیا بر بخوره!
کوش آبادی شاعر را یادته که می گوفت :
! حرف نازکتر از گل نزنیم که مبادا به کسی بر بخوره

! ببین جانم این بستگی به کشش افراد داره
یک خانم یا آقا می تونه بهترین آشپز بشه و کلی در آمد هم داشته باشه.

اصلا" بجای دفتر روزنامه بره رستوران باز کنه!
ویک خانم یا آقا ممکنه توان روزنامه نگاری نداشته باشد و بیخود زور بزنه.

البته و صد البته عکسشم صادقه!
ببین! من کسانی را می شناسم که با پارتی بازی امتیاز روزنامه ای را بدست آورده اند و حالا هی زور میزنند که بله ما هم .....! گفتم ای با با من هم کسانی را می شناسم که سالهاست روزنامه نگارند و به آنها امتیاز روز نامه نگاری و چاپ روزنامه نمی دهند! و اگر دست خودشان رابا هزار جان کندن و عشق - بی جیره و مواجب جایی هم بند کنند و روزنامه ی خوبی هم بیرون بدن. زود براشان بهانه ای جورمی شود و باید بگذارندشان کنار.! حالا یا با اخطارمسئولان و یا با تلفون های پنهانی آنچنانی .......!
عجب اوضاع شیر تو شیریه ! نه ؟ آقا جان پرت میگی . این عین عدالته ! نشنیدی که میگن عدالت ما عین سیاست ماست و سیاست ما عین عدالت ما!
تازه گاهی اوقات هم آشپزی همان رورنامه نگاریه . و روزنامه نگاری عین آشپزی!
مردی از آنسوی تلفن گفت ! آی ظناز شوخیت گرفته یا ما را دست اند اختی؟ گفتم اتفاقا" عین حقیقت را می گویم!
بزرگی میگه برای اینکه کارها از اینهم بهتر شود. کار بزرگ را بده به آدمای کوچک و کارکوچک را بده به آدمای بزرگ ! اینو بهش میگن! اندیشه ی ناب! و اختراع بوقی
اداره ی امور!

!دوزاریتان افتاد! آخ بابا کار هر مرد نیست خرمن کفتن - گاو نر می خواهد و مرد کهن!

مرد با عصبانیت گوشی را انداخت رو تلفن و بی خدا حافظی فلنگو بست

2006-09-03T01:12:00.000-07:00

پاسخ به مدیر مسئول هفته نامه ی کرفتو شماره ی40

سخنان مشکوک و تغیر شمایلی درپشت پرده !

سر دبیر پیشین هفته نامه ی کرفتو
ایرج عبادی

راست می گویید- ملت کرد در طول تاریخ پراز رنج و زخم خود – بدیهای بسیار از ندانم کارها واز دست کسان به ظاهر روشنفکر و مدافع حقوق کرد دیده است. شیوه های متفاوت مبارزه ی ملت کرد و حرکت های رنگارنگ نقابدارن گواه این مدعاست!
درج مطالب کذ ب شما ( خانم لیلا مدنی )در شماره ی40 روزنامه ی کرفتو ( البته هفته نامه یا دو هفته نامه ) در رابطه با مصاحبه ی انجام شده توسط اینجانب در شماره ی 39 آن نشریه موجب تعجب و تاسف هر خواننده ی آگاه و حق طلب است!
هر کسی که کمترین اطلاعی از امور جاری یک روزنامه داشته باشد- واقف است که کلیه ی مطالب مندرج در روزنامه تحت نظارت مشتقیم مدیر مسئول قرار دارد. آیا کلیه ی مطالب هفته نامه ی کرفتو تحت مطالعه – نظارت و ویراستاری نهایی توسط شخص شما و برادرتان امین مدنی قرار نداشت؟
بهتر بود برای سلب مسئولیت از خود بهانه ی منطقی تری را مطرح می کردید!
جملات سایه دار و توهین آمیزتان در مورد قلم فروشی آنهم برای کسی که بیشتر از 35 سال است برای ملتش قلم میزند – خنده دار و نشانه ی نان به نرخ روز خوردن شماست!و شگفت انگیز تر از آن دایه ی از مادر مهرباتر شدن و تحول یک شبه ی شما در دفاع از حقوق و منافع ملت کرد می باشد.اگر نوشته ی مذکور به قلم خودتان باشد.
درج یک مصاحبه – ضرورتا" به معنای موافقت یا مخالفت مصاحبه کننده با مضامین مطرح شده نیست!
امید است در جایگاه یک مدیر مسئول قدرت تفهیم این نکته ی بدیهی را به خوانند گان خود داشته باشید.روزنامه با درج مطالب گوناگون بستری را برای بر خورد افکار و اندیشه ها فراهم می کنند! و قضاوت نهایی با مردم است.
بی شک برای مردم ما در عصر روشنگری این تامل ایجاد شد ه است که یک سو نگری و عد م تعامل و تفکر گسترده می تواند برای حال و آینده ی جامعه ما زیان بار باشد.
اظهارات عجولانه ی شما بدون توجه به بخش دوم مصاحبه و اشک تمساح ریختن برای بعضی از خوانندگان- سئوالات بسیاری را در ذهن بر می انگیزد!
ندیده انگاشتن زحمات سر دبیری که بدون چشم داشت یک ریال صادقانه در غنای هفته نامه ی کرفتو و برپا داشتن آن به مد ت 2 سال نقش داشته اشت- و قدر نشناسی شما در قبال آنهمه زحمت و بدتر از آن وارد آوردن اتهامات واهی و غیر انسانی جز عدم پای بندی به وجدان و اخلاق روزنامه نگاری نشانه ی چیست؟
بهتر است علاوه بر عذر خواهی از مردم شریف و آگاه کردستان – از وجدان خسته ی خودنیز پوزش بطلبید و این چنین نا بخردانه به جو سازی و اتهام پرداری دامن نزنید!
مقایسه ی شماره های پیشین کرفتو از 1 تا 30 قبل از مسئولیت اینجانب واز شماره ی 31 تا 39 بعد از آن گواه بارز صداقت و تلاش بی شائبه ی اینجانب در راستای منافع ملی کردها و رد اکاذیب شما می باشد.
خوش بود گر محک تجربه آید به میان
تا سیه روی شود هر که در اوغش باشد.